🏹🏹വേട്ടക്കാരികള്‍ – 2🏹🏹 13അടിപൊളി  

ഞാനൊരു പരുങ്ങിയ ചിരി ചിരിച്ചു. ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടുന്നത്‌ അവരറിയാന്‍ പാടില്ല.

“പറയെടാ…മമ്മി കേക്കട്ടെ..!!”

അവര്‍ വിടുന്ന ലക്ഷണമില്ല. എന്ത് പറയും..?

“അത് പിന്നെ മമ്മീ… എന്റെ കമ്പനി എപ്പോഴും ഉണ്ടാകുമല്ലോ….അപ്പൊ സമ്മാനവും എപ്പോഴും കിട്ടുമോ എന്നാലോചിക്ക്യായിരുന്നു…!!”

ഇലയ്ക്കും മുള്ളിനും കേടില്ലാത്ത ഒരു തമാശയെന്നപോലെയാണ് ഞാന്‍ പറഞ്ഞത്. എന്നാല്‍ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷമാണ് അതിന്റെ മറ്റൊരു വശം ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തത്.

“ആഹാ…കൊള്ളാല്ലോ..!!”

മമ്മിയുടെ മുഖമാകെ പടരുന്ന ഒരു ചിരി വിടര്‍ന്നു.

“…..പിന്നെന്താ….എന്നും തരുമല്ലോ മമ്മി സമ്മാനം..!!!”

ആ വിരലുകള്‍ എന്റെ കവിള്‍ മെല്ലെയൊന്നു കിഴുക്കി വലിച്ചു. ശേഷം ചുണ്ടുകള്‍ അവിടെ അമര്‍ത്തി മുത്തി.

“ഇന്നത്തെ സമ്മാനം കഴിഞ്ഞു. ഇനി സന്തോഷായി ഉറങ്ങിക്കോ..!”

അവരുടെ കൈകള്‍ അയഞ്ഞു. ഞാന്‍ സുഖദമായ ചൂടില്‍ നിന്നും അകന്നു മാറി.

“പിന്നേ…സമ്മാനത്തിന്റെ കാര്യമൊക്കെ ആരോടും പറയണ്ട കേട്ടോ… പിള്ളേര്‍ക്കൊക്കെ പിന്നെ അസൂയയാവും..!!”

താക്കീത് നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെയാണ്‌ മമ്മി പറഞ്ഞത്.

ഞാന്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി.

മമ്മി തിരിഞ്ഞ് വാതില്‍ തുറന്നു.

“ഗുഡ് നൈറ്റ്…!!”

ശബ്ദം താഴ്ത്തി വിഷ് ചെയ്തശേഷം അവര്‍ ഹാളിലെ നേര്‍ത്ത വെളിച്ചത്തിലൂടെ സ്വന്തം മുറിയിലേക്ക് കയറി.

ആ വാതിലടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അറിയാതെ ഹാളിലെ ചുവരിലേക്ക് നോക്കിപ്പോയി. തന്തപ്പടി അലങ്കാരവെളിച്ചത്തില്‍ മുങ്ങി നിസ്സംഗനായി ഇരിപ്പുണ്ട്.

‘നിങ്ങളുടെ ഭാര്യ എന്താണ് ഹേ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്’

മനസ്സില്‍ അങ്ങനെയാണ് ചോദിക്കാന്‍ തോന്നിയത്.

വാതിലടച്ചു തിരിയുമ്പോള്‍ അപ്പോഴും മുഴുത്തു നില്‍ക്കുന്ന സാധനത്തിലേക്ക് കൈ നീണ്ടു.

ഹോ…മമ്മിയ്ക്ക് പകരം റാബിത്തയായിരുന്നെങ്കില്‍..!!!

ആ ചിന്ത മനസ്സിലേക്ക് കടന്നത്‌ വല്ലാത്തൊരു വികാരപരവേശം മേലാകെ പടര്‍ന്നു കയറിപ്പോയി.

ക്ഷണത്തില്‍ ഷഡ്ഡിയും ഷോര്‍ട്ടും അഴിച്ചു കളഞ്ഞശേഷം ഞാന്‍ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കുതിച്ചു.

കുട്ടനെ കയ്യിലെടുത്ത് മമ്മിയുമായി കുറെ നേരമായി ചെയ്തതെല്ലാം റാബിത്തയെ സങ്കല്‍പ്പിച്ച് കുലുക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ആ ഒരു സുഖം പറഞ്ഞറിയിക്കാന്‍ പറ്റുന്നതായിരുന്നില്ല. മിനിട്ടുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ ശക്തമായ വെള്ളച്ചാട്ടം തന്നെ നടന്നു.

എല്ലാം കഴുകി ക്ലീനാക്കി എങ്ങനെയോ കിടക്കയിലെത്തി. കിടന്നതേ ഓര്‍മ്മയുള്ളൂ. അത്രയും ഗാഢമായ ഉറക്കമായിരുന്നു എന്നെ വിഴുങ്ങിയത്.

പിറ്റേന്ന് ഏറെ വൈകിയാണ് എഴുന്നേറ്റത്. മമ്മിയെ അഭിമുഖീകരിക്കാന്‍ തെല്ലൊരു ചമ്മലുണ്ടായിരുന്നു. രാത്രിയിലെ ഓരോ കാര്യങ്ങളും മനസ്സില്‍ തിളക്കത്തോടെ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്.

എന്നാല്‍ മമ്മി ശരിക്കും അതിശയിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു. ഇത്രയും ദിവസം എങ്ങനെയായിരുന്നോ അതുപോലെ തികച്ചും സ്വാഭാവികമായാണ് ഇന്നും അവരുടെ ഓരോ പെരുമാറ്റവും. സാവധാനം ഞാനും അതേ ട്രാക്കിലേക്ക് മാറി.

ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ പവിച്ചേച്ചിയെ ഇതുവരെയായിട്ടും കണ്ടില്ലല്ലോ എന്ന് കരുതിയിരിക്കുമ്പോഴാണ് മുകളില്‍ വാക്വംക്ലീനറിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടത്.

പാവം..ക്ലീനിങ്ങിലാണ്. പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലൊരു സഹായചിന്ത കൂട് കൂട്ടി. ഇതിപ്പോ എന്റെയും കൂടെ വീടല്ലേ.. വര്‍ഷേച്ചി പോയതോടെ അവള്‍ക്കു നല്ല പണിയാണ്.

വേഗം കഴിച്ചു കൈകഴുകിയ ശേഷം മുകളിലേക്ക് ചെന്നു.

വര്‍ഷേച്ചിയുടെ മുറി ക്ലീന്‍ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു ഡോര്‍ അടയ്ക്കുകയായിരുന്നു ചേച്ചി.

“ആഹാ..എണീറ്റോ..?!”

കൗതുകം നിറഞ്ഞ ഒരു ചിരിയോടെ അവളെന്നെ വരവേറ്റു.

ഞാന്‍ ഒരു തമാശച്ചിരിയോടെ തലയാട്ടി.

“….ന്നാ താഴേക്കു പൊയ്ക്കോ മൂക്കില്‍ പൊടി കയറും..!”

“ഞാന്‍ ഹെല്‍പ്പാന്‍ വന്നതാ..!”

“ഹെല്‍പ്പാനോ….!!!”

ചേച്ചിയുടെ അമ്പരന്ന ചിരി.

“ആഹ്…ഒന്ന് പഠിപ്പിച്ചാ മതി…! പിന്നെ നാളെ മുതല്‍ ചേച്ചി ക്ലാസില്‍ പോകില്ലേ..അപ്പൊ മമ്മിയെ സഹായിക്കേം ചെയ്യാല്ലോ..!”