മന്നാടിയാർ കോട്ട – 8

[ Ramavarma ]

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

ആ മഴ ഒരു രാത്രി മുഴുവൻ തിമിർത്തു പെയ്തിറങ്ങി. നേരം പുലർന്നപ്പോൾ ചെറിയമ്മ ഏടത്തിയെ കുലുക്കി വിളിച്ചുണർത്തി.

കണ്ണുതിരുമ്മി ഏടത്തി ഉറക്കച്ചടവോടെ എഴുന്നേറ്റു.

ചെറിയമ്മ: “ഇന്നലെ അത് പറയേണ്ടിയിരുന്നോ?”

ഏടത്തി: “ഇന്നലെ കളത്തിൽ പോയിട്ട് കണ്ടില്ലേ എന്താ ഉണ്ടായെന്നു…

അവൻ എല്ലാം അറിയാൻ സമയം ആവുന്നു… ഇത് അതിനു ഒരു തുടക്കം മാത്രം ആണ്… ബാക്കി അവൻ തന്നെ കണ്ടെത്തും…അല്ലേൽ അവനെ തേടി എത്തും…..”

ചെറിയമ്മയുടെ മുഖത്ത് ആശങ്ക നിഴലിച്ചു.

ഏടത്തി തുടർന്നു:

“ഒന്നും എന്നെന്നേക്കും മറച്ചു വക്കാൻ പറ്റില്ലാലോ… പിന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞ കഥയും… സത്യവും അവൻ തിരിച്ചറിയുന്ന നാൾ വിദുരം അല്ല… അത് വരെ ഉള്ളു…

ഈ ആട്ടം എല്ലാം… അതുകഴിഞ്ഞാൽ… പിന്നെ എന്താകും എന്ന് നിശ്ചയം ഉണ്ടോ നിനക്ക്?

അവന്റെ അമ്മ അവനോടു ചെയ്തത് മുതൽ എല്ലാം നിന്റെ നേരെ വരും… അപ്പോൾ അവൻ ഈ കാണിക്കുന്ന സ്നേഹമൊക്കെ കാണിക്കുമോ?”

ചെറിയമ്മ: “എന്റെ പൊന്നു എന്നെ തള്ളിപ്പറയില്ല എന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം… ഞാൻ അവനെ അതുപോലെ സ്നേഹിക്കുന്നു… അവൻ തിരിച്ചും…”

ഏടത്തി: “അത് ആയിരിക്കും… എന്നാലും എല്ലാം അറിഞ്ഞാൽ അവൻ മാറുമോ എന്ന് എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു പേടി…”

ചെറിയമ്മ: “എന്നെക്കൂടി പേടിപ്പിക്കാതെ…”

എല്ലാം കേട്ട് കണ്ണു തുറന്നു… ഞാൻ അവരോടു ചോദിച്ചു…

“എന്താ രണ്ടാളും എന്നിൽ നിന്നും മറക്കണേ?”

പെട്ടെന്നുള്ള എന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് രണ്ടാളും ഞെട്ടിവിറച്ചു…

പെട്ടെന്ന് ചെറിയമ്മ ഞെട്ടി ഉണർന്നു…

ഹോ… കണ്ടത് സ്വപ്നം ആയിരുന്നോ?

ചെറിയമ്മ ചുറ്റും നോക്കി… ഏടത്തിയും പൊന്നും ഉറക്കമാണ്…

അപ്പോഴേക്കും ഏടത്തി ഉണർന്നു…

ഏടത്തി: “എന്താ നീ വല്ലോ സ്വപ്നവും കണ്ടു പേടിച്ചോ?

മുഖം വല്ലാണ്ട് ഇരിക്കുന്നെ?”

ചെറിയമ്മ: “ഞാൻ എന്തോ സ്വപ്നം കണ്ടു പേടിച്ചു പോയി…”

ഏടത്തി: “അത് തോന്നി… ഡി, നീ ഇത് കണ്ടോ… രാവിലെ തന്നെ കണ്ണന്റെ കുന്തം ആണല്ലോ കണി!”

ചെറിയമ്മ: “അത് എന്നും രാവിലെ ഉള്ളതാ…”

ഏടത്തി: “ഓ, നീ എന്നും കാണുവോ അപ്പോൾ…

ഡി ഡി, നിന്റെ ചിരി കാണുമ്പോൾ അറിയാം… നീ എന്നാ ഒപ്പിക്കുന്നേ പറഞ്ഞെ…”

ചെറിയമ്മ: “ഞാൻ താഴേക്ക് വരും മുൻപ് പൊന്നുവിന്റെ മുറിയിൽ പോയി അവനു ഒരു ഉമ്മ ഒക്കെ കൊടുക്കും… പിന്നെ ഇത് ഇങ്ങനെ പൊങ്ങി നിൽക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ ആകെ ഒരു സന്തോഷം… കുറച്ചു നേരം അത് കണ്ടിട്ട് പോരും…”

ഏടത്തി: “അതെ ഉള്ളു? നീ പിടിക്കാറൊന്നും ഇല്ലേ?”

ചെറിയമ്മ: “ഇല്ലാ… ഒന്ന് കാണും.. മുണ്ട് പോലും മാറ്റി കാണില്ല…”

ഏടത്തി: “അതെന്നാ??”

ചെറിയമ്മ: “അങ്ങനെ കണ്ടാൽ ശരിയാകില്ല… സമയം ആകും വരെ കാക്കാം…”

ഏടത്തി: “ഉം, അപ്പോൾ പെണ്ണിന് അറിയാം…. ഡി, ഞാൻ ഒന്ന് കണ്ടോട്ടെ… ? എനിക്ക് ഇത് ഒന്ന് കാണുവാൻ കൊതി ആകുന്നു…

മുണ്ടിൽ ഇതാ മുഴുപ്പ് എങ്കിൽ നേരിൽ കണ്ടാല്ലോ… ഹോ, ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ തരിക്കുന്നു…”

ചെറിയമ്മ: “അങ്ങനെ ഇപ്പോൾ ഇത് കണ്ടു തരിപ്പ് മാറ്റണ്ട… അറിയാല്ലോ പൊന്നിനെ കന്യകൻ ആയി തന്നെ വേണം എനിക്ക്…”

ഏടത്തി: “അതെനിക്കും അറിയാല്ലോ… ഞാൻ തൊടുക പോലും ഇല്ല… ഒന്ന് പച്ചയ്ക്ക് കണ്ടാൽ മതി….”

ചെറിയമ്മ: “അത് വേണോ ഏടത്തി…”

ഏടത്തി: “കൊതി കൊണ്ട്

അല്ലേ…”

ചെറിയമ്മ: “ശരി.. പെട്ടെന്ന് കണ്ടോണം…”

ഏടത്തി: “ഞാൻ ഒന്ന് കാണട്ടെ… അല്ല നീ എന്തിനാ കണ്ണടയ്ക്കുന്നേ….?”

ചെറിയമ്മ: “എനിക്ക് അങ്ങനെ കാണണ്ട… എന്നെ പൊന്നു ഒരു ദിവസം കാണിക്കുമല്ലോ… എനിക്ക് അപ്പോൾ കണ്ടോളാം…”

ഏടത്തി: “ഓ, ശരി… ഡി, ഇത്….”

ചെറിയമ്മ: “ഏടത്തി ഒന്നും പറയണ്ട… കണ്ടാൽ മാത്രം മതി… വർണിക്കണ്ട… എനിക്ക് നേരിട്ട് കണ്ടു അനുഭവിക്കണം…”