”’ നേരം സന്ധ്യയാവാറായി.. അമ്മൂമ്മ അന്വേഷിക്ക്ണുണ്ടാവും.. ഞാന് പോണു..”
മാവിന്ചോട്ടില് നിന്നും വീട്ടിലേയ്ക്ക് വേഗം നടക്കുമ്പോള് മനസ്സില് ഇതുവരെ തോന്നാത്തൊരു പരവശമായിരുന്നു..
പിന്നെ പിന്നെ കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കേ എന്റെ ദേഹത്ത് വികൃതി കാട്ടുന്നത് വിക്രമേട്ടന് ഹരമായി മാറി..
ചിലപ്പോള് അപ്രതീക്ഷിതമായി ഓടിവന്ന് എന്റെ ചുണ്ടില് കടിക്കും..
മുലയില് പിടിച്ച് രണ്ട് വിരല്കൊണ്ട് മുലകാമ്പില് ഞരടും..
പിന്നിലൂടെ ട്രൗസിനുള്ളില് കൈ കടത്തി ചന്തിയില് അമര്ത്തി പിടിച്ച് ഞെരിക്കും..
ആദ്യമൊക്കെ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥതയും പരിഭ്രമവുമൊക്കെ തോന്നിയിരുന്നു..
പിന്നെ പിന്നെ ഞാന് ഇതൊക്കെ ആസ്വദിച്ചു തുടങ്ങി !..
വിക്രമേട്ടന്റെ ഓരോ സ്പര്ശനത്തിലും എന്റെ ശരീരമാകെ പൂത്തുലയുന്നതുപോലെ തോന്നി..!..
ഒരു ദിവസം ഞാന് വിക്രമേട്ടന് പിടികൊടുക്കാതെ മാവിന് ചോട്ടില് നിന്നും ഓടി.. വേലിയ്ക്ക് അടുത്തെത്തിയപ്പോഴേയ്ക്കും വിക്രമേട്ടന് എന്റെ പിന്നാലെ വന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു..
” അമ്പടാ വല്ലഭൂ.. എന്നെ പറ്റിച്ച് ഓടിയൊളിക്കാംന്ന് കരുത്യോ !”’
വിക്രമേട്ടനോട് ചേര്ന്ന് നിന്ന് ഞാന് പടിഞ്ഞാറേ ചെരുവിലേയ്ക്ക് ചൂണ്ടികാട്ടി ,
” നോക്ക് വിക്രമേട്ടാ.. എന്തു രസാ ല്ലേ !”’
പടിഞ്ഞാറേ ചെരുവില് രണ്ടു തട്ടുകളായ് പച്ച പുതച്ച പറമ്പുകള് !
അതിന് താഴെയായി കറുത്ത ഓട് മേഞ്ഞ ദേവീക്ഷേത്രത്തിന്റെ മേല്ക്കൂര കാണാം.!..
ചുറ്റും മതിലും കാടും ഏതെന്ന് തിരിച്ചറിയാത്ത വിധം ഇരുള് മൂടിയ പോലെ..
തെക്കുവശത്തെ കുളവും ,കുളത്തിനെ ചുറ്റി കുറ്റികാടുകളും…
ഏതോ ആകര്ഷണ വലയത്തില് പെട്ടതുപോലെ ഞാന് അവിടേയ്ക്ക് കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കി നിന്നു..
വിക്രമേട്ടന് എന്റെ തോളില് പിടിച്ച് കുലുക്കി,
” വല്ലഭൂ.. നീയെന്താ അന്തംവിട്ട പോലെ അങ്ങോട്ട് നോക്കുന്നത് ?
വല്ലഭൂന് അങ്ങോട്ട് പോകണംന്ന് തോന്ന്ണുണ്ടോ”’
പെട്ടെന്ന് എന്റെയുള്ളില് നേരിയ ഭയം ചിറകടിച്ചു..
” ങ്ഹേ ..അയ്യോ.. വേണ്ടാ..എനിക്ക് പേടിയാ. അങ്ടൊന്നും പോകരുതെന്ന് അമ്മൂമ്മ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..!”
” നീ പേടിക്കേണ്ട വല്ലഭൂ.. ഒറ്റയ്ക്കല്ലല്ലോ.. ഞാനില്ലേ കൂടെ ..”
ആ ദേവീക്ഷേത്രത്തേയും കുളത്തേയും ചുറ്റിപ്പറ്റി ഒട്ടേറെ കഥകള് അമ്മൂമ്മ പറയാറുണ്ട്..
പുരാതന ക്ഷേത്രമാണത്..
പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ഇല്ലത്തിന്റെ സ്വത്താണ് ക്ഷേത്രം..
കാലക്രമേണ ഇല്ലം ക്ഷയിച്ചതോടെ ക്ഷേത്രം നോക്കി നടത്താന് ആരുമില്ലാതായി..
നിത്യ പൂജകളും മറ്റും ഇല്ലാതായി..
വര്ഷങ്ങളായി ക്ഷേത്രം മുടിഞ്ഞു കിടക്കുകയാണ്..
ഇല്ലത്തിന്റെ പിന്മുറയിലുള്ള ഏതോ തറവാട്ടുകാര്ക്കാണത്രേ ഇപ്പോള് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അവകാശം..
പക്ഷേ അവര്ക്ക് ഇതിലൊന്നും താല്പര്യമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രം ഇപ്പോഴും മുടിഞ്ഞ് കിടക്കുന്നു..
ക്ഷേത്രം ഏറ്റെടുക്കാന് നാട്ടുകാര് പലകുറി ശ്രമിച്ചെങ്കിലും എന്തൊക്കെയോ തടസ്സങ്ങള് നേരിട്ടതുകൊണ്ട് അതും ഫലിച്ചില്ല..
നേരംകെട്ട നേരത്ത് ക്ഷേത്ര പരിസരത്തേയ്ക്ക് ആരും പോകാറില്ല ,
പ്രത്യേകിച്ച് നട്ടുച്ചയ്ക്കും ത്രിസന്ധ്യയ്ക്കും..
തെക്കേ മതിലിനും കുളത്തിനുമിടയിലുള്ള ഇടുങ്ങിയ വഴി ചെന്നെത്തുന്നത് ഇരുളടഞ്ഞ ഒരു കാവിലേയ്ക്കാണ്..
ആ വഴി ആത്മാക്കളുടെ സഞ്ചാരപഥമാണത്രേ !
അവരുടെ വരവ്പോക്ക് സമയത്ത് ആരെങ്കിലും ആ വഴിയില് തടസ്സം നിന്നാല് ആത്മാക്കള് ശപിക്കുമത്രേ..!..
അതുവഴി പോയവര്ക്കെല്ലാം പല അനുഭവങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്..
ആരൊക്കെയോ ദേഹത്ത് മുട്ടിയുരുമ്മി കടന്നു പോയതായി തോന്നും.!
തൊട്ടു പിന്നിലൂടെ ആരോ ഓടി കിതച്ച് വരുന്നതു പോലെ തോന്നും.!
ആരൊക്കെയോ അടക്കംപിടിച്ച് സംസാരിക്കുന്നത് കേള്ക്കാം !..
ഇതൊക്കെ അനുഭവിച്ചവരില് പലര്ക്കും ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചിട്ടുണ്ടത്രേ.!..
ചിലര്ക്ക് ദുര്മരണം സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട് !