തറവാട്ടിലെ നിധി – 6 35അടിപൊളി 

തറവാട്ടിലെ നിധി 6
Tharavattile Nidhi Part 6 | Author : Anali

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]


 

വീടിനു ഉള്ളിലേക്കു കയറി പോകുമ്പോൾ നല്ല കലിയായിരുന്നു…. ഒരു നശിച്ച പരട്ട തള്ളാ, പാവമാ ചെറുക്കൻ ഇനി ജോലിക്കു ഇവിടെ വരുമോ… വന്ന് പെണ്ണു ചോദിക്കാൻ പറഞ്ഞു ഞാൻ എരിവു കേറ്റിയിട്ടല്ലേ അവൻ വന്ന് ചോദിച്ചത്…. വെറുതെ എന്നെ കുഞ്ഞിലെ കുറേ ചുമന്നു നടന്ന മനുഷ്യനേം തെറി കേൾപ്പിച്ചു…

മൈരു കിളവിയെ എടുത്തു കൊണ്ടുപോയി ആ പുഴയിൽ ഒഴുക്കി കളഞ്ഞാലോ… പുഴകൂടെ നാറും….. ഞാൻ അടുക്കളയുടെ പുറത്തു എത്തിയപ്പോൾ അവിടെ ഭിത്തിയിൽ ചാരി നിന്നു കരയുന്ന മീനാക്ഷിയെയും അവളുടെ തോളിൽ കൈയിട്ടു ചേർത്തു പിടിച്ചിരിക്കുന്ന മീരയേയും കണ്ടു…

എന്ത് പറയണമെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു… മീരക്കു എന്നോടൊരു മതിപ്പ് തോന്നിപ്പിക്കാൻ പറ്റിയ അവസരമായിരുന്നു, പറഞ്ഞിട്ടു എന്ത് കാര്യം… എല്ലാമാ തള്ള കൊണ്ടുപോയി തുലച്ചില്ലേ…

“നശിച്ച ഒരു കുടുംബം…. ഇവളുടെ ജീവിതം വെച്ചാ എല്ലാവരും കൂടെ കളിക്കുന്നത്…. അതോർത്തോ…”

അവരുടെ അടുത്തേക്കു ചെന്ന എന്നെ നോക്കി മീര ആക്രോശിച്ചു…

“ഞാൻ എന്ത് ചെയ്തിട്ടാ നീ എന്റെ തലയിലോട്ടു കേറുന്നത്… എന്തേലും പറയാനുണ്ടേൽ പോയിയാ അച്ഛമ്മയോട് പറ…. ”

“ഒരച്ഛമ്മ…. പറ്റിയ ഒരു കൊച്ചുമോനും…”

“ഞാനെന്ത് ചെയ്തടി….”

മീരയുടെ കൈമുട്ടിനു മുകളിലായി പിടിച്ചു ഞാനവളെ തിരിച്ചു നിർത്തി… പെട്ടന്നുള്ള ദേഷ്യത്തിൽ ചെയ്തതാണെങ്കിലും പോളകൾ പൊളിച്ചു കളഞ്ഞ വാഴ കൂമ്പ് പോലെ മിനുസമുള്ള അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചപ്പോളെന്റെ നെഞ്ചിടുപ്പ് കൂടി…

“കൈ വിടാടാ…. അല്ലേൽ തന്നെ നല്ല ദേഷ്യത്തിൽ ഇരിക്കുവാ…”

“നീ എന്തിനാ എന്നോടു ചൂടാവുന്നത് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടേ വിടുന്നുള്ളു…. നീയൊക്കെ ചോദിച്ചത് ഞാൻ ചെയ്തില്ലേ…”

“ഞാനെന്റെ ദണ്ണം കൊണ്ടു പറഞ്ഞതാ…. കൈയിന്നു വിട് ശ്രീ…. ഇല്ലേൽ ഞാൻ സത്ത്യമായിട്ടും അടിക്കും…”

എന്റെ മുഖത്തിനു കുറച്ചു അകലയായി കൈ പത്തി വിടർത്തി പിടിച്ചു മീര പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവളത് ചേയ്യുമെന്ന് എനിക്കു തോന്നി… ഞാൻ കൈ വിട്ടു..

“സുധിയോട് നിന്നെ വിളിച്ചിറക്കി കൊണ്ടു പോവാൻ പറ…. അതേ നടക്കു…”

ഞാൻ കരയുന്ന മീനാക്ഷിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു…

“എന്നിട്ടു…. ഞാൻ ഇറങ്ങി പോയാലിവിടെയുള്ളവർ ദേഷ്യം മുഴുവൻ തീർക്കുന്നതെന്റെ കൂടെ പിറപ്പിനോടും മിണ്ടാപ്രാണിയായ അമ്മയോടും ആയിരിക്കുമല്ലോ…”

മീനാക്ഷി പുറത്തു കോപം കാണിക്കാതിരിക്കാൻ നല്ലതുപോലെ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു രോദനമുണ്ടായിരുന്നു…. എന്ത് മറുപടി പറയണമെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു… ഞാൻ അവിടെ നിന്നും നടന്ന് അകന്നു… ഇവരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ മുഴുവൻ എനിക്കു പരിഹരിക്കാൻ പറ്റുന്നത്തെ ഒള്ളെന്നു തോന്നി, പക്ഷെ അത് പറയാനുള്ള ധൈര്യമെനിക്കിലായിരുന്നു…

അന്ന് വൈകിട്ടു അച്ഛനോടും ഞാൻ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ പോയിരുന്നു പറഞ്ഞു… അത്താഴറ്റിന്റെ സമയമീ കാര്യം ഒന്നു കൂടെ അച്ഛമ്മയോട് സംസാരിക്കണമെന്ന് നിനച്ചു.. എല്ലാവരും ഊട്ടുപുരയിൽ പോയിരുന്നപ്പോൾ ഞാൻ മനസ്സിൽ അച്ഛമ്മയോട് പറയാനുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഉരുവിട്ടു കൊണ്ടിരുന്നു… എന്റെ വെപ്രാളം കണ്ടിട്ടായിരുന്നിരിക്കണം അച്ഛൻ തന്നെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി..

“ഇന്ന് നമ്മുടെ വാസു വന്നിരുന്നു അല്ലേ അമ്മേ…”

“മ്മ് വന്നിരുന്നു…”

അച്ഛമ്മ ചോറിൽ നിന്നുമൊരു ഉരുള്ള ഉരുട്ടുന്നതിനു ഇടയിൽ മൂളി..

“എന്ത് പറഞ്ഞാ വന്നേ…”

“അവന് ഈ തറവാട്ടിൽ നിന്നും സംബദ്ധം വേണമത്രേ…”

“സുധി നമ്മുക്കു ചെറുപ്പം മുതൽ അറിയാവുന്ന പയ്യനല്ലേ അമ്മേ…”

“അതിന്… അരപ്പണത്തിന്റെ പൂച്ച മുക്കാൽ പണത്തിന്റെ നെയ് കുടിച്ചാലൊ… തല മറന്ന് വാസു എണ്ണ തേച്ചല്ലോ എന്നതാ എന്റെ വിഷമം..”

“അമ്മേ… പഴയ കാലമൊന്നുമല്ല ഇപ്പോൾ..”

“വീട്ടിത്തം വിളിച്ചു പറയാതെ മുരളീ…. ചിറ്റില്ലത്തിൽ വന്ന് പഴയ കിങ്കരൻ പെണ്ണ് ചോദിച്ചെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ ആളുകൾ ചിരിക്കില്ലേ…. ഇന്നെന്താ ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ട് സുബ്രമണി കണിയാരു വരാത്തതു… അല്ലേൽ നീ വിളിക്കാൻ മറന്നോ മുരളീ…“

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *