🍃 ഇതൾ 🍃- 5 Likeഅടിപൊളി  

അറപ്പും,”

അവൾ വെറുതെ കൈവിരലുകളിലേക്ക് നോക്കി തുടർന്നു.

“അതിന് കാരണം… ദേ നേരത്തെ വന്ന് എന്നെ നടുറോഡിലിട്ട് അപവാദങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ട് പോയ അവനാണ്. എന്റെ മുൻഭർത്താവ്… കിരൺ! അവൻ കാരണമാടാ എനിക്ക് ഈ ആണുങ്ങളോടെക്കെ വെറുപ്പ് തോന്നിയത്.”

​അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ ഒരു വലിയ നെടുവീർപ്പിട്ടു. ഒരു ഭാരമേറിയ ഓർമ്മയുടെ ഭാണ്ഡം തുറക്കാൻ പോകുന്നതുപോലെ അവൾ കുറച്ചു നിമിഷം നിശബ്ദയായി. ഞാൻ ഒരക്ഷരം പോലും ഇടയിൽ കയറി ചോദിച്ചില്ല. അവൾ ഓരോ വാക്കും ഉള്ളിലേക്ക് എടുത്തുശേഖരിക്കുകയായിരുന്നു.

​”.. ഹരി… എന്റെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും ഒരു ലവ് മാര്യേജ് ആയിരുന്നു,”

അനുവിന്റെ സ്വരം പതുക്കെ ഭൂതകാലത്തിലേക്ക് ഊർന്നിറങ്ങി.

“അമ്മ വേറെ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ആളാണെന്ന് പറഞ്ഞ് അച്ഛന്റെ വീട്ടുകാർ അന്ന് രണ്ടുപേരെയും പടിയിറക്കി വിട്ടു. സ്വന്തം കുടുംബത്തിന്റെ പടി ഇറങ്ങേണ്ടി വന്ന അച്ഛനും അമ്മയും പിന്നെ ചെന്നുപെട്ടത് കോട്ടയത്താണ്. അവിടെയൊരു ചെറിയ വാടകവീട്ടിൽ…

അവിടുന്ന് തുടങ്ങിയതാ ഞങ്ങളുടെ കഷ്ടപ്പാട്. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ… പച്ചയായ ദാരിദ്ര്യം! അങ്ങനെയൊരു ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ വളർന്നു വന്നതുതന്നെ.”

​അവളുടെ ശബ്ദം വല്ലാതെ നേർത്തുപോയി. കണ്ണുകളിൽ ആ പഴയ ഇരുണ്ട നാളുകൾ വീണ്ടും തെളിയുന്നതുപോലെ തോന്നി.

​”അച്ഛന് കൂലിപ്പണിയായിരുന്നു ഹരി… വെയിലും മഴയും കൊണ്ട് അച്ഛൻ ഒറ്റയ്ക്ക് പണിയെടുത്താണ് എന്നെയും അമ്മയെയും അനിയത്തിയെയും നോക്കിയിരുന്നത്. ചില മാസങ്ങളിൽ വീട്ടുവാടക കൊടുക്കാൻ പോലും കാശില്ലാതെ വീട്ടുടമസ്ഥന്റെ ആട്ടും തുപ്പും കേട്ട് അച്ഛൻ കൈകൂപ്പി നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഒടുവിൽ കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടുപോയപ്പോഴാണ് അമ്മയും ഒരു തുണിക്കടയിൽ ജോലിക്കിറങ്ങിയത്. അത്രയും… ദാരിദ്ര്യത്തിലായിരുന്നിട്ടും ഞങ്ങളുടെ പഠിപ്പിലോ ഭക്ഷണകാര്യത്തിലോ ഒരു കുറവും

വരാതെയാ അച്ഛനും അമ്മയും എന്നെയും അപർണ്ണയെയും നോക്കിയത്. നന്നായി പഠിച്ച്, നല്ലൊരു ജോലി വാങ്ങി, അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ആ വാടകവീട്ടിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ച് സ്വന്തം വീട്ടിൽ നല്ലപോലെ നോക്കണമെന്നതായിരുന്നു എന്റെ ഒരേയൊരു സ്വപ്നം.”

​അനുവിന്റെ സ്വരം ഇടറി. ആ വലിയ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് രണ്ടു തുള്ളി കണ്ണീർ കവിളിലൂടെ ഇറ്റിറ്റുവീണു.

​”പക്ഷേ… അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ഒരൊറ്റ ആഗ്രഹമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ… ഞാൻ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒന്ന് രക്ഷപ്പെടണം!”

​അവൾ രണ്ട് കൈകളും കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ അമർത്തിത്തുടച്ചു. ആ വാക്കുകൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു വലിയ കല്ലുപോലെ വന്നുപതിക്കുകയായിരുന്നു.

​”അങ്ങനെ ഒരുവിധം കഷ്ടപ്പെട്ട് ഞാൻ ഡിഗ്രി പാസ്സായി. നല്ലൊരു ജോലിക്കായി നെട്ടോട്ടമോടുന്ന സമയത്താണ് അച്ഛനും അമ്മയും ഒരു ദിവസം എന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് ആ കാര്യം പറയുന്നത്… ‘മോളേ, നിനക്ക് നല്ലൊരു ആലോചന വന്നിട്ടുണ്ട്… ഞങ്ങളുടെ കൂടെക്കിടന്ന് ഇനിയും നീ കഷ്ടപ്പെടണ്ട. എങ്ങനെയെങ്കിലും എന്റെ കുട്ടി നല്ലൊരു നിലയിലെത്തണം…’ എന്നെ ആ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാൻ അവർ കണ്ടെത്തിയ എളുപ്പവഴിയായിരുന്നു ആ കല്യാണം. അവരെ വിഷമിപ്പിക്കാൻ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല ഹരി… എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളേക്കാൾ വലുതായിരുന്നു എനിക്ക് അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും സമാധാനം. അങ്ങനെ ഞാൻ ആ കല്യാണത്തിന് സമ്മതിച്ചു. അതാണ്… ആ കിരൺ! അവനെ കണ്ടാ പറയില്ല അവൻ ഇങ്ങനെയൊരു ദുഷ്ടനാണെന്ന്… പഞ്ചപാവം പോലെയായിരുന്നു അവന്റെ പെരുമാറ്റം. എന്നാൽ അവന്റെ തനിനിറം……”

​പെട്ടെന്ന് അനുവിന്റെ തൊണ്ടയിൽ വാക്കുകൾ കുരുങ്ങി. അവളുടെ മുഖത്ത് സങ്കടം മാറി കനത്തൊരു രോഷം ആളിക്കത്തി. വിറയ്ക്കുന്ന ഇരുകൈകളും ചുരുട്ടി, അടക്കാനാവാത്ത വെറുപ്പോടെ അവൾ സോഫയിലേക്ക് ആഞ്ഞിടിച്ചു! അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ

ആ നിമിഷം വല്ലാത്തൊരു കനൽ എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഭൂതകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകൾ പോലും അവളെ അത്രമേൽ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവളുടെ ആ ഇരുപ്പിൽ വ്യക്തമായിരുന്നു…