ബോഡിലെ എന്നോട് താല്പ്പര്യമുള്ള മൂന്ന് പേരെ പിന്നെ ഞാന് ചെന്നു കണ്ടു. അവര്ക്കും വക്കീല് പറഞ്ഞതില്ക്കൂടുതല് ഒന്നും പറയാന് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
“സണ്ണീ…”
രാം കിഷോര്, ബോഡിലെ മൂന്നാമന് പറഞ്ഞു.
“മുതലാളീടെ മരുമകനാകാന് പോകുന്നവനാ വിനായകന്. അവനെതിരെ കാട്ടുപന്നിക്കിട്ടു പൊട്ടിക്കുന്ന തരം വെടിമരുന്ന് തെളിവുമായിട്ട് വാ നീ…അല്ലേല് അവനെതിരെ നിന്നാ നിന്റെ മാത്രമല്ല, ഞങ്ങടെ ട്രൗസറും കീറും കുട്ടാ…”
ഞാന് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
പട്ടി ചന്തയ്ക്ക് പോയി വരുന്നത് പോലെ.
അദ്ധ്യായം രണ്ട്
വിനായകനെ ഒതുക്കണമെന്ന ചിന്ത ശക്തമായി നില്ക്കുന്ന സമയത്താണ്, ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം എലിസബത്തിന്റെ അമ്മ, സാറാമ്മ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നത്.
അധികം ദൂരെയോന്നുമല്ല എലിസബത്തിന്റെ വീട്.
സാറാമ്മയ്ക്ക് അന്പത് അന്പത്തിയഞ്ചിന് മേല് പ്രയമുണ്ടാവണം. ഞങ്ങളുടെ വിവാഹത്തിന് മാസങ്ങള്ക്ക് മുമ്പാണ് അവരുടെ ഭര്ത്താവ് ഏലിയാസ് മരിച്ചു പോകുന്നത്. അതില്പ്പിന്നെ ഒറ്റയ്ക്കാണ് കക്ഷിയുടെ താമസം. എജ്യൂക്കോമ്പ് സ്മാര്ട്ട്ക്ലാസ് കമ്പനിയുടെ ടെക്നിക്കല് ഹെഡ് ആണ് കക്ഷി. കമ്പ്യൂട്ടര് തല്ലിപ്പൊട്ടിച്ച് പീസ് പീസാക്കി അവരുടെ മുമ്പിലേക്ക് ഇട്ടുകൊടുത്താല് നിമിഷനേരം കൊണ്ട് പൂര്വ്വസ്ഥിതിയിലാക്കും.
ഏത് ഇന്സേയിന് പാസ്സ്വേഡും ക്രാക്ക് ചെയ്ത് സിസ്റ്റം ഹാക്ക് ചെയ്യും.
ഈ സിദ്ധി മനസ്സിലാക്കി വലിയൊരു കമ്പനിയില് നിന്നും അവരെ പിക്ക് ചെയ്തതാണ് എജ്യൂക്കോമ്പ്.
ആഴ്ച്ചയില് രണ്ടോ മൂന്നോ തവണ എലിസബത്ത് അവരുടെ വീട്ടില് പോകാറുണ്ട്. ഞങ്ങളെ സന്ദര്ശിക്കുന്നത് മാത്രമല്ല ഉദ്ദേശം. ഞങ്ങളുടെ കോളനിയിലെ ജിമ്മില് അംഗവുമാണ് അവര്. അവിടെ കയറുകയും ചെയ്യാമല്ലോ.
ജിമ്മില് പോയാലും ഇല്ലെങ്കിലും നന്നായി ശരീരം നോക്കുന്ന കൂട്ടത്തിലാണ് സാറാമ്മ. ഈ പ്രായത്തിലും നല്ല ഷേപ്പാണ് ദേഹത്തിന്. ഈ പ്രായത്തില് ഭക്ഷണ നിയന്ത്രണം അസാധ്യമാണ് പലര്ക്കുമെങ്കിലും സാറാമ്മ അതില് പുലിയാണ്. വേണ്ടാത്തത് ഒന്നും കഴിക്കില്ല. അമിതമായി ഒന്നും തന്നെ കഴിക്കില്ല. രാവിലെയും വൈകുന്നേരം മുടങ്ങാതെ നടക്കും. മുഖത്ത് അവിടിവിടെ ചുളിവുകള് വീഴാന് തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. എങ്കിലും അതിലൊന്നും കീഴ്പ്പെടാന് ഇഷ്ട്ടപ്പെടാത്തത് പോലെയാണ് അവരുടെ തടിച്ച മുലകള്. ഒന്ന് രണ്ടു നരച്ച മുടിയിഴകള് അവിടവിടെയായി കാണാനുണ്ട്.
അവരുടെ സൌന്ദര്യവും മാദകത്വവുമാണ് എലിസബത്തിന് കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്. ശരീരം സംരക്ഷിക്കുന്നതില് എലിസബത്തിനുള്ള ശുഷ്ക്കാന്തി അമ്മയില് നിന്നും കിട്ടിയതാണ്. മുടങ്ങാത്ത വ്യായാമവും, രാവിലെയും വൈകിട്ടത്തെയും നടത്തവുമെല്ലാം എലിസബത്ത് അമ്മയില് നിന്നും സ്വീകരിച്ചതാണ്.
“മമ്മിയാ എന്റെ ഇന്സ്പിരേഷന്…”
അവള് പലപ്പോഴും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. വൈകുന്നേരം കാപ്പി കുടിക്കാന് ലിവിംഗ് റൂമില് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ഞങ്ങള്.
“മമ്മീടെ കുണ്ടി എന്നാ പിന്നെയും പിന്നെയും ഇങ്ങനെ മുഴുക്കുന്നെ?”
അവള് അടക്കത്തില് സാറാമ്മയോട് ചോദിച്ചു.
“ഒന്ന് പോടീ!”
സാറാമ്മ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.
“അത് നീയീ പറയുന്ന പോലെ മുഴുത്തിട്ടൊന്നുമില്ല…”
പെട്ടെന്നാണ് ആ സംസാരം ഞാന് ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് അവര് കാണുന്നത്. അവര് നാണത്തോടെയും കൃത്രിമ ദേഷ്യത്തോടെയും എലിസബത്തിനെ നോക്കി.
“സണ്ണി കേട്ടാ ഇപ്പം എന്നാ മമ്മി?”
അവള് അപ്പോള് തിരിച്ചു ചോദിച്ചു.
“അത് എന്നേലുമാകട്ടെ…മമ്മി ജിമ്മില് പോയിട്ട് ഇപ്പം ഒത്തിരിയായില്ലേ? കുണ്ടിയിരിക്കുന്ന കണ്ടില്ലേ! സണ്ണീടെ വയറു പോലെ! ഹഹഹ…”
അത് പറഞ്ഞ് അവള് എന്റെ വയറില് പതിയെ ഒന്നിടിച്ചു.
“ശരിയാ…”
ഞാന് എന്റെ വയറിലേക്ക് നോക്കി.
“വല്ലാതെ ആയിട്ടുണ്ട് ഇപ്പോള്! അതെങ്ങനെയാ ടൈം ഇല്ല…മനസ്സിന് ഒരു ഫ്രീയും തോന്നുന്നില്ല…”
“വെറുതെയാ മോനെ…”
എന്റെ വയറിലേക്ക് നോക്കി സാറാമ്മ പറഞ്ഞു.