കമ്പികഥ – ഫാഷന് ഡിസൈനിംഗ് ഇന് മുംബൈ – 14
“അനീ…. നമുക്ക് ഒരു കാര്യം ചെയ്താലോ? ആ ഹീരയെ വിളിച്ചു ഒന്ന് സംസാരിച്ചു നോക്കാം. അവള്ക്ക് എന്തെങ്കിലും കാര്യമായി സഹായിക്കാന് പറ്റുമെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. “
ഇതിനു മുന്പിലത്തെ പാര്ട്ട് കള് വായിക്കാന് ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക
“അത് ബാബ…ഞാന്. അവള്ക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു എന്നല്ലേ മേഡം പറഞ്ഞത്. അപ്പോള് അവള് എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാല് ഞാന് ….എനിക്ക് ഓര്മ്മ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ…അവളെ പറ്റി. “
“ഹ്മം….അനി സംസാരിക്കണ്ടാ.. ഞാന് സംസാരിക്കാം. നേരത്തെ അനിയുടെ മേഡത്തെ വിളിച്ചു കാര്യങ്ങള് പറഞ്ഞ പോലെ അവളെയും വിളിക്കാം. അവള്ക്ക് പറ്റുമെങ്കില് ഇവിടെ വന്നു നിന്നെ കാണട്ടെ. ബാക്കിയൊക്കെ ദൈവ നിശ്ചയം. “
“അത് വേണോ ബാബ…..? ശില്പ… “
“അവള് തല്കാലം ഇതൊന്നും അറിയണ്ടാ…. നമുക്ക് ആദ്യം ഹീരയെ വിളിക്കാം. “
ബാബ ബ്ലാക്ബെറി ഫോണില് നിന്നും ഹീരയെ വിളിച്ചു എന്തൊക്കെയോ സംസാരിച്ചു. എന്റെ ഹൃദയം പെരുമ്പറ കൊട്ടുകയായിരുന്നു. അവള് എന്താകും പറഞ്ഞത്?
“ആ അനീ….അവള് ഒത്തിരി കരഞ്ഞു. നിന്നെ കാണാന് ഉടനേ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു. പിന്നെ ഞാന് നിനക്ക് യാതൊരു ഓര്മ്മയും ഇല്ല എന്ന മട്ടിലാ സംസാരിച്ചത്. മേഡത്തിന്റെ കാര്യം ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇനി അവള് വരുമ്പോള് നീ അതൊന്നും ചോദിക്കാന് നില്ക്കണ്ട. അവളെ കൊണ്ട് തന്നെ എല്ലാം പറയിക്കണം. “
“അപ്പോള് ബാബാ… അവളെ പറ്റി എങ്ങനെയാ അറിഞ്ഞതെന്ന് ചോദിച്ചാല് എന്ത് പറയും? “
“അത് ഞാന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ നീ അവ്യക്തമായ് ഹീര എന്ന് വിളിച്ചെന്നും അത് വഴി ആണ് ഹീരയെക്കുറിച്ചു ഞങ്ങള് അന്വേഷിച്ചതെന്നും പറഞ്ഞു. പിന്നെ അനിയുടെ ഫോണ്റിപയര് ചെയ്തു കിട്ടിയത് ഇന്നാണെന്നും അതില് നിന്നും ഹീരയുടെ നമ്പര് കിട്ടിയെന്നും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. “ ബാബ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
ഈ ബാബ ആള് ഒരു സംഭവം തന്നെയാണ്. എത്ര പെട്ടെന്നാണ് കാര്യങ്ങള് ഒക്കെ ഡീല് ചെയ്യുന്നത്. ഞാന് മനസ്സില് ഓര്ത്തു..
“അനി തല്ക്കാലം വിശ്രമിക്ക്. ഇന്ന് ഒത്തിരി സ്ട്രൈന് എടുത്തതല്ലേ… ഞാന് കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു വരാം. “
നല്ല ക്ഷീണം തോന്നിയതിനാല് ഞാന് കിടന്നുറങ്ങി. പിന്നീട് ശില്പ വന്നു വിളിച്ചപ്പോഴാണ് ഞാന് ഉണര്ന്നത്. കുറച്ചു നേരം അവളുമായി കുശു കുശുത്തു. പിന്നെ അവള് തന്നെ എനിക്ക് ഭക്ഷണം വാരി തന്നു.
പിന്നീട് ബാബ അവളെ എന്റെ മുറിയില് നിന്നും പുറത്തേക്കു കൊണ്ട് പോയി.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള് ഒരു പെണ്കുട്ടി എന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്നു. ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയ ഞാന് ഒന്ന് വിറച്ചു..
ലിറില് സോപ്പിന്റെ ഗന്ധം പരത്തിയ പെണ്കുട്ടി. അപ്പോള് അത് എന്റെ ഓര്മ്മ തന്നെ ആയിരുന്നു..
അവള് ഒരല്പം ടെന്ഷനോടെ എനിക്കരികില് നിന്നു.
“അനീ….ഞാന് ഹീര. ഹീര യാദവ്. അനിക്ക് എന്നെ ഓര്മ്മയുണ്ടോ? “
“ഹീര….ഹീര… ഇല്ല പക്ഷെ എനിക്ക് നിന്റെ മുഖം ഓര്മ്മയുണ്ട്. എന്റെ ഉള്ളിന്റെയുള്ളില് എവിടെയോ ഇരുന്നു പുഞ്ചിരിക്കുന്ന നിന്റെ മുഖം…. “
അവള് കരഞ്ഞു കൊണ്ട് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
“ഹീര….വേണ്ട. ആരേലും കാണും. എണീക്ക്….. “
അവള് മടിച്ചു മടിച്ചു എന്നെ വിട്ടു മാറി കസേരയില് ഇരുന്നു.
“ഹീര ആ കതക് ഒന്ന് അടച്ചിട്ടു വരുമോ? “
അവള് കതകടച്ചു തിരികെ വന്നു.
“ഹീരാ…. ഞാന് പറയുന്നത് ഹീര മനസ്സിലാക്കണം. എന്റെ അവസ്ഥ എന്താണെന്ന് ബാബ പറഞ്ഞു കാണുമല്ലോ. “
“ഹ്മം…. “
“ഞാന് ഒരു പ്രത്യേക അവസ്ഥയിലൂടെ ആണ് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. എന്റെ ഓര്മ്മകള് എന്നെ വിട്ടു പോയി. പൊട്ടിയ മാലയിലെ മുത്തുകള് പോലെ അവിടെയും ഇവിടെയുമായി ഒന്നോ രണ്ടോ മുഖങ്ങള്. അത്രെയേ ഉള്ളു. ഇവ തമ്മില് ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന കണ്ണികളും ബാക്കി മുത്തുകളും അന്വേഷിച്ചു നടക്കുകയാണ് ഞാന്. അതില് ചിലതെങ്കിലും ഹീരയ്ക്ക് തരാന് കഴിയും. അത് കൊണ്ട് ഹീര ഒന്നും ഒളിക്കരുത്. ഹീരയ്ക്ക് എന്നെ പറ്റി അറിയാവുന്നത് മുഴുവന് പറയണം. അതില് എത്ര അപ്രിയ സത്യങ്ങള് ഉണ്ടെങ്കിലും. ഞാന് ആരാണ്? നമ്മള് എങ്ങനെ കണ്ടു തുടങ്ങി എന്നെ അവസാനം കണ്ടത് വരെ ഉള്ളത് ഹീര പറഞ്ഞെ മതിയാകൂ…. ഹീര എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില്… “