ദി ഹോൾ – 6
[ Jarvis ]
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
എൻ്റെ ആദ്യത്തെ കഥയെ സ്വീകരിച്ച എല്ലാവർക്കും നന്ദി.
തുടർന്ന് നിങ്ങളുടെ സപ്പോർട്ട് ഉണ്ടാകുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ comment ആയി പറയുക.
ഇഷ്ടപ്പെട്ടാൽ ലൈക് ചെയ്യുക.
ഭാഗം 10
തമിഴ് നാട്ടിലെ ഗ്രാമം……
ഒരു കുടിലിൻ്റെ വരാന്തയിൽ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന ഭാർഗവൻ. അയാളുടെ ചുറ്റും രാമപ്പനും ബാബുവും പാപ്പനും ഉണ്ട്.
കൂടെ ഭാർഗവൻ്റെ സെറ്റപ്പ് വാസന്തിയും.
അന്നത്തെ ആക്രമണത്തിന് ശേഷം ഭാർഗവൻ കിടപ്പിലായി.
അഹമ്മദ് ഇപ്പൊ അയാളെ തിരിഞ്ഞു നോക്കാറില്ല.
ഭാർഗവനും കൂട്ടരും ഏതൊരു സമയവും ആക്രമണം പ്രതികിഷിച്ചു ഇരിക്കുകയാണ്.
ഭാർഗവൻ കിടപ്പിൽ എന്നു അറിഞ്ഞ ശേഷം അയാളുടെ ശത്രുക്കൾ പതുക്കെ തല പൊക്കി തുടങ്ങി.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് അവരുടെ നടത്തം.
ഇനി എന്ത് എന്ന ചിന്തയോടെ അവർ ഭാർഗവനെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു.
ബാബുവിൻ്റെയും പപ്പാൻ്റെയും നോട്ടം ഇടക്കു വസന്തിയുടെ കൊഴുത്ത ശരീരത്തിലായിരുന്നു.
പെട്ടെന്ന് ആ തെരുവിലൂടെ രണ്ടു ജീപ്പുകൾ പാഞ്ഞു വന്നു നിന്നു.
അതിൽ നിന്നും പത്ത് പേരോളം ചാടി ഇറങ്ങി. എല്ലാവരുടെയും കയ്യിൽ കത്തിയും വടിവാളുമുണ്ട്.
പിന്നെ ജീപ്പിൽ നിന്നും ഒരുത്തൻ ചാടിയിറങ്ങി.
ഏകദേശം ഭാർഗവൻ്റെ അതേ വലുപ്പവും ഉയരവുമുള്ള ഒരുത്തൻ.
ഇരുമ്പു ഹംസ.
ഭാർഗവൻ്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രു.
ഹംസ ലുങ്കി മുറുകി എടുത്തു ഒരു ബീഡി പുകച്ചു കൊണ്ട് വിളിച്ചു.
“ഭാർഗവൻ്റെ തീട്ടം തിന്നുന്ന നായകളെ ഇറങ്ങി വാടാ.”
ഹംസയുടെ ശബ്ദം ആ തെരുവിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു.
കുടിലുകളിൽ നിന്നും പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും ഇറങ്ങി വന്നു.
ഹംസ ജീപ്പിൽ നിന്നും ഒരു ചാക്ക് കെട്ട് വലിച്ചു എടുത്തു
പുറത്തേക്ക് ഇട്ടു. ആ ചാക്ക് അഴിച്ചു. അതിൽ ഭാർഗവൻ്റെ സംഘത്തിൽ ഉള്ള മുത്തു ആയിരുന്നു. അവൻ്റെ മുഖത്ത് എല്ലാം ഇടി കൊണ്ട പാടുകൾ. അവൻ പകുതി ബോധത്തിൽ ആയിരുന്നു.
ഹംസ കൈ നീട്ടിയതും ഒരുത്തൻ രണ്ടടി നീളം ഉള്ള ഒരു സ്റ്റീൽ കത്തി അവൻ്റെ കയിൽ വെച്ച് കൊടുത്തു. അതിൽ പിടി മുറുക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഇനി ഈ തെരുവ് എൻ്റേതാ, ആരെങ്കിലും എതിർക്കാൻ നിന്നാൽ അവൻ്റെ ഗതി ഇതാകും.”
അവൻ കത്തി കൊണ്ട് മുത്തുവിനെ ആഞ്ഞു വെട്ടി. ചോര മുഖത്തെല്ലാം തെറിച്ചു.
ഇതു കണ്ട ആളുകൾ ഭയന്നു അവരുടെ കുടിലിൽ കയറി.
ഇതെല്ലാം ഒളിച്ചു നിന്ന് കണ്ടു പേടിച്ചു നിൽക്കുകയാണ് രാമപ്പൻ.
അവൻ വേഗം ഓടി ഭാർഗവൻ്റെ അടുത്തെത്തി വിവരം പറഞ്ഞു.
ബാബുവും പാപ്പനും രാമപ്പനും ഒരു ആക്രമണത്തിന് തയാറായി നിന്നു.
ഹംസയും ഗുണ്ടകളും അപ്പോഴേക്കും അവരുടെ വീട് വളഞ്ഞിരുന്നു.
കൈയിൽ ചോര പുരണ്ട കത്തിയും ചോര കറ ഉള്ള മുഖവുമായി ഹംസ ഭാർഗവൻ കിടക്കുന്ന കട്ടിലിനു അടുത്തെത്തി.
രാമപ്പനും ബാബുവിനും ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നതിന് മുമ്പ് ഹംസയുടെ ആളുകളുടെ വാൾ മുനകൾ അവരുടെ നേരെ വന്നു. അവർ അനങ്ങാതെ നിന്നു.
ഭാർഗവൻ തൻ്റെ കഥ കഴിഞ്ഞു എന്നു മനസിലാക്കിയ നിമിഷം, ഹംസ അയാളെ നോക്കി ഒന്നു ചിരിച്ചിട്ട് അടുത്തുള്ള കസേരയിൽ ഇരുന്നു.
കത്തി മുന ഭാർഗവൻ്റെ നെഞ്ചിന് നേരെ വെച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഭാർഗവാ ഇപ്പൊ എനിക്ക് നിന്നെ തീർക്കാം. എന്നാ ഞാൻ അതു ചെയ്യുന്നില്ല. നിൻ്റെ ഈ കിടപ്പ് കാണുന്നതാ എനിക്കിഷ്ടം.”
ഹംസ
ഒരു ബീഡി കത്തിച്ചു പുക ഭാർഗവൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് ഊതി.
ഭാർഗവൻ ചുമച്ചു.
“ഇനി ഈ തെരുവ് ഞാൻ ഭരിക്കും. നാളെ തൊട്ടു എൻ്റെ ആളുകൾ ഇവിടെ പിരിവ് നടത്തും. നീ പേടിക്കണ്ട ഒരു വീതം പിച്ച പോലെ നിനക്കും തരാം.”
ഭാർഗവൻ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നു. അവനെ വെട്ടി കഷണങ്ങളാകൻ അവനു തോന്നി. എന്നാൽ ഈ അവസ്ഥയിൽ ഒന്നിനും പറ്റില്ല. തൻ്റെ ആളുകൾക്കും അവനെ നേരിടാൻ പറ്റില്ല.
“എന്താടാ പട്ടി നീ ആലോചിക്കുന്നത്” എന്ന് ചോദിച്ചു കൊണ്ടു ഹംസ ബീഡി എടുത്തു അവൻ്റെ കവിളിൽ വെച്ച് കുത്തി.
ഭാർഗവൻ ഒരു നിമിഷം വേദന കൊണ്ട് പുളഞ്ഞു.
