🏹🏹വേട്ടക്കാരികള്‍ – 2🏹🏹 13അടിപൊളി  

അഭിമാനം നിറഞ്ഞ ഒരു ചിരി ആ മുഖം നിറയെ വിരിഞ്ഞു നിന്നു.

“എന്റെ പോന്നു മോനേ വേണ്ട കേട്ടോ…നല്ല വഴക്ക് കിട്ടും. ചിലപ്പോ അടിയും..! അനുഭവം കൊണ്ട് പറയാണ്..!”

ചേച്ചി മമ്മിയെ പാളി നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ വാണിംഗ് തന്നശേഷം ഉറക്കെ ചിരിച്ചു.

“അത് നിങ്ങള്‍ രണ്ടും മണ്ടൂസുങ്ങള്‍ ആയിട്ടല്ലേ…!”

ആ വാണിംഗ് ശരിവെക്കുന്ന തരത്തില്‍ മമ്മിയും ഒപ്പം ചിരിച്ചു.

ആ സംസാരം അങ്ങനെ രസകരമായി നീണ്ടു പോയിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു. ഇടയില്‍ മമ്മിയ്ക്ക് ഏതോ ഫോണ്‍കോള്‍ വന്നു. മറുതലയ്ക്കല്‍ ഉള്ള ആളോട് ‘എത്താറായി..അവിടെ നില്‍ക്ക്’ എന്നൊക്കെ പറയുന്നത്‌ കേട്ടു. വീട്ടില്‍ കാര്യമായി ആരൊക്കെയോ വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലായെങ്കിലും ആരെന്നു ചോദിക്കാന്‍ പോയില്ല. അല്ലെങ്കിലും മമ്മിയുടെ ബന്ധുക്കളെയൊന്നും എനിക്കറിയാനും മേല.

കാല്‍മണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ ഞങ്ങള്‍ വീട്ടില്‍ എത്തി.

കാര്‍ ഗേറ്റിനടുത്ത് എത്തിയപ്പോഴേക്കും ഒരു സ്ത്രീ സിറ്റൌട്ടില്‍ നിന്നും എത്തി നോക്കുന്നത് കണ്ടു.

അവരെ ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ ഇറങ്ങി ഗേറ്റ് തുറന്നു.

പരിചിതമായൊരു ചിരിയോടെ അവര്‍ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി നിന്നു.

പച്ചയില്‍ വെള്ള ഡിസൈനുള്ള ഒരു സാധാരണ കോട്ടന്‍ ചുരിദാറാണ് വേഷം. പച്ച നിറമുള്ള ഒരു ഷാള്‍ കൊണ്ട് മുടി മറച്ചിട്ടുണ്ട്‌. ഷാളിന്റെ ഒരു തല മുന്നിലേക്കും മറ്റേ തല കഴുത്തിലൂടെ പിന്നിലേക്കുമായാണ് കിടക്കുന്നത്. നല്ല തെളിഞ്ഞ ലൈറ്റ് എണ്ണനിറത്തില്‍ നെയ്‌ക്കൊഴുപ്പുള്ള അല്പം തടിച്ച ശരീരം, ഒരു പൊടിയ്ക്ക് തള്ളിയതെങ്കിലും നല്ല പരന്ന വയറും ഇടിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന വലിയ മുലകളുമുള്ളൊരു മദാലസ..!

ഏകദേശം മുപ്പത്തഞ്ചു വയസ്സിനുമേല്‍ പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ആ രൂപം കണ്ടപ്പോള്‍ പെട്ടെന്ന് എനിക്കൊരു പേര് ഓര്‍മ്മയിലേക്ക് വന്നു. റാബിയ..!

അന്ന് പറമ്പ് ചുറ്റിക്കാണിക്കുമ്പോള്‍ മമ്മിയുടെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രെണ്ടും നല്ല അയല്‍ക്കാരിയുമെന്നു പറഞ്ഞു ചേച്ചി പരിചയപ്പെടുത്തിയിരുന്ന റാബിയാന്റി..!

ചേച്ചി കാര്‍ പോര്‍ച്ചിലേക്ക് കയറ്റി നിര്‍ത്തുന്നത് വരെ ഞാന്‍ ഗേറ്റിനടുത്ത് തന്നെ നിന്നു. ആദ്യമായി കാണുന്ന ഒരു സ്ത്രീയുടെ മുന്നിലേക്ക് പെട്ടെന്നങ്ങ് ചെല്ലാന്‍ എന്തോ ഒരു മടി.

“ഒറ്റ മാസം കൊണ്ട് നീയൊന്നു മിനുങ്ങിയോടീ..?!”

ഗേറ്റ് അടച്ച് തിരിയുമ്പോള്‍ ആന്റിയോട് മമ്മിയുടെ കുശലം പറയുന്നത് കേട്ടു.

“അത് കുറേ കാണാണ്ട് കണ്ടോണ്ട് തോന്നുന്നതാ..!”

അലസമായൊരു ഭാവത്തില്‍ മമ്മിയ്ക്ക് മറുപടി കൊടുക്കുമ്പോള്‍ ആന്റിയുടെ കണ്ണുകള്‍ എന്നില്‍ തറഞ്ഞു നില്‍പ്പായിരുന്നു.

ഞാനൊരു ചെറിയ പരുങ്ങലോടെ അടുത്തെത്തി.

“….ഒരു മാറ്റവുമില്ല…അന്ന് കണ്ടപോലെ തന്നെ…അല്ലേ ചേച്ചീ…!!”

റാബിയാന്റിയുടെ കണ്ണുകളില്‍ വല്ലാത്തൊരു അത്ഭുതഭാവം വിരിഞ്ഞു.

“വാ കേറ്…!!”

മമ്മി ഒരു ചിരിയോടെ സിറ്റൌട്ടിലേക്ക് കയറി.

എന്നെത്തന്നെ സാകൂതം നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ ആന്റിയും മമ്മിയ്ക്ക് പിന്നാലെ തിരിഞ്ഞു.

ഇവര്‍ എന്നെ മുമ്പ് എവിടെ വച്ചാണാവോ കണ്ടതെന്ന അതിശയത്തിലായിരുന്നു ഞാന്‍. ഓര്‍മ്മയിലൊന്നും ഈ മുഖം കയറി വരുന്നില്ല താനും..!

“ദേ..ഇതാണ് റാബിയാന്റി..ഞാന്‍ കാണിച്ചു തന്നിരുന്നില്ലേ…ദാ ആ വീട്..!!”

ചേച്ചി എന്റെ തോളില്‍ കയ്യിട്ടുകൊണ്ട് ആന്റിയുടെ വീടിനു നേരെ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഞാനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഓര്‍മ്മയുണ്ടെന്ന് തലയാട്ടി.

“ആഹാ..അപ്പൊ എന്നെപ്പറ്റിയൊക്കെ പറഞ്ഞു കൊടുത്ത് കഴിഞ്ഞോ..?”

ആന്റി ഒരു വശ്യമായ ചിരിയോടെ എന്നെനോക്കി.

“അത് കൊള്ളാം… ആന്റിയല്ലേ ഞങ്ങളുടെ ചങ്ക്..!”

പവിച്ചേച്ചി ഒരു കൊഞ്ചിക്കല്‍ പോലെ അവരുടെ മൂക്കിന്‍ തുമ്പില്‍ പിടിച്ചിളക്കി.

“ആന്റിയല്ല..കൂന്റി..!”

റാബിയാന്റി അനിഷ്ടം നിറഞ്ഞ ഒരു ചിരിയോടെ ആ കൈ തട്ടിമാറ്റി.

“വന്നു കയറുമ്പോഴേക്കും തുടങ്ങിയോ രണ്ടും കൂടെ..!”

മമ്മി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വാതില്‍ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി.

‘ആന്റി’ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്‌ അവര്‍ക്ക് ഇഷ്ടമല്ലെന്നും,ചേച്ചിയും അവരും തമ്മില്‍ കൂട്ടുകാരെപ്പോലെ ഊഷ്മളമായ ഒരു ബന്ധമുണ്ടെന്നും അവരുടെ ആ പെരുമാറ്റത്തിലൂടെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി.