ഉയരം ഒരു അഞ്ചേകാല് അടി. വട്ടമുഖം. ഇരുനിറമോ വെളുപ്പോ എന്ന് പറയാന് സാധിക്കാത്ത നിറം. കൊഴുത്ത കൈകാലുകള്. ചന്തികളോളം ഇറക്കമുള്ള മുടി. മുലകള്ക്ക് അത്ര മുഴുപ്പില്ല. പക്ഷെ ചന്തികള് ആ കുറവ് കൂടി പരിഹരിച്ചിരുന്നു. നല്ലപോലെ വിടര്ന്ന കീഴ്ച്ചുണ്ടാണ് അവള്ക്ക്. മൊത്തത്തില് വായിലാക്കി ചപ്പി ഉറുഞ്ചിത്തിന്നാന് തോന്നുന്നത്ര അഴകുള്ള ചുണ്ട്. ആകെ മുഖസൌന്ദര്യം നമുക്ക് ആവറേജ് എന്ന് മാത്രമേ പറയാന് പറ്റൂ. പക്ഷെ ഒടുക്കത്തെ കമ്പി ലുക്കാണ് പൂറിക്ക്. അവളെ പണ്ണാന് കിട്ടുമെന്ന് തുടക്കത്തില് ഞാന് ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല, ആ നിലയില് യാതൊരു ശ്രമവും നടത്തിയിരുന്നുമില്ല. പക്ഷേ നാട്ടിന്പുറത്തെ ന്യൂസ് ഏജന്സികളില് നിന്നും ചിലത് ഞാന് അറിഞ്ഞതോടെയാണ് അവളെപ്പറ്റി അങ്ങനെയൊരു ചിന്ത എനിക്കുണ്ടാകുന്നത്.
മായയുടെ ഭര്ത്താവ് ഗിരീശന് അവള്ക്ക് പോരാ എന്ന വാര്ത്തയാണ് ഞാന് പൂച്ചം പൂച്ചം കേട്ടത്. അവര് തമ്മില് സ്ഥിരം കലഹമുണ്ടത്രേ. അതിന്റെ കാരണം മായയ്ക്ക് കുറച്ച് ആഡംബരം വേണമെന്നുണ്ട്. ഗിരീശന് ഒരു ഭൂലോക പിശുക്കനും. അവള്ക്ക് പുതിയ വസ്ത്രം പോലും വാങ്ങാന് അവന് പണം കൊടുക്കില്ല എന്നും, അതിലേറെ അവളെ മേയ്ക്കാനുള്ള ത്രാണി അവനില്ല എന്നുമൊക്കെയാണ് ഞാന് കേട്ടത്. ഒരാള് പറഞ്ഞത് കല്യാണത്തിനു മുമ്പ് മായ അയലത്തുള്ള ഏതോ ഗള്ഫുകാരന് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് എന്നാണ്. കേട്ടതെല്ലാം അതേപടി സത്യമാകണം എന്നില്ല എന്നറിയാമെങ്കിലും, തീയില്ലാതെ പുക ഉണ്ടാകില്ല എന്നും എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം ഞാന് കാറില് ബാങ്കിലേക്ക് പോകുമ്പോള് തമ്മില് തെന്നിക്കളിക്കുന്ന രണ്ടു വിരിഞ്ഞുരുണ്ട ചന്തികളും, അതേപോലെ തെന്നുന്ന കൊഴുത്ത വയര് മടക്കുകളുമായി കുടചൂടിയ, സാരി ധരിച്ച ഒരു ചരക്ക് റോഡരികിലൂടെ പോകുന്നത് കണ്ട്, അവളുടെ മുഖമൊന്നു കാണാനായി ഞാന് ഹോണടിച്ചു, തല്ക്ഷണം തന്നെ അവള് തിരിഞ്ഞും നോക്കി. മായയായിരുന്നു അത്. അവള്ക്ക് ഇത്രയേറെ പിന്നഴകുണ്ട് എന്ന് ആദ്യമായി അറിഞ്ഞ ഞാന്, രണ്ടും കല്പ്പിച്ച് അവളുടെ അടുത്തായി വണ്ടി നിര്ത്തി. അവളും നടത്ത നിര്ത്തി ഉള്ളിലേക്ക് എന്നെ നോക്കിച്ചിരിച്ചു.
“യ്യോ സാറാരുന്നോ” വിടര്ന്ന ചിരിയോടെ അവള് ചോദിച്ചു. പട്ടാളക്കാരന് ആയതുകൊണ്ടാണോ അതോ കൈയില് അല്പ്പം കാശുള്ളത് കൊണ്ടാണോ അവളങ്ങനെ എന്നെ വിളിക്കുന്നത് എന്നെനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.
“എങ്ങോട്ടാ”
“ടൌണിലോട്ടാ”
“ഞാനും അങ്ങോട്ടാ. കേറിക്കോ”
പറഞ്ഞപാടെ അവള് മുന്വാതില് തുറന്ന് കയറി എന്റെയൊപ്പം ഇരുന്നു. ഒരു വിളഞ്ഞ പെണ്ണിന്റെ ഹരം പകരുന്ന ഗന്ധം വണ്ടിയില് നിറഞ്ഞു. ഞാന് ഗിയറിട്ട് വണ്ടി മുമ്പോട്ടെടുത്തു.
“സാറെവിടെ പോവാ” അവളെന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു.
“ബാങ്കില്. പിന്നെ മായ എന്നല്ലേ പേര്?”
“ഉവ്വ് സര്”
“ഈ സാറ് വിളി വേണ്ട. അത് ബോറാണ്. വേറെന്തെങ്കിലും വിളിച്ചാ മതി”
മായ ചിരിച്ചു; ലജ്ജയോടെ.
“ആട്ടെ മായ എന്തിനാ ടൌണില് പോകുന്നത്?”
“തുണി മേടിക്കാനാ”
“ഗിരീശന് എവിടെ?”
“ജോലിക്ക് പോയി”
അങ്ങനെ ഒരു ഗുണവുമില്ലാത്ത ചിലതൊക്കെ സംസാരിച്ച് ഞങ്ങള് ടൌണില് എത്തി.
അവള് അടുത്തുള്ള തുണിക്കടയിലേക്ക് പോയപ്പോള് ഞാന് ബാങ്കിലേക്ക് കയറി ഒരാഴ്ചത്തെ കളക്ഷന് ഡിപ്പോസിറ്റ് ചെയ്തിട്ട് തിരികെയിറങ്ങി. ബാങ്കിനോട് തന്നെ ചേര്ന്നുള്ള തുണിക്കടയില് മായ നില്ക്കുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ട് ഞാന് ഉള്ളിലേക്ക് ചെന്നു.
“വാങ്ങിയോ?” ഞാന് ചോദിച്ചു.
“യ്യോ സാറോ. ഇല്ല സാറേ; നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുവാ” ലജ്ജയോടെ അവള് പറഞ്ഞു.
“പിന്നേം സാറ്. ഒന്ന് മാറ്റിപ്പിടി കൊച്ചേ”
മായ കുടുകുടെച്ചിരിച്ചിട്ട് ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചു.
“എന്താ വേറെ വിളിക്കേണ്ടേ എന്നെനിക്കറിഞ്ഞൂടാ”
“അങ്കിളേന്നു വിളിച്ചോ”
“യ്യോ പോ അവിടുന്ന്. അതിനുമാത്രം പ്രായം ഒന്നുവില്ലല്ലോ? ചേട്ടന്ന്നു വിളിച്ചോട്ടേ”