“അല്ല ഞാൻ വിചാരിച്ചു ഇന്ന് നീയങ്ങു പണ്ണി തകർക്കുമെന്ന്..”
“ഓഹ്ഹ് ഒച്ച കേട്ടിട്ട് നിനക്ക് അങ്ങനെ ചെയ്യാത്തതിൽ നല്ല ദണ്ണമുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നല്ലോ?”
“ഇല്ലാതില്ല, ഞാൻ ഒന്ന് കൊതിച്ചിരിക്കുവായിരിന്നു…”
“അടങ്ങെന്റെ കൂത്തിച്ചി മോളെ, സേവിച്ചന് അറിയാം എന്ത് വേണമെന്ന്. ”
“ഒഹ്ഹ്ഹ്…”
“എന്ത് ഓഹഹ്? ഇന്നത്തേ പ്രകടനം കണ്ടു ആ പിള്ളേർ പേടിച്ചില്ലേ? ഇനി നാളെ ഞാൻ നിന്നെ ഊക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ കുറച്ചു കൂടി പേടിക്കും ഒപ്പം ചെറിയൊരു സുഖവും, അങ്ങനെ കണ്ടു കണ്ടു അവരുടെ പേടി മാറി അവരും നിന്നെപ്പോലെ തികഞ്ഞ ഒരു ചരക്കായി മാറും, എന്നിട്ടന്റെ കാലിന്റെ ഇടയിൽ തന്നെ വരും..”
“ഓഹ്ഹ് എന്തൊരു പ്ലാനിങ് ആണ്.”
“അതേ.. ഫോൺ വച്ചേ നീ, എന്നിട്ട് നാളത്തേക്ക് പൂറ് തുറക്കാൻ റെഡിയായി കിടന്നൊ..”
സേവിച്ചൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു ഡാഷിലേക്കിട്ട്..
————————————————————-
സുഷമ്മ കാലത്തു തന്നെ ഉണർന്നു. നോക്കിയപ്പോൾ കാവ്യ അവളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു കിടന്നുറങ്ങുക തന്നെയാണ്. സുഷമ്മ മെല്ലെയവളുടെ കൈകൾ എടുത്തു മാറ്റി എഴുന്നേറ്റു. ശേഷം ബാത്റൂമിൽ കയറിയൊന്നു ഫ്രഷായി. തലേന്ന് രാത്രിയിലെ കാര്യങ്ങൾ അവളുടെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നു പോയി.
ബാത്റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ശേഷം മുഖം തുടച്ചു കൊണ്ടവൾ കല്യാണിയമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
വാതിൽ തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ അമ്മയെ കട്ടിലിൽ കാണാനില്ല. അവൾ മുറിയിലെ ബാത്റൂമിൽ നോക്കി അവിടെയും അവരെ കാണാഞ്ഞപ്പോൾ അവളൊന്നമ്പരുന്നു.
അവൾ വേഗം മറ്റു മുറിയിലും, വരാന്തയിലും, ഹാളിലുമൊക്കെ നോക്കി എങ്ങും കല്യാണിയമ്മയെ കണ്ടില്ല. അപ്പോഴാണ് അടുക്കളയിൽ നിന്ന് പത്രങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേട്ടത്. അവൾ വേഗം അടുക്കളയിൽ എത്തി. നോക്കിയപ്പോൾ കല്യാണിയമ്മ പതിവ് പോലെ അടുക്കള ജോലികളിൽ മുഴുകി നിൽക്കുന്നതാണ് കണ്ടത്.
ഇടയ്ക്കൊന്നു വാതിൽക്കലേക്ക് നോക്കിയ കല്യാണി മരുമകളെ കണ്ടു ചിരിച്ചു.
“ആ മോളേഴുന്നേറ്റോ? ദാ കാപ്പി ഫ്ലാസ്കിൽ ഉണ്ട്. വന്നെടുത്തു കുടിച്ചോ?” അടുപ്പിലേക്ക് പാത്രമെടുത്തു വയ്ക്കുന്നതിനിടയിൽ കല്യാണിയമ്മ പറഞ്ഞു.
സുഷമ്മ അത്ഭുതത്തോടെ കല്യാണിയമ്മയെ നോക്കി. ഇന്നലെ ഒന്നും നടന്നിട്ടില്ലെന്ന മട്ടിൽ വളരെ സ്വഭാവികതയൊടെയാണ് അവരുടെ പെരുമാറ്റം.
“അമ്മേ… ” വിളി കേട്ടു കല്യാണിയമ്മ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അത്ഭുത ഭാവത്തോടെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന മരുമോളെ കണ്ടു.
“എന്താ മോളെ?”
“അല്ല… അമ്മേ.. അമ്മെയ്ക്ക് എങ്ങിനെ ഇങ്ങനെ… ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത പോലെ പെരുമാറാൻ കഴിയുന്നു. ”
“പിന്നെ ഞാൻ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് നടക്കണോ?”
“അല്ലമ്മേ ഞാൻ അതല്ല ഉദ്ദേശിച്ചത്.”
“മോളെ അതിപ്പോ സംഭവിച്ചത് ഓർത്തു ഞാൻ കരഞ്ഞാൽ വെറുതെ നിങ്ങളെ കൂടി വിഷമിപ്പിക്കാം എന്നല്ലാതെ ഒരു കാര്യവുമില്ല. പിന്നെ ഇനിയും അവൻ ഇവിടെ വരും എന്റെ മേൽ കൈവയ്ക്കും. അപ്പോൾ അത് അങ്ങ് മനസ്സ് കൊണ്ട് അംഗീകരിച്ചു കൊടുക്കുക. ഇത് നമ്മളായി വരുത്തി വച്ചതല്ലേ.”
അവരുടെ കൈകൾ പതിയെ സുഷമയുടെ തോളിൽ അമർന്നു. പിന്നെ താണ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. ” മോളെ മനസ്സിനെ തയ്യാറാക്കി നിർത്തിക്കോ, അമ്മയെ കൊണ്ട് കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ മാത്രമേ അവനെ തടഞ്ഞു നിർത്താനാവൂ. പിന്നെ അവൻ നിങ്ങളുടെ നേർക്കു തിരിയും. ”
അവരുടെ നനഞ്ഞ കൈയ്യിനെക്കാൾ തണുപ്പ് ആ വാക്കുകൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. സുഷമയുടെ മനസിലും പതിയെ ഭീതിയുണർന്നു.
താനും സേവിച്ചന് വഴിപ്പെടേണ്ടി വരുമെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു. പക്ഷേ അതിങ്ങനെ പച്ചക്ക് അമ്മയുടെ വായിൽ നിന്ന് കേൾക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് കരുതിയില്ല.
“എന്താ മോളെ പേടിച്ചു പോയോ?”
“അല്ല അമ്മ പെട്ടെന്നിങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനൊന്നു പതറിപ്പോയി.”
“ആ സത്യം അങ്ങ് മനസ്സ് കൊണ്ട് അംഗീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ എല്ലാത്തിനും ഒരു നിസ്സാര ഭാവം കൈ വന്നോളും..”