“പോകാന് സമയമായോ ഇക്കാ?”
“പത്തു മിനിറ്റ് കൂടി കിടക്കാം മോളേ”
“ഉം ഇന്നും ഫ്ലൈറ്റ് പോയില്ലായിരുന്നെങ്കില്”
അവളുടെ ശബ്ദത്തില് സങ്കടം.
“എന്തായിത് പെണ്ണേ നിനക്ക് ഞാനില്ലേ. ഇത് തുടക്കം മാത്രം. നമുക്കിനിയും എത്രയോ സമയമുണ്ട്?”
“എന്നെ മറക്കരുതേ ഇക്കാ”
“എന്റെ പെണ്ണേ നീയിനി എന്റെതു മാത്രമാണ്. ഞാന് സത്യം ചെയ്തതല്ലേ?”
“ഉം”
അവളെന്നെ മുറുക്കെ വീണ്ടും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ഞാന് ചെറുതായി ഒന്ന് മയങ്ങിപ്പോയി. നെറ്റിയില് ഒരു തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടപ്പോള് കണ്ണ് പതിയെ തുറന്നു. റസിയ കുളിച്ച് ചൂരിദാറുമിട്ടു എന്റെ നെറ്റിയില് ഉമ്മ വെയ്ക്കുന്നു.
“എണീറ്റ് കുളിക്കിക്കാ. ഏഴു മണിയായി”.
ഞാന് മടിയോടെ എണീറ്റ് ബാത്രൂമിലെയ്ക്ക് നടന്നു. പല്ല് തേപ്പും കുളിയും കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോള് റസിയ പര്ധയും ഹിജാബും ധരിച്ചു മൂടിക്കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. ഞാനൊന്നും മിണ്ടാതെ ഡ്രസ്സ് ചെയ്തു. ഷഡ്ഡി എടുത്തിട്ടപ്പോള് കുട്ടന് നല്ല വേദന, ഇനി അടുത്തെങ്ങും അവന് കമ്പി ആകും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല. ഷര്ട്ടും പാന്റും ഇട്ട് ജാക്കറ്റും കയ്യിലെടുത്ത് നോക്കുമ്പോള് റസിയ അനങ്ങാതെ എന്നെത്തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നു.
“റസീ”
“ഉം”
“എണീക്ക് പോകണ്ടേ?”
അവള് ഒന്നും മിണ്ടാതെ എഴുന്നേറ്റ് വാതിലിനടുത്തെയ്ക്ക് നടന്നു. പര്ധയും ഹിജാബുമിട്ട അവളെക്കണ്ടപ്പോള് ഇന്നലെ തോന്നിയ പ്രേമം അല്പം കുറഞ്ഞോ എന്നൊരു സംശയം. അവളെന്തോ പ്രതീക്ഷിച്ച് എന്നെത്തന്നെ നോക്കി നില്ക്കുന്നു. ഞാനൊന്നും മിണ്ടാതെ വാതില് തുറന്നു. റിസപ്ഷനില് കീ കാര്ഡ് ഏല്പിച്ചു ബോര്ഡിംഗ് പാസ്സും വാങ്ങി ഗേറ്റിലെയ്ക്ക് നടക്കുമ്പോള് ഞാന് റസിയയെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയില്ല. ഗേറ്റില് എത്തിയപ്പോള് നല്ല തിരക്ക്. വരിയില് നില്ക്കുമ്പോള് അവള് എന്റെ പിന്നില് തന്നെ നിന്നെങ്കിലും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അകത്തു കയറി എനിക്ക് വിന്ഡോയും അവള്ക്കു മിഡില് സീറ്റുമായിരുന്നു. അവള് അരികില് ഇരിക്കാന് വേണ്ടി ഞാന് മാറി നിന്നു. റസിയ മുഖമുയര്ത്തി ചോദ്യ ഭാവത്തില് എന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി. ഞാന് മുഖം കൊണ്ട് അവളോട് അകത്തേയ്ക്ക് കയറാന് ആംഗ്യം കാട്ടി. അവള് കയറി ഇരുന്ന് കഴിഞ്ഞതോടെ ഞാന് മിഡില് സീറ്റിലിരുന്നു. അവള് ജനലിനോട് ചേര്ന്ന് പുറത്തേയ്ക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള് എന്റെ അരികിലെ സീറ്റില് പാകിസ്താനി എന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ഒരാള് വന്നിരുന്നു. ഹോസ്റ്റെസ്സ് വന്ന് സീറ്റ് ബെല്റ്റ് ചെക്ക് ചെയ്ത് പിന്നോട്ട് പോയി. ഞാന് സീറ്റിലേയ്ക്ക് ചാരുമ്പോള് അരികില് നിന്നൊരു ഏങ്ങലടി ശബ്ദം. ഞാന് റസിയയുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി. അവളിരുന്നു കരയുന്നു. കവിളിലൂടെ കണ്ണീരോഴുകുന്നു.
“എന്തേ എന്ത് പറ്റി?”
അവള് ഒന്നുമില്ല എന്ന് തലയാട്ടി കാണിച്ചു.
“എന്താ പറ്റിയതെന്നു പറ?”
ഞാന് അല്പം ദേഷ്യത്തില് ചോദിച്ചു
“എന്നെ വെറുത്തല്ലേ?”
“അതെന്താ അങ്ങിനെ ചോദിച്ചത്?”
“ഒന്നുമില്ലിക്കാ ഇറങ്ങാന് നേരത്ത് എനിക്ക് ഒരുമ്മ തന്നില്ല. എന്നോട് ഒന്ന് മിണ്ടി പോലുമില്ല. സത്യം ചെയ്തതൊക്കെ വെറുതെ ആയിരുന്നല്ലേ?”
മൂടിപ്പോതിഞ്ഞു ഇരിക്കുകയാണെങ്കിലും ആ കണ്ണുകളിലെ വേദന എനിയ്ക്ക് തിരിച്ചറിയാന് കഴിയുമായിരുന്നു. ആറേഴു മണിക്കൂര് ഒന്നിച്ച് കിടന്ന് സുഖിച്ചപ്പോള് ഇവളെന്നും എന്റെത് എന്ന് മനസ്സില് ഉറപ്പിച്ചിരുന്നെങ്കിലും രാവിലെ ആയപ്പോള് അത് വരുത്താന് പോകുന്ന കോംബ്ലിക്കേഷന്സ് ഓര്ത്തു പതിയെ ഒന്നകന്നു നില്ക്കാന് ഞാന് മനപൂര്വം തീരുമാനിച്ചതായിരുന്നു. അവളും അങ്ങിനെ തന്നെ കരുതുകയാണെങ്കില് കുറച്ചു നേരം കിട്ടിയ സുഖം എന്ന് മനസ്സിലോര്ത്ത് പിരിയാം എന്ന് ഞാന് ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണിലെ അഗാധ ദുഖത്തിന്റെയും വേദനയുടെയും നിഴല് കണ്ടപ്പോള് എനിക്ക് ഉറപ്പായി അവളെനിക്ക് ശരീരം തരുന്നതിനൊപ്പം മനസ്സും തന്നിരുന്നു എന്ന്. തലേന്നെടുത്ത തീരുമാനം പൂര്വാധികം ശക്തിയോടെ എന്റെ മനസ്സിലെയ്ക്കോടിയെത്തി. ഇവളെ ഇനി ഒരിക്കലും വേദനിപ്പിക്കില്ല. ഒരല്പം സ്നേഹം കൊടുത്താല് അത് നൂറിരട്ടിയായി തിരിച്ചു കിട്ടും, അതോടൊപ്പം ആ കുഞ്ഞിപ്പൂറ്റിലെ സുഖവും എന്നെന്നേയ്ക്കുമായി എനിക്ക് കിട്ടും. ദുബായില് രാത്രി തങ്ങുമ്പോള് ഒരു രാത്രി കൂട്ടിനായി ചിലവാക്കുന്ന ആയിരങ്ങളുടെ ചിലവുമില്ല. പക്ഷേ പാളിയാല് രണ്ടു കുടുംബം തകരും.