“പല്ലവീ”
“ഉം?”
“ഞാൻ മരിച്ചില്ല”
“കൊല്ലും ഞാൻ ആ വാക്ക് പറഞ്ഞാൽ”
“എനിക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ട്. കാര്യമായി ഒന്നും ഓർമ്മയില്ല”
ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി. സമയം 2 മണി ആയിരുന്നു. ബെഡ് സൈഡ് ടേബിളിൽ ഭക്ഷണം പാർസൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ആണ് ആശ്വാസമായത്. പെട്ടന്നാണ് എനിക്ക് അനസ്തേഷ്യയുടെ കാര്യം ഓർമ്മ വന്നത്. ഞാൻ എണീറ്റ് നേഴ്സസ് സ്റ്റേഷനിലേയ്ക്ക് ഓടി. ഡ്യൂട്ടി നേഴ്സിനോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവർ ചാർട്ട് നോക്കി. പിന്നെ സമയവും. ഒരു പതിനഞ്ച് മിനിറ്റ് കൂടി കഴിഞ്ഞിട്ട് ഭക്ഷണം കൊടുത്തോളാൻ അവർ പറഞ്ഞു. ഞാൻ തിരികെ എത്തിയപ്പോൾ ശ്യാമ എണീറ്റിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ അവൾക്ക് തലപോലും പൊങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
“ശ്യാമാ, അടങ്ങി കിടക്കൂ”
“വിശക്കുന്നു പല്ലൂ”
അവളെന്നെ പല്ലു എന്ന് വിളിച്ചു. എൻ്റെ കണ്ണുകൾ പിന്നെയും നിറഞ്ഞു. “ശ്യാമാ, ഒരു പതിനഞ്ച് മിനിറ്റ് കൂടി, എന്നിട്ട് ഭക്ഷണം തരാം”
“അതെന്തിന് പതിനഞ്ച് മിനിറ്റ്?”
“നിനക്ക് അനസ്തേഷ്യ തന്നിരുന്നു. മൈനർ സർജറി ആയിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്”
“എനിക്കറിയില്ല. വിശക്കുന്നെടീ”
ഞാൻ കട്ടിലിൻ്റെ തലഭാഗം അല്പം ഉയർത്തി വച്ചു. അവൾക്ക് നേരെ നോക്കാമെന്നായി. “ഓ, എനിക്ക് മൂത്രമൊഴിക്കണം, എവിടെയാ ടോയ്ലറ്റ്?”
“നടക്കാൻ പറ്റിയ അവസ്ഥയിൽ തന്നെ. കൊള്ളാം. വെയിറ്റ് ചെയ്യ്”
നോക്കിയപ്പോൾ കട്ടിലിനടിയിൽ യൂറിനുള്ള പാത്രം കണ്ടു. അത് എടുത്ത് കൊടുത്തപ്പോൽ അവൾ എൻ്റെ മുഖത്ത് നോക്കി.
“ഇതെന്താ?”
“ഇതിലാണ് മുള്ളണ്ടത്”
“പറ്റില്ല, എനിക്ക് ടോയ്ലറ്റ് വേണം”
“ശ്യാമാ, നിനക്ക് എണീറ്റ് നിൽക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടോ?”
അവൾ തലപൊക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും പറ്റിയില്ല. അവളുടെ കണ്ണൂകൾ നിറഞ്ഞു. ഞാൻ പുതപ്പ് മാറ്റി നോക്കിയപ്പോൾ ഹോസ്പിറ്റൽ ഗൗണിനടിയിൽ ഒന്നും ഇല്ലെന്ന് മനസ്സിലായി. ഞാൻ ട്രേ വച്ച് കൊടുത്തെങ്കിലും അവൾക്ക് അതിൽ മൂത്രമൊഴിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. നേഴ്സിനോട് ചോദിച്ചപ്പോൽ അഡൾട്ട് ഡയപ്പർ വാങ്ങി നോക്കാൻ പറഞ്ഞു. അത് ഹോസ്പിറ്റൽ ഫാർമസിയിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഡയപ്പറുമായി വന്ന് അത് കെട്ടി കൊടുത്ത് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞ് പോയി.
“ശ്യാമാ..”
“എനിക്ക് വയ്യ പല്ലവീ, ഇങ്ങനെ..”
“കുട്ടികളെപ്പോലെ ആവാതെ ശ്യാമാ. ഇത് ഞാനല്ലേ.. നീ മെല്ലെ നോക്ക്. റിലാക്സ്ഡ് ആയി..”
അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവളെപ്പോലൊരു വാശിക്കാരി ഒരു ദിവസം ദുർബലയായി പോകുന്നതിലെ വിഷമം എനിക്ക് ഊഹിക്കാനേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ഞാൻ പാർസൽ തുറന്ന് അതിലുണ്ടായിരുന്ന ദോശ അവൾക്ക് ചെറു കഷണങ്ങൾ ആക്കി കൊടുത്തു. ഓരോ കഷണം കൊടുത്തിട്ട് ഞാൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ തുടച്ചു. അവൾ എൻ്റെ മുഖത്തുനിന്നും കണ്ണെടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
“പല്ലവീ.. നീ വന്നല്ലോ..”
“നീയെന്താ കരുതിയത് ! ഞാൻ ഇട്ടിട്ട് പോകുമെന്നോ?”
അവൾ എൻ്റെ കൈ പിടിച്ച് അമർത്തി.
“എന്താ ശ്യാമാ?”
“ഞാൻ നിനക്കൊരു ഭാരമായി”
“ദേ പെണ്ണേ, നിൻ്റെ മറ്റേ കാലുകൂടി ഞാൻ തല്ലിയൊടിക്കും..”
ശ്യാമ എന്നെ അദ്ഭുതത്തോടെ നോക്കി.
“എന്താ നോക്കുന്നേ? ഒരുമാതിരി വർത്തമാനം പറഞ്ഞാ അത് തന്നെ ഞാൻ ചെയ്യും.”
അവൾ ചിരിച്ചു. ഭക്ഷണം ഒക്കെ കൊടുത്ത് കഴിഞ്ഞ് ക്ലീനപ്പൊക്കെ ചെയ്തപ്പോ ശ്യാമ എന്നെ വിളിച്ചു.
“പല്ലവീ..”
“ഉം?”
“ഞാൻ മൂത്രമൊഴിച്ചു”
ഞാൻ ചിരിച്ചു. “ഡയപ്പർ ഒന്ന് കൂടി ഉണ്ട്. രാവിലെ മാറ്റാം. ഇപ്പോ നീ ഉറങ്ങിക്കോ”..
“കണ്ണ് തുറന്ന് നിന്നെ കണ്ടപ്പോ എൻ്റെ വേദനയൊക്കെ പോയി. അത് പറഞ്ഞപ്പളാ, മാഡം?”
“അവരെയൊക്കെ ഞാൻ പറഞ്ഞ് വിട്ടു”
ശ്യാമ ചിരിച്ചു. എൻ്റെ മുഖത്ത് തന്നെ നോക്കി കിടന്ന് അവൾ പിന്നെയും ഉറക്കമായി. ഞാൻ കുറച്ച് സമയം കൂടി ഇരുന്നിട്ട് ശ്യാമയുടെ ഒപ്പം കട്ടിലിൽ കയറി കിടന്നു.
രാവിലെ തുടയുടെ മുകളിൽ ഒരു തണുപ്പും കുത്തിക്കയറുന്ന വേദനയും തോന്നിയാണ് ഞാൻ ഉണർന്നത്.
“ഔ, ഔ.. “, ഞാൻ എണീട് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നേഴ്സ് നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോൾ ശ്യാമയും ഉണർന്ന് കിടക്കുകയായിരുന്നു. പിന്നെ രണ്ടാളും കൂട്ടച്ചിരിയായി.