കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 2
Kanjirakkutti Part 2 | Author : Luster
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
(അദ്ധ്യായം 4)
സമയം ഉച്ചയവാറായിരിക്കുന്നു. കാറ്റിൽ ചെറിയ തണുപ്പ് പതിയിരിപ്പുണ്ടെങ്കിലും വെയിലിനു ചൂടുണ്ട്. പക്ഷേ പച്ചിലചാർത്തുക്കളെ ഇക്കിളിപ്പെടുത്തി ഓടിനടക്കുന്ന നേർത്ത കാറ്റിൽ സുഖകരമായ തണുപ്പ് അലിഞ്ഞു ചേർന്നിരുന്നു.
നരച്ച മഞ്ഞിന്റെ അവശിഷ്ട്ടം ബാക്കികിടക്കുന്ന അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് സൂര്യപ്രകാശം നീണ്ടപ്രഭാപാളികൾ പോലെ താഴേക്ക് പതിക്കുന്നുണ്ട്. തൊടിയിലെ കണ്ടമാനം വൃക്ഷങ്ങളുടെ ചില്ലകൾക്കിടയിലൂടെ ചാടിയിറങ്ങുന്ന സൂര്യ രശ്മികൾ ഇനിയും പ്രഭാതം വിട്ടൊഴിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നൊരു ദൃശ്യബോധം സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ട്.
നാണി മുത്തശ്ശി ജാനകിയുടെ പ്രണയ മുഹൂർത്തം വിശദീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഏതോ വിദൂര സ്മരണയിൽ സ്വയം നഷ്ടപെട്ടത് പോലെ മൂകയായി. അവരുടെ ചുക്കിച്ചുളിഞ്ഞ മുഖം ശാന്തമാവുകയും ചെറിയൊരു വിശാദത്തിലേക്ക് സ്വയം നഷ്ടപ്പെട്ടു മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ വിദൂരതയിലേക്ക് കണ്ണയച്ചു കോലായയിലെ മരത്തൂണിൽ ചാരി നിശ്ചലം ഇരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ആതിര വാഹിദിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയതേയില്ല. മറയില്ലാതെ തുറന്നു സംസാരിച്ച കാര്യങ്ങൾ കേട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അവളുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു രക്തമയമായിരുന്നു. മുലകൾ വല്ലാതെ വിങ്ങി വീർത്ത് ഷർട്ടിനുള്ളിൽ വീർപ്പുമുട്ടി ഇറുകിനിന്നു.
തുറിച്ചു നിൽക്കുന്ന മുലക്കണ്ണുകൾ വസ്ത്രത്തിന്റെ പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിൽക്കുന്നത് വാഹിദിൽ നിന്ന് മറച്ചു പിടിക്കാൻ അവൾക്ക് സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല. ലജ്ജകാരണം അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ അവൾക്ക് ആർജ്ജവമില്ലായിരുന്നു. തുടയിടുക്കിൽ ഇപ്പോഴും ചെറിയ വഴുതൽ ഉണങ്ങാതെ നിൽപ്പുണ്ട്. ശരീരത്തിന് ഭാരം കുറഞ്ഞത് പോലെ അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.
വാഹിദ് ആതിര കാണാതെ അരക്കെട്ടിൽ ഒന്ന് അമർത്തി ശക്തിയാർജ്ജിച്ചു നിന്നിരുന്ന ലിംഗം ഷഡ്ഢിയുടെ താഴേക്ക് ഒന്ന് തിരുകി വച്ചിട്ട് അവളെ ഇടം കണ്ണിട്ടു നോക്കിയിട്ട് കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
അവൾ അവൻ തന്നെ നോക്കരുതേ എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു വശത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞിരുന്നു, ശരീരം സാദാരണ നിലയിലേക്ക് മാറാൻ കാത്തിരുന്നു. എന്നിട്ടും തുറന്ന പ്രകൃതിയുടെ തണുത്തു വിശാലമായ സൗന്ദര്യത്തിൽ ഉടുത്തുണിയില്ലാതെ പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ തുടകൾ വിടർത്തി പൂറു പിളർത്തി ആ പാറയിൽ മലർന്നു ചാരി നിൽക്കുന്ന ജാനകിയുടെ ഇടുങ്ങിയ തീദ്വാരത്തിലേക്ക് അജ്ഞാതനായൊരു രൂപം ആഞ്ഞാഞ്ഞു കുത്തുന്ന വല്ലാത്തൊരു കാഴ്ച അവളുടെ ഓർമ്മയിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നു.
ശരീരം പൂർവ്വ സ്ഥിതിയിലേക്ക് മടങ്ങാൻ വിസമ്മതിച്ചു വൈകാരിക ഭാവത്തിൽ ചൂടുപിടിച്ചു നിന്നു.
“പോവണ്ടേ. മുത്തശ്ശിയിൽ നിന്ന് ഇനിയൊന്നും ഇന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കണ്ട.” ഷർട്ടിനു പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു നിൽക്കുന്ന മുലക്കണ്ണ് കണ്ട് ചുണ്ടിൽ പൊടിഞ്ഞ ചെറിയൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ വാഹിദ് പറഞ്ഞു.
“എന്ത് പ്രതീക്ഷിക്കണ്ട ന്ന്. ചോദ്യത്തിൽ ന്തോ ഒന്ന് കുത്തിപ്പറയുന്നത് പോലുണ്ടല്ലോ.” അല്പം നീരസത്തോടെ ആതിര മറുപടി പറഞ്ഞിട്ട് എഴുന്നേറ്റു. ഷർട്ടിനു പുറത്തേക്ക് മുഴച്ചു നിൽക്കുന്ന മുലക്കണ്ണുകൾ പെട്ടന്ന് അവളിൽ ഒരു ജാള്യതയുള്ളവാക്കി.
സങ്കോചത്തോടെ, അവനെതിരെ തിരിയാതെ അവൾ സ്വഭാവികമെന്നു തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഭാവത്തിൽ എണ്ണമയമില്ലാതെ പിന്നിലേക്കിട്ടിരുന്ന ഇടതൂർന്ന മുടി മുന്നിലേക്ക് മാടിയൊതുക്കി മുലകൾ മറച്ചു മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി. “വിളഞ്ഞ വിത്തുതന്നെ” എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞിട്ട് വാഹിദും ഇറങ്ങി.
“അപ്പൊ മുത്തശ്ശി, ഞങ്ങൾ പിന്നെ വരാ ട്ടോ.” ആതിരയുടെ ജീൻസിനുള്ളിൽ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന വലിയ ചന്തിയുടെ തൊട്ട് പിന്നിലായി നടക്കുന്നതിനിടയിൽ വാഹിദ് നാണി മുത്തശ്ശിയോട് പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അതിനകം ഏതോ ഓർമ്മകളിൽ സ്വയം നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്ന അവർ അതിന് മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.
