🍃 ഇതൾ 🍃- 5

[ Mayakannan ]

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

Kambi Stories Malayalam

ആ ഒരൊറ്റ വാക്കിന്റെ ആഘാതത്തിൽ മരവിച്ചുപോയ ഞാൻ പിന്നീട് അവിടെ നിന്ന് ഒരക്ഷരം പോലും സംസാരിച്ചില്ല.

എന്റെയുള്ളിൽ ആളിക്കത്തുന്ന കൊടുങ്കാറ്റും ശൂന്യതയും പുറത്തുകാണിക്കാതിരിക്കാൻ പല്ലിറുമ്മിപ്പിടിച്ച്, ഞാൻ ആ സിമന്റ് ബെഞ്ചിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു. അപ്പോഴും വിങ്ങിപ്പൊട്ടി നിലത്തേക്ക് നോക്കിനിന്ന അനുവിന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന തോളിൽ ഞാൻ വിരലുകൾ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളെയും കൂട്ടി തിരക്കിൽ നിന്ന് അകന്ന് റോഡിലേക്ക് നടന്നു.

​ഒരു ഊബർ കാർ വിളിച്ച് ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പിൻസീറ്റിലേക്ക് കയറി.

​കാക്കനാട്ടേക്കുള്ള ആ ഒരു മണിക്കൂർ നീണ്ട യാത്രയിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ചുറ്റും വല്ലാത്തൊരു ശ്മശാനമൂകത തളംകെട്ടി നിന്നിരുന്നു. ഇടയ്ക്കിടെ അവൾ പാളി എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ കനത്ത നിശബ്ദതയും, ചിന്തകൾ കൊണ്ട് വലിഞ്ഞുമുറുകിയ മുഖവും കണ്ടപ്പോൾ ആ ഉള്ളിൽ കുറ്റബോധത്തിന്റെ കനലുകൾ ആളിക്കത്തുകയായിരുന്നുവെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. തന്നെ ഇത്രയും സ്നേഹിക്കുകയും വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്ത ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്റെ മുന്നിൽ, സ്വന്തം ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വികൃതമായ ആ സത്യം തുറന്നുകാട്ടപ്പെട്ടതിന്റെ സങ്കടം അവളെ ഓരോ നിമിഷവും നീറിപുകച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എങ്കിലും, എന്ത് ചോദിക്കണമെന്നോ എങ്ങനെ ആശ്വസിപ്പിക്കണമെന്നോ അറിയാതെ ഞാൻ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് കണ്ണുംനട്ട് അനങ്ങാതെയിരുന്നു.

​ഫ്ലാറ്റിന്റെ മുന്നിലെത്തി ലിഫ്റ്റ് കയറുമ്പോഴും ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു വാക്കുപോലും വീണില്ല. വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിയപാടെ, അനുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് പോലും നോക്കാതെ ഞാൻ നേരെ എന്റെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

​വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ട് ഞാൻ കിടക്കയിലേക്ക് ഇരുന്നുപോയി. തലയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭാരം തോന്നി. ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ വലിച്ച് ഊരിയെറിഞ്ഞ് ഞാൻ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു.

​ഞാൻ എത്ര വലിയൊരു മണ്ടനായിരുന്നു!

​അന്ന് ഫ്ലാറ്റിന്റെ കാര്യം

സംസാരിച്ചപ്പോൾ അനു തന്നെ പറഞ്ഞതാണ്, അവളുടെ അനിയത്തി അപർണ്ണ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് പോകുന്നതിന് മുൻപ് നിന്ന ഫ്ലാറ്റാണിതെന്ന്. അപ്പോൾത്തന്നെ എന്റെ തലച്ചോറിൽ ആ ചിന്ത വരേണ്ടതായിരുന്നു. മൂത്തവൾ വീട്ടിലിരിക്കുമ്പോൾ ഇളയ പെണ്ണിന്റെ കല്യാണം ആരെങ്കിലും നടത്തുമോ? എന്നെക്കാളും നാലഞ്ചു വയസ്സ് മൂത്തതാണ് അവൾ. എന്നിട്ടും… പ്രണയത്തിന്റെ ആ കണ്ണുമഞ്ഞളിക്കലിൽ, അവളുടെ സാമീപ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ ഞാൻ ഇതൊന്നും ചിന്തിച്ചതേയില്ല.

​പക്ഷേ, നെഞ്ചിനെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കീറിമുറിച്ചത് അതൊന്നുമായിരുന്നില്ല.

​ഓഫീസിൽ കണ്ടുമുട്ടിയ ആ ദിവസം മുതൽ ഇന്നുവരെ… കളിയാക്കലുകളും ചിരികളും തമാശകളുമൊക്കെയായി ഒരേ മേൽക്കൂരയ്ക്ക് കീഴിൽ ഒരുമിച്ച് താമസിക്കാൻ പോന്നത്ര സന്തോഷം പരസ്പരം പങ്കുവെക്കുകയും ചെയ്തിട്ടും… എന്തിനാണ് അവൾ ഈയൊരു സത്യം എന്നിൽ നിന്ന് മറച്ചുവെച്ചത്? ഞാൻ ആരായിരുന്നു അവൾക്ക്? വെറുമൊരു കൊച്ചു പയ്യൻ മാത്രമായിരുന്നോ? അതോ എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ അവളെ വെറുക്കുമെന്ന് അവൾ ഭയന്നോ?

​ചിന്തകൾ തലയ്ക്കുള്ളിൽ കിടന്ന് പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. ബാത്ത്റൂമിൽ കയറി ഷവറിലെ തണുത്ത വെള്ളത്തിലേക്ക് വച്ചു മുഖം കഴുകിയെങ്കിലും, ഉള്ളിലെ ആ കനപ്പ് ഒട്ടും കുറഞ്ഞില്ല. ഒരു കാഷ്വൽ ടീഷർട്ടും പാന്റുമിട്ട് കട്ടിലിലേക്ക് വീണെങ്കിലും, മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങാനോ ആ മുഖത്തേക്ക് വീണ്ടും നോക്കാനോ എന്റെ മനസ്സ് ഒട്ടും അനുവദിച്ചില്ല.

​സമയം എത്ര കടന്നുപോയെന്ന് അറിയില്ല. മുറിയിലെ ഫാനിന്റെ നേർത്ത ശബ്ദം മാത്രമുള്ള ആ ഇരുട്ടിലേക്ക് പെട്ടെന്നാണ് ആ ശബ്ദം വന്നുവീണത്.

ബെഡ്റൂമിന്റെ വാതിലിൽ വളരെ നേർത്തൊരു തട്ട്.