പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ പണിക്കാരോടൊപ്പം അയാളും അവിടെ ആയിരുന്നു ഇടയ്ക്കു വന്ന് മീരയെ പിടിച്ചു ഞെക്കിയും കടിച്ചും ചുംബിച്ചും മൂഡാക്കാനും വായിൽ കൊടുത്തു ഊമ്പിക്കാനും പൂറിൽ വിരൽ കയറ്റി ഇറക്കിയും കളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.. അപ്പോഴൊക്കെയും തന്നെ അവളുടെ പൂറ്റിൽ കുണ്ണ കയറ്റി അടിക്കാതെ ഇരിക്കാൻ അയാൾ ശ്രമിച്ചു…
ഒരു ദിവസം അവൾ അയാളുടെ കുണ്ണ പിടിച്ചു ഞെക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു ഇങ്ങനെ കൊല്ലാകൊല ചെയ്യാതെ ഇവനെ അകത്തോട്ടു കയറ്റി കൂടെ മനുഷ്യാ അവൾ കാമത്തോടെ പറഞ്ഞു..
അയാൾ അവളെ അടുക്കളയിലെ സ്ലാബിൽ ചാരി നിർത്തി അവളുടെ പൂറിനുള്ളിലേക്ക് രണ്ട് വിരലുകൾ കുത്തി കയറ്റി മുടിക്കു കുത്തി പിടിച്ചു മുഖം ഉയർത്തി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു ഇനി നിന്റെ ഈ ചെങ്കഥളി പൂവ് പോലുള്ള പൂറിൽ ഞാൻ കുണ്ണ കയറ്റുന്നത് ഇവിടെ വച്ചല്ല അതു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളുടെ കന്തിൽ അയാൾ ഞെരടി കൊടുത്തു..
ആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ് പിന്നെ അവൾ കാമത്തോടെ ചോദിച്ചു.. അയാളുടെ മറുപടി അവളുടെ പൂറിനുള്ളിലേക്ക് വേഗത്തിൽ വിരൽ കയറ്റുക മാത്രമായിരുന്നു…
ഒടുവിൽ അവൾ മദജലം ചീറ്റിച്ചു കൊണ്ട് അയാളുടെ മാറിൽ ചാഞ്ഞു കിടന്നു കിതച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു കൊതിയാകുന്നു എനിക്ക് ഏട്ടന്റെ കൂടെ കിടന്നു ഉറങ്ങാൻ..
അയാൾ വിരലിൽ പറ്റിയ മദജലം അവളെ കാണിച്ചതും ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അയാളുടെ വിരലുകൾ ഊമ്പി ആ പശപശപ്പിനെ അവൾ വായിലാക്കി നക്കി നുണഞ്ഞു…
അങ്ങനെ രണ്ടാഴ്ച കൂടി കടന്നു പോയി മീരയുടെയും വിശ്വന്റെയും വിവാഹ തീയതി ഉറപ്പിച്ചു..
അടുത്ത ആഴ്ചയാണ് തീയതി കിട്ടിയിരിക്കുന്നത് വ്യാഴാച രാവിലെ 10.30 ന് കല്യാണ കുറിപ്പ് രാധയും രമേശനും കൂടി വിശ്വനെ ഏല്പിച്ചു..
മീര അതു കണ്ട് നാണത്തോടെ അകത്തേക്ക് ഓടി പോകാൻ തുടങ്ങിയതും രാധ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു എന്താ നിനക്കിത്ര നാണം രമേശ് നിൽക്കുന്നത് കൊണ്ടാണോ?
ഇടിത്തീ വീണപോലെയുള്ള രാധയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് വിശ്വൻ പറഞ്ഞു.. അവളെക്കാൾ താല്പര്യം ഇപ്പോൾ രമേശിനാണ് അവളെ എന്നെ കൊണ്ട് കെട്ടിക്കാൻ അല്ലേടാ വിശ്വൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ രമേശ് ചൂളിപ്പോയി..
രാധ കുട്ടികളെ ഞാൻ ഇന്ന് തന്നെ കൂടെ കൊണ്ട് പോകാം മണവാളനും മണവാട്ടിക്കും ഇടയിൽ അവർ വേണ്ടല്ലോ വേണമെങ്കിൽ നീയും കൂടെ പൊന്നോ രമേശിനോട് പറഞ്ഞു…
അയ്യോ അതൊന്നും വേണ്ട ഞാൻ ഇല്ലാതെ കുട്ടികളുടെ ഒപ്പം രാമേശേട്ടൻ മാത്രം വന്നാൽ കുട്ടികൾക്ക് സംശയം ആകും..
രമേശിന് അതു കേട്ടതും ഒരാശ്വാസമായി അവൻ പറഞ്ഞു.. എനിക്ക് കട തുറക്കണ്ടേ പിന്നെ ഇവിടെയും ആരെങ്കിലും വേണ്ടേ?
രാധ ഇവിടെ ഇനി നിന്റെ ആവശ്യം ഒന്നും കാണില്ല എല്ലാത്തിനും തയ്യാറായി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ രണ്ടാളും രാധ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
വിശ്വൻ മീരയെ നോക്കി പറഞ്ഞു നാളെ നമുക്കൊരിടം വരെ പോകാൻ ഉണ്ട് മറക്കണ്ട..
അതു കേട്ട് രമേശനും രാധയും പരസ്പരം നോക്കി…
അങ്ങനെ ആ ദിവസം കടന്നു പോയി പിറ്റേന്ന് കാലത്തു മീരയും വിശ്വനും കൂടി യാത്ര തിരിച്ചു.. രമേശ് കാര്യം അറിയാതെ അവരെ നോക്കി നിന്നു..
തുടരും…..