മന്നാടിയാർ കോട്ട – 8 Likeഅടിപൊളി  

ഞാൻ: “ഉം ഉള്ളത് ആകട്ടെ…”

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ കുറേനേരം അവിടെ ഇരുന്ന് സംസാരിച്ചു, സമയം പോയത് അറിഞ്ഞില്ല. പുറത്തു വലിയമ്മ പശുക്കളോട് മിണ്ടുന്നത് കേട്ടാണ് നേരം കുറേ ആയതെന്ന് മനസ്സിലായത്.

ചെറിയമ്മ എന്നെ കറക്കാൻ സഹായിക്കാൻ പറഞ്ഞു അവിടുന്നും പറഞ്ഞുവിട്ടു. ഞാൻ പതുക്കെ മുൻപിലൂടെ വന്നു അടുക്കളയിൽ കയറി അവിടുന്നും വലിയമ്മയെ വിളിച്ചു ഞാൻ വരണോ എന്ന് ചോദിച്ചു. വലിയമ്മ വരാനും പറഞ്ഞു.

അങ്ങനെ പശുവിനെ കറക്കലും ബാക്കി പണിയും എല്ലാം ചെയ്തു.

സമയം പെട്ടെന്ന് പോയി. ഇനി രണ്ടു ദിവസം വീട് പരിസരവും മുഴുവൻ വൃത്തിയാക്കാൻ പകൽ സമയം മുഴുവനും ആളുകൾ കാണും എന്ന് വലിയമ്മ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ ആ ദിവസങ്ങൾ പെട്ടെന്നു കടന്നുപോയി.

ഈ സമയംകൊണ്ട് ഞാനും വലിയമ്മയും കൂടുതൽ അടുത്തു.

ഇപ്പോൾ വഴക്കൊന്നുമില്ല, എല്ലാം കൊണ്ടും സന്തോഷം!

ഞാൻ അതെല്ലാം ചെറിയമ്മയോടും പറയും, ചെറിയമ്മയും അപ്പോൾ സന്തോഷിക്കും.

അങ്ങനെ മൂന്നാം നാൾ രാത്രി… വലിയമ്മ ഉറങ്ങിയോ എന്ന് നോക്കിയിട്ട് ഞാൻ പയ്യെ പുറകിലെ വാതിൽ തുറന്നു പുറത്തിറങ്ങി.

ചുറ്റും നല്ല ഇരുട്ടൊണ്ട്. മഴക്കാറുള്ളതുകൊണ്ട് ചന്ദ്രനെ കാണാൻ ഇല്ല. ഞാൻ പതുക്കെ നടന്നു പത്തായപ്പുരയുടെ പുറകിൽ

വന്നു. മുകളിൽ കയറാനുള്ള ഗോവണി കയറി ഞാൻ തട്ടിൻപുറത്തു കയറി.

പയ്യെ അതിലൂടെ താഴെ ഇറങ്ങി. ചെറിയമ്മ കിടക്കുന്ന ഭാഗത്ത് ഒരു വിളക്കുണ്ട്.

ചെറിയമ്മ ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല, മുകളിലോട്ട് നോക്കിക്കിടക്കുകയാണ്.

ഞാൻ പയ്യെ “സ്വത്തെ” എന്നു വിളിച്ചു. ചെറിയമ്മ പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു. എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ആ മുഖം ആകെ സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു!

ചെറിയമ്മ ഓടിവന്നു എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ഞാൻ കരുതിയത് ചെറിയമ്മ വഴക്കുപറയുമെന്നായിരുന്നു…

ചെറിയമ്മ: “ഞാൻ കരുതി പൊന്നു ഇന്നലെ വരും എന്ന്..”

ഞാൻ: “ഇന്നലെ വരണം എന്ന് കരുതിയാ… വലിയമ്മ ഉറങ്ങുന്നത് വരെ ഞാൻ ഒന്ന് മുറിയിൽ പോയി കിടന്നു. ആ കിടപ്പിൽ ഞാൻ ഉറങ്ങിപ്പോയി, അതാ പറ്റിയെ…”

ചെറിയമ്മ: “ഉം സാരമില്ല… അല്ല, പൊന്നു എങ്ങനെ അകത്തു വന്നത്?”

ഞാൻ: “അത് ഞാൻ തട്ടിൻപുറത്തു കയറിയപ്പോൾ പുറത്തുനിന്നുമുള്ള കെണിപ്പടിയുടെ കതക് കുറ്റിയിട്ടിട്ടില്ല! അതിലൂടെ വന്നു…”

ചെറിയമ്മ: “കൊള്ളാലോ… അല്ല, എന്താ കള്ളന്റെ പരിപാടി രാത്രിയിൽ…?”

ഞാൻ: “സ്വത്ത് വലിയമ്മ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ ചിലതൊക്കെ തരാം എന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ.. അത് വാങ്ങാൻ വന്നതാ…”

ചെറിയമ്മ: “ഇപ്പോൾ അതൊക്കെ എങ്ങനെ തരും.. അതൊക്കെ പിന്നെ…”

ഞാൻ: “ഉള്ളത് മതി.. നമുക്ക് ഇവിടെ കിടക്കാം?”

ചെറിയമ്മ: “ഉം വാ…”

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ ആ കട്ടിലിൽ കിടന്നു. കുറേനേരം കണ്ണിൽ കണ്ണിൽ നോക്കിക്കിടന്നു.

ചെറിയമ്മ: “കിടന്നിട്ട് ഇനി എന്താ..? പോകാറായോ ? ”

ഞാൻ: “പോകാനോ..?? അത് നേരം വെളുക്കുമ്പോൾ…”

ചെറിയമ്മ: “അപ്പോൾ എന്നാഏടുക്കാനാ..?”

ഞാൻ: “ഇപ്പോൾ കിടന്നില്ലേ.. ഇനി…”

ചെറിയമ്മ: “ഇനി…?”

ഞാൻ: “എനിക്ക് ഉമ്മ വെക്കണം…”

ചെറിയമ്മ:

“അതെ ഉള്ളൂ?”

ഞാൻ: “അല്ല… സ്വത്തിന്റെ മണം എനിക്ക് മണക്കണം…”

ചെറിയമ്മ: “അതിന് ഇപ്പോൾ മണം ഇല്ലല്ലോ…”

ഞാൻ: “അത് ഞാൻ കുട്ടനെക്കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിക്കാം…”

ചെറിയമ്മ: “പോടാ കള്ളാ…” എന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെ ഒന്ന് പിച്ചി, എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: “ഇപ്പോൾ ആ മണം കൊള്ളില്ല…”

ഞാൻ: “കള്ളം.. എന്റെ സ്വത്തിന്റെ അല്ലേ, എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്…”

ചെറിയമ്മ: “പൊന്നു, ആ മണം എവിടുന്നാ വരുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?”

ഞാൻ പയ്യെ പറഞ്ഞു: “ഉം…”

ചെറിയമ്മ നാണിച്ചു: “ഓ, അതൊക്കെ അറിയാമോ കള്ളന്… എന്നാൽ പറ, എവിടുന്നാ…?”

ഞാൻ: “അത് സ്വത്തിന്റെ പൂന്തോട്ടത്തിലെ പൂവിൽ നിന്നും അല്ലേ…?”

ചെറിയമ്മ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

ചെറിയമ്മ: “ഉം.. പൊന്നു കണ്ടിട്ടുണ്ടോ ആരുടെഎങ്കിലും ?”

ഞാൻ: “ഉം, അമ്മേടെ… പിന്നെ വേറെ ഒരാളുടെയും…”

ചെറിയമ്മ ഞെട്ടി: “അമ്മേടെയോ? കുളിപ്പിക്കുമ്പോൾ ആയിരിക്കും… വേറെ ആരുടെ? എപ്പോൾ? എങ്ങനെ…?”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *