അഞ്ജലിയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീർ താഴേക്ക് വീണു.
“അപ്പോൾ ഡോക്ടർ ശരിയായിരുന്നു അല്ലേ…”
അവൾ ചെറുചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“അതെ,”
രാജേഷ് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു.
“കാരണം ഇന്ന് ആദ്യമായി നമ്മൾ രണ്ടുപേരും സത്യത്തിൽ പരസ്പരം കേൾക്കുകയാണ്.”
“ഇന്ന് നീ സ്വയം നിന്റെ തടവറയിൽ നിന്ന് പുറത്തു വന്ന ദിവസമാണ് അതുകൊണ്ട് തന്നെ ആ. നിന്റെ ശരീരത്തിനപ്പുറം നിന്റെ മനസ്സ് കൂടി എനിക്ക് വേണം. നീ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ എനിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള വിട്ടുവീഴ്ചകൾ ആകരുത്, പകരം നിന്റെ കൂടി ആഗ്രഹമാകണം. ആ വീഡിയോയിൽ കണ്ടത് പോലെയാകാൻ നീ ശ്രമിക്കണ്ട, പക്ഷേ നിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ സ്ത്രീയെ ഇനി നീ ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കരുത്. “നീ എന്ത് ചിന്തിക്കുന്നു എന്ന് എനിക്ക് അറിയണം.”
അഞ്ജലി അവന്റെ
വാക്കുകൾ കേട്ട് വിങ്ങിപ്പൊട്ടി. ഇത്രയും കാലം താൻ കരുതിവെച്ച ആ ‘മാന്യത’ രാജേഷിനെ തന്നെപ്പോലെ തന്നെ വേദനിപ്പിച്ചിരുന്നു എന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
“ഏട്ടാ…”
അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.
“ഇത്രയും കാലം നിങ്ങൾ എന്നെ സഹിച്ചതിന്… ആ സ്നേഹത്തിന് പകരമായി ഇനി എനിക്ക് നിങ്ങളെ സന്തോഷിപ്പിക്കണം. എന്നെ നിങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കണം. എനിക്ക് തെറ്റുകൾ പറ്റിയാൽ തിരുത്തണം. നിങ്ങളുടെ ഈ അഞ്ജലി ഇനി പഴയ ആളല്ല.”
അവൾ മെല്ലെ ബെഡിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു. പിന്നെ അവന്റെ കൈ പിടിച്ച് തനിക്കരികിലേക്ക് വലിച്ചു.
“ഇന്ന് നിങ്ങൾ മാത്രം അല്ല… എനിക്കും പഴയ പോലെ feel ചെയ്യണം…”
രാജേഷ് അവളെ ബെഡിലേക്ക് പതുക്കെ കിടത്തി. അവളുടെ മുടി മുഴുവൻ തലയിണയിലേക്ക് പടർന്നു കിടന്നു. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ വെളുത്ത വയറും നിറഞ്ഞ മുലകളും രാജേഷിന്റെ കണ്ണിൽ പതിഞ്ഞു.
അവൻ പതിയെ താഴേക്ക് നീങ്ങി. കഴുത്തിലും നെഞ്ചിലും ചുംബിച്ചു കൊണ്ടു വയറിലേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ അഞ്ജലി ഒന്ന് വിറച്ചു.
“രാജേഷേട്ടാ…”
“ഹും…?”
“ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ എനിക്ക് ഇക്കിളി ആകുന്നു…”
“ഇക്കിളി മാത്രം ആണോ…?”
അഞ്ജലി ചിരിച്ചു മുഖം തിരിച്ചു.
“കുറച്ച് വേറെയും…”
രാജേഷ് അവളുടെ പാവാടയുടെ കെട്ടിൽ വിരൽ തൊട്ടപ്പോൾ അഞ്ജലിയുടെ ശ്വാസം വീണ്ടും വേഗത്തിലായി.
“പേടി ഉണ്ടോ ഇപ്പോഴും…?”
അവൾ ചെറിയൊരു ഇടവേളക്ക് ശേഷം തലകുനിച്ചു.
“കുറച്ച്… പക്ഷേ ഇന്ന് ഞാൻ പേടിച്ചിട്ട് നിർത്തില്ല…”
അവൻ മെല്ലെ അവളുടെ പാവാടക്കെട്ടഴിച്ചു അല്പം താഴ്ത്തി…. അവൾ അടിയിൽ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല അവൻ അവളുടെ പൊന്നും പൂറിൽ വിരൽ മെല്ലെ ഉരസി…
സ്സ്സ്… ഹാ… രാജേഷേട്ടാ…..
അവൾ കുറുകി.. അവൻ അവളുടെ കവിളിൽ ഉമ്മ വച്ചു…..
“നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് ശരിയാ രാജേഷേട്ടാ…”
അഞ്ജലി ശ്വാസം പതുക്കെ വിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“നമ്മൾ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ വെറുതെ അടച്ചു വച്ചിരുന്നു…”
“ഇപ്പോഴും സമയം പോയിട്ടില്ലല്ലോ…”
അവൾ ചിരിച്ചു.
“മ്മ്…”
രാജേഷ് അവളുടെ മുടി ഒതുക്കി കഴുത്തിൽ ചുംബിച്ചപ്പോൾ അഞ്ജലി കണ്ണടച്ച് ബെഡിൽ അല്പം പിന്നിലേക്ക് ചാരിപ്പോയി. അവളുടെ നാണം ഇപ്പോൾ പതിയെ ഉരുകി പോകുകയായിരുന്നു.
“രാജേഷേട്ടാ…”
“എന്താ…?”
“നിങ്ങൾക്ക് ഇത്രയും നാളായി ഇതൊക്കെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിൽ… എന്നോട് നേരത്തെ പറയാമായിരുന്നില്ലേ…”
രാജേഷ് ചെറിയൊരു ചിരിയോടെ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ തലചായച്ചു.
“പറഞ്ഞാൽ നീ അത് നി ചെവിക്കൊണ്ടിരുന്നില്ലല്ലോ….”
“മ്മ്മം അതും ശരിയാണ്…”
അവൾ സമ്മതിച്ചു.
“പക്ഷേ ഇപ്പോൾ… എനിക്ക് നിങ്ങളെ കൂടുതൽ മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്…”
“രാജേഷേട്ടാ…”
അവൾ പതിയെ വിളിച്ചു.
“ഹും…?”
“ഇന്ന് എന്തോ… ഞാൻ വീണ്ടും പുതിയ ഭാര്യയായ പോലെ feel ചെയ്യുന്നു…”
രാജേഷ് ചിരിച്ചു.
“എനിക്കും.”
അഞ്ജലി മേലോട്ട് നോക്കി.
“പക്ഷേ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ…”
“പറയ്.”
“ഇനി ഇങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും മനസ്സിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഉള്ളിൽ വച്ച് നടക്കരുത്. ഞാൻ പേടിച്ചാലും… പതിയെ പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കണം. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ സന്തോഷം തരുന്ന എന്തിനും ഞാൻ കൂടെ ഉണ്ടാകും…”