അരുൺ : ശനിയാഴ്ച ഞാനും വരും ഐശ്വര്യ വരികയാണെങ്കിൽ
റോഷൻ : വേണ്ട, നിന്നെ ഇവിടെ കണ്ടു പോകരുത് ഷോ തുടങ്ങുമ്പോൾ നിനക്ക് ഞാൻ ടിക്കറ്റ് കീറാം തൽക്കാലം നീ ഈ ഫ്രെയിമിൽ ഇല്ല
അരുൺ:മം നടക്കട്ടെ ഞാനിവിടെയൊക്കെ തന്നെ ഉണ്ടാകും
റോഷൻ: ഞാനും.
( അങ്ങനെ അവരുടെ സംഭാഷണം എല്ലാം അവസാനിച്ച ശേഷം റോഷൻ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് വന്നിരുന്നു കൊണ്ട് ഇന്ന് നടന്നതെല്ലാം കണക്കുകൂട്ടിയത് പോലെ തന്നെ മുന്നോട്ടുപോയി ഇനി മുന്നോട്ട് ഉള്ള കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് പ്ലാൻ ചെയ്തു കണ്ണടച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു ജോലിക്കാരൻ മരുന്നു കൊണ്ടുവന്നു കൊടുത്തത് അതും കഴിച്ച് അങ്ങനെ കുറച്ചുനേരം കൂടി അവിടെ ഇരുന്നു.
അങ്ങനെ ഇരുട്ടായി തുടങ്ങിയതോടെ ജോലിക്കാരൻ സ്വന്തം വീട്ടിലോട്ട് പോയശേഷം നേരത്തെ അത്താഴം കഴിച്ചു ടിവി ന്യൂസ് എല്ലാം കണ്ടുകഴിഞ്ഞശേഷം ഫോണെടുത്ത് നെറ്റ് ഓൺ ചെയ്തു അച്ഛനും, അമ്മയ്ക്കും മെസ്സേജ് എല്ലാം അയച്ചു അങ്ങനെ രാത്രി 9 മണിയായി ഐശ്വര്യ ഓൺലൈനിൽ ഇല്ല ഇനി വരാതിരിക്കുമോ?
എന്ന ശങ്കയായി റോഷന് ഒന്നു വിളിച്ചു നോക്കിയാലോ? ഇങ്ങനെ ഓരോരോ ചിന്തകൾ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അതോടൊപ്പം സമയവും മുന്നോട്ടു പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു ഇതേസമയം ഐശ്വര്യയുടെ വീട്ടിൽ അത്താഴം കഴിക്കുകയായിരുന്നു)
ശരത് : എന്താ അമ്മേ ഇത് ഓംലെറ്റ് ഒന്നുമില്ലേ?
ഐശ്വര്യ: ഓ മറന്നു ഇപ്പോൾ എടുത്തിട്ട് വരാം
( ഐശ്വര്യ ഓംലറ്റ് കൊണ്ടുവന്നു കൊടുത്തു)
ശരത് : അമ്മ വീട്ടിലെ ജോലികൾ എല്ലാം ചെയ്തു വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട് അല്ലേ?
( ഇത് കേട്ടതും ഐശ്വര്യ വല്ലാത്ത ആചര്യത്തോടെ ശരത്തിനെ നോക്കി)
ശരത്ത് : എന്താ അമ്മേ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്?
ഐശ്വര്യ : ആദ്യമായിട്ട് എന്റെ മകൻ നല്ല കാര്യപ്രാപ്തിയിൽ സംസാരിച്ചത് കേട്ടപ്പോൾ നോക്കിയതാ നീ ഇങ്ങനെയുള്ള വല്ലതും ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ടോ? അച്ഛന്റെയും, അമ്മയുടെയും കഷ്ടപ്പാടുകളെ കുറിച്ച് നിനക്ക് വല്ല വിചാരവും ഉണ്ടോ?
ശരത് : ഓ,തുടങ്ങി ഞാൻ എല്ലാം ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ട് അമ്മയോട് ഒന്നും തുറന്നു പറയുന്നില്ല എന്ന് മാത്രമേയുള്ളൂ
ഐശ്വര്യ: പക്ഷേ എനിക്കും നിന്റെ അച്ഛനും ഇതുവരെ അത് തോന്നിയിട്ടില്ല നിന്റെ ജീവിതം കണ്ടിട്ട്
ശരത് :ആണോ?അങ്ങനെയെങ്കിൽ അത് മാറ്റിയെടുക്കണമല്ലോ. ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം അമ്മ റെഡി ആയിക്കോ വരുന്ന ശനിയാഴ്ച നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് അമ്പലത്തിൽ പോകുന്നു
ഐശ്വര്യ:ഹേ, നീ എന്താ പറഞ്ഞത്
ശരത് : ഞാനും അമ്മയും ഒരുമിച്ച് വരുന്ന ശനിയാഴ്ച അമ്പലത്തിൽ പോകുന്നുന്ന്
ഐശ്വര്യ: എന്റെ ഈശ്വരന്മാരെ എന്റെ മോൻ തന്നെയാണോ ഈ പറയുന്നത് എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല ആകാശമെങ്ങാനും ഇടിഞ്ഞു താഴോട്ട് വീഴുമോ ഇപ്പോൾ
ശരത് : വീഴില്ല ആകാശം നിൽക്കുന്നിടത്ത് തന്നെ നിന്നോളും. ഞാനൊരു നല്ല കാര്യം പറഞ്ഞിട്ട് അതിന് ഇത്ര കളിയാക്കാൻ എന്താ ഉള്ളത്. ഇങ്ങനെ കളിയാക്കുകയാണെങ്കിൽ നമുക്ക് പോവേണ്ട അമ്മ ഇവിടെ കളിയാക്കി കൊണ്ടിരുന്നോ
ഐശ്വര്യ:ശോ, പിണങ്ങല്ലേടാ ഞാനൊരു തമാശ പറഞ്ഞതാ നീ പറഞ്ഞത് കേട്ട് വിശ്വസിക്കാൻ ആവാതെ വന്നപ്പോൾ എന്റെ വായിൽ നിന്ന് അറിയാതെ വന്നതാ
ശരത് : ഞാൻ ഇത്ര കാര്യമായിട്ട് പറഞ്ഞിട്ടും അമ്മയ്ക്ക് എന്താ വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റാത്തത്
ഐശ്വര്യ: അതിനുത്തരം നീ തന്നെ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കിക്കേ? നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് അവസാനം അമ്പലത്തിൽ പോയത് എന്താണെന്ന് നിനക്കറിയുമോ?
ശരത് : കുറെ നാളായി കൃത്യമായി എനിക്ക് ഓർമ്മയില്ല
ഐശ്വര്യ: നിന്റെ അച്ഛൻ നാട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന സമയത്ത് അതും അച്ഛനെ പേടിയുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം നീ വന്നിരുന്നു കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ രണ്ടുവർഷത്തോളമായി എനിക്ക് നല്ല ഓർമ്മയുണ്ട്. അച്ഛൻ ഗൾഫിൽ പോയതിൽ പിന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞ വല്ലതും കേൾക്കുന്നുണ്ടോ?
ശരത് : അമ്മ പറഞ്ഞതെല്ലാം സമ്മതിച്ചു ഇനി അമ്മയെ അനുസരിച്ചില്ലെന്ന് വേണ്ട ഈ വരുന്ന ശനിയാഴ്ച നമ്മൾ ഇവിടെ അടുത്തുള്ള അമ്പലത്തിൽ അല്ല അമ്മയ്ക്കേറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള കൃഷ്ണന്റെ അമ്പലത്തിൽ തന്നെ പോകുന്നു