🏹🏹വേട്ടക്കാരികള്‍ – 2🏹🏹 13അടിപൊളി  

വാപ്പച്ചിയും ഉമ്മച്ചിയും ബിരിയാണിയുടെ ക്ഷീണവുമായി അവരവരുടെ മുറികളിലാണ്.

ഞങ്ങള്‍ കോണി കയറി മുകളിലെത്തി. രണ്ടു മുറികളുണ്ടായിരുന്നു അവിടെ. അതില്‍ ഇത്തയുടെ മുറിയാണ് കുറച്ചു വലുത്.

“ഇവിടെയാണ് ഇന്നലെ രാത്രി ഞാന്‍ നിന്നത്‌..!”

ഇത്ത ആ ജാനാലയുടെ പാളി ഒരല്പം മാത്രം തുറന്നു. ആ ഗ്യാപ്പിലൂടെ ഞാന്‍ എന്റെ മുറി കണ്ടു.

ഇത്ത എന്റെ പിന്നിലായാണ് നിന്നിരുന്നത്. അവരുടെ ഇടംകൈ എന്റെ തോളിലായിരുന്നു. തൊട്ടുതൊട്ടില്ലെന്ന മട്ടിലാണ് നില്‍പ്പ്.

“അടച്ചേക്ക്…അവിടുന്നാരെങ്കിലും നോക്കിയാ നമ്മളെ കാണും..!”

അവര്‍ പതിയെ പറഞ്ഞു.

ഞാന്‍ വേഗം ജനല്‍ അടച്ചു.

“ബിരിയാണി ഇഷ്ടായോ..?!”

അവരെന്നെ അഭിമുഖമായി തിരിച്ചു.

“അടിപൊളി…ഭയങ്കര ഇഷ്ടായി..!!”

നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തോടെയാണ് ഞാന്‍ പറഞ്ഞത്.

അവരുടെ മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരി വിടര്‍ന്നു.

“വാ..എന്റെ ബാത്ത്റൂം കാണണ്ടേ..!!”

ആ സ്വരത്തില്‍ പെട്ടെന്നൊരു മാറ്റം വന്നു. കണ്ണുകളില്‍ എന്തോ ഒരു തിളക്കം പോലെ.

ബാത്ത്രൂമോന്നും സാധാരണഗതിയില്‍ ആരുമങ്ങനെ കാണിക്കാറില്ലെന്നറിയാം… പക്ഷേ മറുത്തു പറയാന്‍ തോന്നിയില്ല.

ഇത്ത അറ്റാച്ച്ഡ്‌ ബാത്ത്രൂമിന്റെ വാതില്‍ തുറന്നിട്ടശേഷം പിന്നോട്ടു നിന്നു.

എന്തായാലും പറഞ്ഞതല്ലേ…പിന്നെ ഈ മൊതല് കുളിക്കുന്ന സ്ഥലമല്ലേ.. ഒന്ന് കണ്ടേക്കാമെന്നു വച്ചു.

ആദ്യ നോട്ടം തന്നെ ചെന്നെത്തിയത് ടവ്വല്‍ റോഡിലാണ്. അവിടെ ഇളം പച്ച നിറത്തിലുള്ള ഒരു ബ്രായും അതെ നിറത്തിലുള്ള ഒരു ഷഡ്ഡിയും വിരിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു..!!

ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് വല്ലാതായി. എന്നാല്‍ അതില്‍ നിന്നും കണ്ണ് പറിക്കാനും തോന്നിയില്ല.

ഈശ്വരാ ഇതിലാണോ ഈ പലതും ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കുന്നത്..! അറിയാതൊന്നു മിടയിറക്കിപ്പോയി.

“യ്യോ…മറന്നു…മോനങ്ങോട്ടൊന്നും നോക്കല്ലേ…!!”

ചമ്മിയ ഒരു ചിരിയോടെ ഇത്ത എന്നെ പിന്നോട്ട് മാറ്റി.

എന്നാല്‍ അതിലൊരു ആത്മാര്‍ഥത തോന്നിയില്ല. ഞാന്‍ കാണണം എന്ന് കരുതി തന്നെ അതവിടെ ഇട്ടതുപോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്.

“….കുളിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോ അഴിചിട്ടതാ….എടുത്തു മാറ്റാന്‍ മറന്നു..!!”

ഒരു ഇക്കിളിച്ചിരിയോടെ അവര്‍ ബാത്ത്റൂമിന്റെ വാതിലടച്ചു.

ഞാനാ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ ചിരിയൊതുക്കിക്കളഞ്ഞു.

“…ക്ഷീണം വല്ലതുമുണ്ടോ..? ബിരിയാണി കഴിച്ചാ ഭയങ്കര ക്ഷീണം കാണും. വേണമെങ്കില്‍ മോന്‍ കുറച്ചു നേരം കിടന്നോ..!”

കിടപ്പ് മുറിയുടെ വാതിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നുകൊണ്ട് ഇത്ത വിഷയം മാറ്റി.

“വേണ്ട…ഇനി വീട്ടില്‍ പോയിട്ട് മുഴുവന്‍ റസ്റ്റല്ലേ..!!”

ഞാന്‍ സ്നേഹപൂര്‍വ്വം നിരസിച്ചു.

ആ സമയം ഇത്ത വാതിലിന്റെ കുറ്റിയിടുന്നത് ഞാന്‍ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിലൊരു ചെറിയ പന്തികേട്‌ തോന്നിയെങ്കിലും ഇത്തയുമൊത്ത് ഒരു മുറിയില്‍ ചിലവഴിക്കുന്നതിന്റെ ചെറുതല്ലാത്ത ഒരു സന്തോഷവും ഉള്ളില്‍ കയറിക്കൂടിയിരുന്നു. മനസ്സിലാനെങ്കില്‍ ആ ഷഡ്ഡിയും ബ്രായും അലങ്കാരം പോലെ വിടര്‍ന്നങ്ങനെ നില്‍പ്പുമുണ്ട്.

“വാപ്പച്ചിയും ഉമ്മച്ചിയുമൊക്കെ ഇനി നാല് മണി കഴിയാതെ മുറീന്നിറങ്ങില്ല….അതുകൊണ്ടാ വേണമെങ്കില്‍ കിടന്നോ എന്ന് പറഞ്ഞത്. എനിക്ക് ഏതായാലും ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞാ ഒന്ന് കിടക്കണം..അത് ശീലമാ..!”

ഇത്ത വല്ലാത്തൊരു ചിരിയോടെ കട്ടിലിന്റെ അടുത്തേക്ക്‌ വന്നു.

“…..അവരിനി സൂപ്പര്‍ മാര്‍ക്കറ്റിലൊക്കെ പോയി വരുമ്പോഴേക്കും കുറെ വൈകും. അത് വരെ അവിടെ തനിച്ചിരിക്കണ്ടല്ലോ എന്ന് കരുതിയാ ഇത്ത മോനെ ഇവിടെ പിടിച്ചു നിര്‍ത്തിയത്..!”

തലയില്‍ നിന്നും ഷാള്‍ മാറ്റി നീണ്ട് തിങ്ങിയ മുടിയൊന്നു കുടഞ്ഞശേഷം വാരിക്കെട്ടിക്കൊണ്ട് അവരെന്നെ ചുഴിഞ്ഞൊന്ന് നോക്കി.

“…എന്റെ കൂടെ കിടക്കാന്‍ നാണിക്ക്യോന്നും വേണ്ട…നിഷച്ചേച്ചിയെപ്പോലെ തന്നല്ലേ നിനക്ക് ഞാനും..!!”

കട്ടിലിന്റെ ക്രാസിയില്‍ ഒരു തലയണ വിലങ്ങനെ വച്ച ശേഷം അവരതിലേക്ക് ചാരിക്കിടന്നു.

ഞാന്‍ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ മിഴുങ്ങസ്യാന്നായിരുന്നു. അതേസമയം തന്നെ ചമ്മല്‍ അവര്‍ മനസ്സിലാക്കാതിരിക്കാനായി മുറിയൊക്കെ നോക്കി കാണുന്ന ഭാവത്തിലാണ് നില്‍പ്പും.