അടുത്ത നിമിഷം, ജോൺ തന്റെ വലിയ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ ആ ലോ-കട്ട് ടോപ്പിന്റെ വശം പെട്ടെന്ന് ഒരൊറ്റ വശത്തേക്ക് വലിച്ചു മാറ്റി!
ടോപ്പ് മാറിയതോടെ, അവളുടെ ബ്ലാക്ക് ബ്രായുടെ ആ കപ്പിനുള്ളിൽ ഇറുകിപ്പൊതിഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന അവളുടെ വലിപ്പമുള്ള ആ വെളുത്ത മുല ബാൽക്കണിയിലെ ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് പുറത്തു ചാടി!
അടുത്ത നിമിഷം ജോൺ ആ ബ്രായ്ക്ക് മുകളിലൂടെത്തന്നെ അവളുടെ ആ മാറിടത്തിലേക്ക് പിടുത്തമിടാൻ ആഞ്ഞു. ആ ഒരൊറ്റ സെക്കൻഡിൽ അഞ്ജലിക്ക് പെട്ടെന്ന് ബോധം തിരിച്ചുകിട്ടി. ഈ നിൽക്കുന്ന നിൽപ്പ് തുടർന്നാൽ അടുത്ത നിമിഷം അവൻ ആ ബ്രായും വലിച്ച് താഴെയിട്ട് ബാക്കി കാര്യങ്ങളിലേക്ക് കടക്കുമെന്നും, താൻ വിചാരിച്ച ലിമിറ്റ് പൂർണ്ണമായി തകരുമെന്നും അവൾക്ക് കൃത്യമായി മനസ്സിലായി.
അവളുടെ ഉള്ളിലെ ഭയവും പ്രതിരോധവും ഒന്നിച്ച് ഉണർന്നു. അവൾ പെട്ടെന്ന് തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് ആ മാറിടം മറച്ചുകൊണ്ട് ജോണിനെ ശക്തിയായി പുറകിലേക്ക് തള്ളി.
“മതി… ജോൺ… പ്ലീസ്, ഇനി വേണ്ട!”
അവൾ കടുത്ത പരിഭ്രമത്തോടെ അവനോട് പറഞ്ഞു. ജോൺ എന്തെങ്കിലും ചിന്തിക്കുന്നതിനോ അവളിലേക്ക് വീണ്ടും അടുക്കുന്നതിനോ മുൻപ് തന്നെ, അഞ്ജലി തന്റെ ടോപ്പ് വലിച്ച് ശരിയാക്കി ശരീരം മറച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ കൈകളിൽ നിന്നും ബലമായി കുതറി മാറി.
ആ ഇരുണ്ട കോണിൽ നിന്നും അവൾ വേഗത്തിൽ ക്ലബ്ബിന്റെ ഉള്ളിലെ ജനക്കൂട്ടത്തിലേക്ക് ലക്ഷ്യമില്ലാതെ നടന്നു… കഴിഞ്ഞ മണിക്കൂറുകളിൽ എന്തൊക്കെയാണ് സംഭവിച്ചത് അവളുടെ തല പെരുകുന്നത് പോലെ തോന്നി….
ക്ലബ്ബിൽ നിന്ന് ആളുകൾ ഓരോരുത്തരായി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.
അഞ്ജലി ഇപ്പോഴും ഹാളിന്റെ ഒരു വശത്ത് തന്നെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
കുറച്ചു നേരം മുൻപ് നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഇപ്പോഴും അവളുടെ മനസ്സിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുകയായിരുന്നു.അവൾക് ഇപ്പോഴും അതൊന്നും വിശ്വസിക്കാൻ പോലും കഴിയുന്നില്ല.. സ്വയം ശാന്തമാകാൻ അവൾ പലതവണ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും മനസ്സ്
അനുസരിച്ചില്ല.
അപ്പോഴാണ് രാജേഷ് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നത്.
അവൻ സാധാരണ പോലെ തന്നെ തോന്നി.
മുഖത്ത് ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ… ഒരു ചെറിയ സന്തോഷവും.
ആ നിമിഷം അഞ്ജലിയുടെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് കുത്തി.
അറിയാതെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചുറ്റും തിരഞ്ഞു.
Catherine അവിടെയെങ്ങും ഇല്ലായിരുന്നു.
“പോകാമോ…?”
രാജേഷ് പതിയെ ചോദിച്ചു.
അഞ്ജലി ഒന്നും പറയാതെ തലകുലുക്കി.
രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ച് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
കാറിൽ കയറിയിട്ടും ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
പുറത്ത് ബാങ്കോക്കിന്റെ വെളിച്ചങ്ങൾ ഒന്നൊന്നായി പിന്നിലേക്ക് മറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.
അഞ്ജലി ഡോറിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു.
അവളുടെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു?
അത് ദേഷ്യമാണോ…
അസൂയയാണോ…
അല്ലെങ്കിൽ കുശുമ്പോ…
അതുമല്ലെങ്കിൽ കുറ്റബോധമോ…
അവൾക്ക് തന്നെ മനസ്സിലായില്ല.
പക്ഷേ അടുത്ത നിമിഷം മറ്റൊരു ചിന്ത മനസ്സിലേക്ക് വന്നു.
“ഞാനും…”
അവൾ പെട്ടെന്ന് കണ്ണുകൾ അടച്ചു.
സ്വന്തം മനസ്സിൽ നിന്ന് തന്നെ ഒളിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ.
കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞ് രാജേഷ് തന്നെ നിശബ്ദത പൊട്ടിച്ചു.
“ഞാൻ കരുതിയതുപോലെ തന്നെ സംഭവിച്ചു.”
അഞ്ജലി ഒന്ന് ഞെട്ടി അവനെ നോക്കി.
“എന്ത്…?”
രാജേഷ് ചെറുതായി ചിരിച്ചു.
“പാർട്ണർ മാറിയപ്പോൾ ഞാൻ ഇടയ്ക്ക് നിന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.”
“ഇടയ്ക്ക് നിന്നെ കണ്ടില്ല … ”
“കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നീ പഴയ സ്ഥലത്ത് തന്നെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു.”
“അത് ഞാൻ ഒന്നു ടോയ്ലറ്റിൽ പോയതാ…”
അവൻ സ്റ്റിയറിംഗിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് തുടർന്നു.
“അപ്പോഴേ ഞാൻ വിചാരിച്ചു…”
അഞ്ജലി അറിയാതെ ശ്വാസം പിടിച്ചു.
“…എന്റെ പാവം പെണ്ണിന് ഇതൊന്നും പറ്റില്ലെന്ന്.”
ആ വാക്കുകൾ കേട്ട നിമിഷം അഞ്ജലിക്ക് എന്തോ ഒന്ന് തകർന്നുവീഴുന്നതുപോലെ തോന്നി.
ഒരുവശത്ത് ആശ്വാസം.
അവൻ കണ്ടില്ല…
മറ്റൊരുവശത്ത് വല്ലാത്തൊരു കുറ്റബോധം.
അവൻ എന്നെ ഇത്രയും വിശ്വസിക്കുന്നു….