💞ആയിരം കണ്ണുമായി – 2 7

 

ശ്രുതി : അപ്പോൾ ഒന്നും ചെയ്യാതിരിക്കണോ… അവൻ ചെയ്തത് നീയും കണ്ടതല്ലേ.. പറ്റാവുന്ന അത്രയും ഞാൻ എല്ലാം സഹിക്കുവല്ലേ…ഇവിടെയുള്ള എല്ലാവരും എന്നെ എങ്ങനെയാ വിളിക്കുന്നെ നൊണ്ടി ശ്രുതി അല്ലേ

 

ലക്ഷ്മി : ശ്രുതി നീ…

 

ശ്രുതി : എനിക്ക് അറിയാം..കുഞ്ഞുനാൾ മുതൽ ഞാൻ കേൾക്കുന്നതാ ഇത്… ചെറിയ ക്ലാസ്സിൽ കൂട്ടുകാർ മുഖത്തു നോക്കി വിളിക്കുമായിരുന്നു എന്തിന് പഠിപ്പിക്കുന്ന ടീച്ചർ വരെ പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്… ക്ലാസ്സിൽ ഒരു നൊണ്ടികൊച്ചുണ്ടെന്ന്… കോളേജിലൊക്കെ ആയപ്പോൾ ആരും മുഖത്ത്‌ നോക്കി വിളിക്കില്ല പക്ഷെ എല്ലാവരും എനിക്കിട്ടേക്കുന്ന പേര് അതാണെന്ന് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം കേട്ടാലും ഞാൻ കേൾക്കാത്തത് പോലെ പോകുന്നതാ… ഇപ്പോൾ വന്നവൻ എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി വിളിച്ചു ഒന്നല്ല ഒരുപാട് തവണ hod യോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ സാധരണ കാര്യമല്ലേ എന്ന് എനിക്കിത് അങ്ങനെയല്ല അത് കേൾക്കുമ്പോൾ നെഞ്ച് പൊട്ടുന്ന പോലെയാ തോന്നുന്നെ… ഇപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്തിട്ടാ ഞാൻ എന്റെ നോട്ടല്ലേ ചോദിച്ചേ അതിനാ അവൻ

 

ശ്രുതി പതിയെ കണ്ണു തുടച്ചു

 

ലക്ഷ്മി : കരയല്ലേ ശ്രുതി

 

ശ്രുതി : പറ്റുന്നില്ല ലക്ഷ്മി…എത്രയെന്ന് വച്ചാ

 

ലക്ഷ്മി : ദാ നോക്ക് ശ്രുതി നിന്റെ അച്ഛന് നീ മാത്രമേ ഉള്ളു അത് നീ മറക്കരുത്… പറയുന്നവർ എന്തോ പറയട്ടെ അതൊന്നും നീ കേൾക്കണ്ട ഇതൊന്നും നിന്റെ പ്രശ്നമേ അല്ല എന്ത് നടന്നാലും ഒന്നിലും ഇടപെടാതിരുന്നാൽ മതി അവനോട് ഇനി സംസാരിക്കുകയേ വേണ്ട… നോട്ടൊക്കെ നമുക്ക് വേറെ ഒപ്പിക്കാം…

 

*************

 

ഇതേ സമയം

 

രോഹിത്ത് : നിനക്കൊക്കെ സമാധാനമായല്ലോ മൈരുകളെ

 

റോണി : നീ എന്തിനാടാ ഇടയിൽ കയറാൻ പോയത്

 

രോഹിത്ത് : നിന്നെയൊക്കെപോലെ പ്രാന്ത് ഇല്ലാത്തത്കൊണ്ട്.. അവളെയെങ്ങനും അവൻ ചവിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ കളിമാറിയേനെ ഭിന്നശേഷിക്കാരെ തോട്ടാൽ ജാമ്യം പോലും കിട്ടത്തില്ല

 

അജ്മൽ : എന്തുണ്ടായാലും അഖിലിന്റെ തലയിൽ അല്ലേ വരുള്ളൂ

 

രോഹിത്ത് : കോപ്പാണ്.. അനേഷണം നടന്നാൽ അത് നമ്മുടെ അടുത്തേക്കും എത്തും ഇപ്പോൾ തന്നെ അവൾ പ്രിൻസിപ്പാലിന് കംപ്ലയിന്റ് കൊടുക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട് സാധ്യതയല്ല അവൾ കൊടുക്കും അങ്ങേര് ചോദിക്കുമ്പോൾ അഖിൽ അവൾ ബൈക്ക് കേടാക്കി എന്ന് പറയും അവൾ അത് സമ്മതിക്കില്ല ഒടുവിൽ അനേഷിച്ചു വരുബോൾ കാര്യങ്ങൾ കയ്യിൽ നിന്നു പോകും ഞാൻ ഇപ്പോഴേ പറഞ്ഞേക്കുവാ ഇതിൽ ഞാൻ ഇല്ലായിരുന്നു നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടത്തിന് നിങ്ങൾ ചെയ്തതാ അവസാനം എന്നെ കൂടി വലിച്ചിടരുത്…

 

റോണി : മതി മൈരേ നിർത്ത് നിന്റെ കൊണ.. നീ പറയാതിരുന്നാൽ മതി വേറെ ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല…

 

**********************

“അമ്മയുടെ അഖിൽ മോൻ നല്ല കുട്ടിയായിരുന്നില്ലേ ഇപ്പോൾ എന്താ ഇങ്ങനെ… അതൊരു വയ്യാത്ത കുട്ടിയല്ലേ… എന്തിനാ മോൻ അങ്ങനെ ചെയ്തെ… അവൾക്ക് എത്ര വേദനിച്ചിട്ടുണ്ടാകും ”

അഖിൽ പതിയെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും കണ്ണ് തുറന്നു…

“നാശം… നിങ്ങളോട് ഞാൻ വല്ലതും ചോദിച്ചോ തള്ളേ… എന്തിനാ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ വന്ന്

എന്നെ ശല്യം ചെയ്യുന്നെ… എന്നെ വിട്ടേച്ചു പോയതല്ലേ ഞാൻ എങ്ങനെയായാൽ നിങ്ങൾക്കെന്താ… എന്നെ എന്തിനാ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ ശല്യം ചെയ്യുന്നെ ”

അഖിൽ പതിയെ കണ്ണടച്ച് കിടന്നു… അപ്പോഴേക്കും താഴെ വീണു കിടക്കുന്ന ശ്രുതിയുടെ മുഖം അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നു….

” നാശം ”

അൽപസമയത്തിന് ശേഷം

“ആരാ ഈ നേരത്ത്‌…”

ഫോൺ റിങ് കേട്ട രോഹിത്ത് പതിയെ ഉറക്കം ഉണർന്ന ശേഷം കാൾ അറ്റണ്ട് ചെയ്തു

“ഹലോ..”

“അഖിലാടാ ”

രോഹിത്ത് : അഖിലോ എന്താടാ ഈ നേരത്ത്‌

അഖിൽ : ഉറക്കം വരാത്തത് കൊണ്ട് വിളിച്ചതാ ഇന്ന് എല്ലാം കയ്യിൽ നിന്നും പോയി ഞാൻ വേണമെന്ന് വച്ച് ചെയ്തതല്ല പക്ഷെ എല്ലാം കയ്യിൽ നിന്ന് പോയി ഇപ്പോൾ ഓർക്കുമ്പോൾ..”

രോഹിത്ത് : ഇനി ഓർത്തിട്ട് എന്താ കാര്യം എന്തൊക്കെയായാലും ചവിട്ടിയൊന്നും ഇടണ്ടായിരുന്നെടാ