“സോറി… ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.”
അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു.
പക്ഷേ അവളുടെ ശ്രദ്ധ അപ്പോഴും മേശപ്പുറത്ത് കിടന്നിരുന്ന ആ വെളുത്ത ടിഷ്യൂവിൽ തന്നെയായിരുന്നു.
അഞ്ജലിയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി. അവൾ ടേബിളിന് താഴെ തന്റെ ഡ്രസ്സിൻ്റെ അറ്റങ്ങൾ മുറുക്കെപ്പിടിച്ചു. രാജേഷേട്ടൻ താൻ അറിയാതെ കാതറിനെ കളിച്ചു തകർത്തു എന്ന് കരുതി അഹങ്കരിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ തൊട്ടടുത്തിരിക്കുന്ന തന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ കഴിഞ്ഞ രാത്രി അനുഭവിച്ചു തീർത്തത് കാതറിന്റെ പുരുഷനാണെന്ന വലിയ സത്യം രാജേഷ് അറിയുന്നില്ലല്ലോ എന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ അഞ്ജലിയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ പറയാൻ പറ്റാത്ത ഒരു വികാരം നിറഞ്ഞു. അവൾ പതുക്കെ ജോണിനെ നോക്കി ഒരു കൃത്രിമ ചിരി ചിരിച്ചു രാജേഷ് അപ്പോഴും താൻ മാത്രമാണ് ഇവിടെ വലിയ കളി കളിച്ചതെന്ന് കരുതി അഹങ്കാരത്തോടെ കാപ്പി കുടിക്കുകയായിരുന്നു…
ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് കഴിഞ്ഞ് നാലുപേരും റിസോർട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി.
തായ്ലൻഡിലെ പ്രഭാതവെയിൽ അപ്പോഴേക്കും ശക്തമായിരുന്നു.
ബീച്ചിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിയിൽ വിനോദസഞ്ചാരികളുടെ തിരക്കും കടകളുടെ നിരയും നിറഞ്ഞിരുന്നു.
കാതറിൻ മുന്നിൽ നടന്നു.
അവൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാം പരിചിതമായ ഒരു ലോകം പോലെയായിരുന്നു.
രാജേഷ് അവളുടെ അടുത്തായി നടന്നു. അഞ്ജലി മാത്രം അല്പം പിന്നിലായിരുന്നു. അവളുടെ മനസ്സ് ഇപ്പോഴും പ്രഭാതത്തിലെ സംഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായി മോചിതമായിരുന്നില്ല.
ബീച്ചിലേക്ക് നടക്കുന്നതിനിടെ കാതറിൻ കടലിലേക്ക്
വിരൽ ചൂണ്ടി ചിരിച്ചു.
“ഞാൻ ഇന്ന് നേരെ വെള്ളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങും.”
രാജേഷ് ചിരിച്ചു.
“അത് നിന്റെ മുഖം കണ്ടാൽ തന്നെ മനസ്സിലാകും.”
കാതറിൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
“പിന്നെ അഞ്ജലി…?”
അവൾ തിരിഞ്ഞ് ചോദിച്ചു.
രാജേഷ് ഒരു നിമിഷം അഞ്ജലിയെ നോക്കി.
അവളുടെ ശരീരം അത്യാവശ്യം മൂടിയിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങളിലേക്കു അവന്റെ കണ്ണുകൾ പോയി.
പിന്നെ അവൻ ചിരിച്ചു.
“ആൻ..?”
“അവൾ ബീച്ചിൽ വരും, കടൽ നോക്കും, ഫോട്ടോ എടുക്കും…”
അവൻ ചുമലുയർത്തി.
“…അല്ലാതെ വെള്ളത്തിലിറങ്ങുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല.”
കാതറിൻ ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു.
“Really?”
“ഉറപ്പായും….”
രാജേഷ് ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“അവൾക്ക് കംഫർട്ട് ആയ കാര്യങ്ങൾ മാത്രം അവൾ ചെയ്യും.”
“ഇതൊന്നും അവളുടെ സ്റ്റൈൽ അല്ല.”
മുന്നിൽ നിന്നാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും അഞ്ജലി അത് നന്നായി കേട്ടു… പക്ഷേ അവൾ കേട്ട ഭാവം കാണിച്ചില്ല…
ആ വാക്കുകൾ അഞ്ജലിയുടെ മനസ്സിൽ തറച്ചുകയറി.
അതെന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല.
പക്ഷേ ആ നിമിഷം അവൾക്ക് തോന്നിയത് ഒന്ന് മാത്രമാണ്.
രാജേഷ് തന്റെ ഭാര്യയെക്കുറിച്ച് എത്ര കാര്യങ്ങളാണ് ഉറപ്പിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നത്.
അവൾ എന്ത് ചെയ്യും.
എന്ത് ചെയ്യില്ല.
എന്ത് ധരിക്കും.
എന്ത് ധരിക്കില്ല.
അവൾ ശാന്തമായി മുന്നോട്ട് നടന്നു …
അപ്പോഴാണ് വഴിയരികിലെ ഒരു കടയുടെ മുന്നിൽ തൂക്കിയിട്ടിരുന്ന മനോഹരമായ swimwear കളിലേക്ക് അവളുടെ കണ്ണ് പതിഞ്ഞത്.
ഒരു നിമിഷം.
അവൾ നോട്ടം മാറ്റി.
പിന്നെ വീണ്ടും അങ്ങോട്ട് നോക്കി.
അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും താൻ ധരിക്കുമെന്ന് പോലും ചിന്തിക്കാത്ത തരത്തിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ.
അഞ്ജലി ഒരു ചെറിയ ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.
അവൾ തൊട്ടടുത്തുള്ള ഒരു മാല വിൽക്കുന്ന കടയിൽ അല്പം നിന്ന് അവിടെ ഉള്ള മുത്തുമാലയിൽ അവൾ വിരലോടിച്ചു…
“ആൻ വരുന്നില്ലേ…”
രാജേഷ് വിളിച്ചു ചോദിച്ചു…
“2 മിനിറ്റ് ഇപ്പൊ വരാം…”
പത്ത് മിനിറ്റിന് ശേഷം അവൾ അവരെല്ലാം ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തി… അവളുടെ കൈയിൽ ഒരു ചെറിയ പേപ്പർ ബാഗ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് ആരും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.
ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നാലും ആരും ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല.
അഞ്ജലിക്കും അതായിരുന്നു വേണ്ടിയിരുന്നത്.
ബീച്ചിലെത്തിയപ്പോൾ കടലിന്റെ നീലനിറം കണ്ണുകളെ മിന്നിച്ചു.
കാതറിൻ വളരെ സ്വാഭാവികമായി തന്റെ beachwear ധരിച്ച് വെള്ളത്തിനരികിലേക്ക് നടന്നു. പിന്നാലെ ജോണും…. രാജേഷിൻ്റെ മനസിൽ അവരോടൊപ്പം കൃത്യമായി പറഞ്ഞാല് കാതറിനോപ്പം കടലിൽ കുളിക്കണം എന്നാണ്…. അത് അഞ്ജലിക്ക് മനസിലായി…