മായാവതി 3

Mayavathi Part 3 | Author : John Abraham

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

​എല്ലാവർക്കും നമസ്കാരം 🙏🏻
മായാവതി 3 ഭാഗം ആണ് നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടപെടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ കമന്റും ലൈക്കും ചെയ്യണം.. അതാണ് എനിക്കുള്ള പ്രോത്സാഹനം..

രാത്രി മുഴുവൻ മായാവതിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉറക്കം വന്നിരുന്നില്ല. അരികിൽ തടി കഷ്ണം പോലെ ഉറങ്ങുന്ന സുഗുണനെ നോക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് വെറുപ്പാണ് തോന്നിയത്. “ഇത്രയും വലിയൊരു കുറവ് ഉണ്ടായിട്ടും അത് മറച്ചുവെച്ച് എന്നെ ഈ ചതിക്കുഴിയിൽ വീഴ്ത്തിയതിന് ഇന്ന് ഒരു തീരുമാനമുണ്ടാക്കണം.” അവൾ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു. ഓരോ വാക്കുകളും അവൾ മൂർച്ച കൂട്ടി വെച്ചു.
​നേരം വെളുത്തു. മായ വേഗം എഴുന്നേറ്റു മുഖം കഴുകി ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു. ചുവരിലെ വലിയ ക്ലോക്ക് ഏഴു മണി എന്ന് അറിയിച്ചു കൊണ്ട് മുഴങ്ങി. ഉമ്മറത്തെ ചാരുകസേരയിൽ രാഘവൻ പിള്ള ഇരിപ്പുണ്ട്. മുണ്ടു മടക്കിക്കുത്തി, കാലിന്മേൽ കാലും കയറ്റി വെച്ച്, കണ്ണടയുടെ മുകളിലൂടെ പത്രം വായിക്കുന്ന ആ ഗാംഭീര്യമുള്ള രൂപം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ മായയുടെ ചുവടുകൾ ഒന്ന് പതറി.
​അവൾ പതുക്കെ വാതിൽക്കൽ വന്ന് നിന്നു. ഉള്ളിലെ ദേഷ്യം പുറത്തെടുക്കാൻ അവൾ ശ്വാസമൊന്ന് ആഞ്ഞു വലിച്ചു.
​”അച്ഛാ…” അവൾ പതുക്കെ വിളിച്ചു.
​രാഘവൻ പിള്ള പത്രം പതുക്കെ താഴ്ത്തി. ആ വലിയ ചട്ടക്കണ്ണടയുടെ മുകളിലൂടെയുള്ള അയാളുടെ ആ നോട്ടത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു പഴയ വേട്ടക്കാരന്റെ കൂർമ്മതയുള്ള നോട്ടം. അയാൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളെ ഒന്ന് ആകെ മൊത്തം നോക്കി.
​”മം… എന്താ മോളെ?” അയാളുടെ ആ കനത്ത ശബ്ദം ഉമ്മറത്ത് വല്ലാതെ മുഴങ്ങി. ആ ശബ്ദം കേട്ടതും മായയുടെ ഉള്ളിലെ ധൈര്യം എങ്ങോ പോയി മറഞ്ഞു. ചോദിക്കണം എന്ന് കരുതിയത്
പേടി കാരണം തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി.
​രാഘവൻ പിള്ള പതുക്കെ കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. അയാൾ തന്റെ ആ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ച് വിരിച്ചു കൊണ്ട് അവൾക്ക് നേരെ ഒരടി വെച്ചു. ആ ഗാംഭീര്യത്തിന് മുന്നിൽ താൻ എത്ര നിസ്സാരക്കാരിയാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നിപ്പോയി. അയാളുടെ ഓരോ ചുവടും തന്റെ ആത്മവിശ്വാസത്തെ ചവിട്ടി മെതിക്കുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.
​”എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടോ നിനക്ക്?” അയാൾ അവളുടെ അടുത്തു വന്നു നിന്ന് പതുക്കെ ചോദിച്ചു. അയാളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ആ കടുപ്പമുള്ള പുകയില മണവും പൗരുഷത്തിന്റെ ഗന്ധവും അവളെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു.
​മായയുടെ വാക്കുകൾ പുറത്തു വന്നില്ല. പേടി കൊണ്ട് അവളുടെ കൈവിരലുകൾ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. അയാളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് ധൈര്യം കിട്ടിയില്ല.
​”അത്… ഒന്നുമില്ല അച്ഛാ…” അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
​രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറിയ ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ പേടിച്ചു എന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി. അയാൾ ആ ചിരി മായയ്ക്ക് കാണാൻ പാകത്തിൽ ഒന്ന് കടുപ്പിച്ചു.
​മായ വേഗം തിരിഞ്ഞു നടന്നു. ചോദിക്കാൻ വന്നതൊന്നും ചോദിക്കാനാവാതെ, തോറ്റുപോയ ഒരുവളായി അവൾ വേഗം അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് തന്നെ ഓടിക്കയറി. വാതിലിന് പിന്നിൽ നിന്ന് അവൾ കിതച്ചു. പുറത്ത് രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ആ ഗമ നിറഞ്ഞ നടത്തത്തിന്റെ ശബ്ദം അപ്പോഴും അവൾക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.
മായ അടുക്കളയിൽ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ഉമ്മറത്ത് നിന്ന് രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ആ കനത്ത ശബ്ദം മുഴങ്ങിയത്.
​”മായേ… എനിക്കൊരു ചായ എടുത്തേ മോളെ.”
​അടുക്കളയിൽ വേറെ ആരുമില്ലാത്ത ആ സമയത്ത് രാഘവൻ പിള്ളയുടെ വിളി കേട്ടപ്പോൾ മായയുടെ നെഞ്ചൊന്നു പിടഞ്ഞു. എങ്കിലും മറുത്തു പറയാൻ ധൈര്യമില്ലാതെ അവൾ വേഗം ചായയിട്ട് ഗ്ലാസ്സുമായി ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു.
​രാഘവൻ പിള്ള ചാരുകസേരയിൽ അർദ്ധനഗ്നനായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. തോർത്ത് തോളിലിട്ടിട്ടുണ്ട്. മായ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അയാൾ പതുക്കെ ഒന്ന് നിവർന്നിരുന്നു. അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ചായ ഗ്ലാസ്സ് അയാൾക്ക് നേരെ നീട്ടി.
​ഗ്ലാസ്സ് വാങ്ങുന്നതിനിടയിൽ രാഘവൻ പിള്ളയുടെ തഴമ്പിച്ച വിരലുകൾ മായയുടെ മനോഹരമായ കൈത്തലത്തിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് തലോടി. അറിയാതെ പറ്റിയതല്ല എന്ന് ഉറപ്പിക്കും വിധം അയാൾ ആ വിരലുകൾ അവളുടെ ചർമ്മത്തിലൂടെ പതുക്കെ ഇഴയിച്ചു. മായയുടെ ഉടലിലൂടെ ഒരു വെറുപ്പിന്റെ മിന്നൽ പാഞ്ഞുപോയി. അവൾ വേഗത്തിൽ കൈ വലിക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും അയാൾ പതുക്കെ ഗ്ലാസ്സിൽ പിടി മുറുക്കി അവളെ ഒന്ന് കൂടി നോക്കി.
​എന്നിട്ട് അയാൾ പതുക്കെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ എന്തോ ഒരു ദുരുദ്ദേശം
ഉണ്ടായിരുന്നു. മായയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി കണ്ണടയുടെ മുകളിലൂടെയുള്ള ആ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നതുപോലെ തോന്നി.
​മായയ്ക്ക് അതൊട്ടും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. അവൾക്ക് അയാളുടെ ആ സ്പർശനം ഒരു പൊള്ളൽ പോലെയാണ് അനുഭവപ്പെട്ടത്. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ, വെറുപ്പോടെ മുഖം തിരിച്ച് വേഗം അകത്തേക്ക് നടന്നു. പിന്നിൽ രാഘവൻ പിള്ള ചായ ആസ്വദിച്ചു കുടിക്കുന്ന ശബ്ദവും ആ കള്ളച്ചിരിയും അപ്പോഴും മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
​അകത്തെത്തിയ മായ തന്റെ കൈകൾ സാരിത്തുമ്പിൽ അമർത്തി തുടച്ചു. ആ മനുഷ്യനെ എങ്ങനെ നേരിടും എന്നോർത്ത് അവൾ ശരിക്കും ഭയപ്പെട്ടു.