അവൾ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
“അധികം ഇല്ല.”
“അത് കാലം അല്ല.”
ആദ്യമായി അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ചെറിയ വിറയൽ വന്നു.
“എത്ര കാലം?”
രാജേഷ് ദീർഘമായി ശ്വാസം വിട്ടു.
“കുറച്ച് മാസങ്ങൾ.”
വീണ്ടും നിശബ്ദത.
പുറത്ത് മഴ ശക്തിയായി.
അഞ്ജലി ജനലിലേക്ക് നോക്കി.
കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
പക്ഷേ കണ്ണുനീർ വന്നില്ല.
“ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ?”
“ചോദിക്ക്.”
“അവരിൽ ആരെയെങ്കിലും സ്നേഹിച്ചിരുന്നോ?”
ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ രാജേഷ് ഉടനെ തല ഉയർത്തി.
“ഇല്ല.”
ആ മറുപടി സത്യമായിരുന്നു.
ഒരു മടിയും കൂടാതെ പറഞ്ഞ ആദ്യ മറുപടി.
അഞ്ജലി അത് ശ്രദ്ധിച്ചു.
“ഉറപ്പാണോ?”
“ഉറപ്പാണ്.”
അഞ്ജലി ഒരു ചെറിയ ചിരി ചിരിച്ചു.
വേദനയുള്ള ഒരു ചിരി.
“നിങ്ങൾ മറ്റൊരാളെ സ്നേഹിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ഇപ്പോൾ തകർന്നുപോയേനെ.”
അവൾ നിർത്തി.
“പക്ഷേ ഇപ്പോൾ…”
“ഇപ്പോൾ?”
രാജേഷ് ചോദിച്ചു.
അഞ്ജലി അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
“ഇപ്പോൾ എനിക്ക് വേദനിക്കുന്നത് അവർ ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ടല്ല.”
അവളുടെ ശബ്ദം മെല്ലെ ഇടറി.
“നിങ്ങൾക്ക് ഇത്രയും വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും എന്നോട് പറയാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിൽ നിങ്ങൾ എത്തിയല്ലോ എന്നോർത്ത് ആണ്.”
ആദ്യ കണ്ണുനീർത്തുള്ളി അപ്പോൾ അവളുടെ കവിളിലൂടെ താഴേക്ക് വീണത്.
രാജേഷ് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു.
പക്ഷേ അഞ്ജലി കൈ ഉയർത്തി തടഞ്ഞു.
“ഇല്ല… ഇപ്പോൾ വേണ്ട.”
അത് ദേഷ്യം കൊണ്ടായിരുന്നില്ല.
അവൾക്ക്
കുറച്ച് സമയം വേണമായിരുന്നു.
സ്വന്തം ഭർത്താവിനെ വീണ്ടും പുതിയതായി മനസ്സിലാക്കാൻ.
“അഞ്ജലി ഞാൻ നിന്നോട് പറയാത്തഒരു കാര്യം കൂടി ഉണ്ട് എന്റെ ജീവിതത്തിൽ…. ”
അവൾ തല ഉയർത്തി നോക്കി
“ഞാൻ ഒരു സൈക്യാട്രിസ്റ്റിനെ കണ്ടിരുന്നു…”
അഞ്ജലി അത്ഭുതത്തോടെ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
“സൈക്യാട്രിസ്റ്റിനെയോ…?”
“അതെ,” രാജേഷ് ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. ആദ്യം എനിക്ക് തോന്നിയത് പ്രശ്നം നിനക്കാണെന്നാണ്. പിന്നെ ഒരു ദിവസം എനിക്ക് തന്നെ മനസ്സിലായി, ഞാൻ തന്നെ ശരിയല്ലെന്ന്. അപ്പോഴാണ് ഞാൻ ഡോക്ടറെ കാണാൻ തീരുമാനിച്ചത്.”
അഞ്ജലി മിണ്ടാതെ കേട്ടിരുന്നു.
“ഞാൻ എല്ലാം തുറന്ന് പറഞ്ഞു. നമ്മുടെ വിവാഹത്തെക്കുറിച്ചും, നിന്നെക്കുറിച്ചും, എന്റെ നിരാശകളെക്കുറിച്ചും. അപ്പോൾ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞ ഒരു കാര്യം ഇന്നും ഞാൻ മറന്നിട്ടില്ല.”
“എന്താ പറഞ്ഞത്…?”
അഞ്ജലി പതിയെ ചോദിച്ചു.
“നിന്റെ ഭാര്യയ്ക്ക് നിന്നോട് സ്നേഹമില്ല എന്നതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളൊന്നും ഞാൻ കാണുന്നില്ല. എനിക്ക് തോന്നുന്നത് അവൾക്ക് ലൈംഗികതയെക്കുറിച്ച് ചില ഭയങ്ങളും തെറ്റായ വിശ്വാസങ്ങളും ഉള്ളതായിരിക്കും. പലരും വളർന്നുവരുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിന്ന് അത്തരത്തിലുള്ള ധാരണകൾ മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടക്കാറുണ്ട്. അത് ആഗ്രഹമില്ലായ്മയല്ല, മറിച്ച് സ്വയം തുറന്നു കാണിക്കാൻ ഉള്ള പേടിയാണ്.’”
അഞ്ജലിയുടെ കണ്ണുകൾ മെല്ലെ നിറഞ്ഞു.
രാജേഷ് തുടർന്നു.
“നിന്റെ ഭാര്യ ഒരു പരാജയമല്ല. നീയും അമിതമായ ആവശ്യങ്ങളുള്ള ആളല്ല. നിങ്ങളുടെ പ്രശ്നം പരസ്പരം സ്നേഹമില്ലാത്തതല്ല; സംസാരിക്കാത്ത വികാരങ്ങളും പറയാത്ത ഭയങ്ങളുമാണ്.’”
അഞ്ജലി അവന്റെ കൈ മുറുകെ പിടിച്ചു.
“സത്യമാണോ അദ്ദേഹം അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്…?”
‘നിന്റെ ഭാര്യയെ നീ ഒരു മനുഷ്യയായി കാണുന്നുണ്ടോ, അതോ ഒരു സങ്കൽപ്പമായി കാണുന്നുണ്ടോ?’ അന്ന് ആ ചോദ്യം എന്നെ വല്ലാതെ ചിന്തിപ്പിച്ചു.”
രാജേഷ് ഒരു നിമിഷം നിർത്തി.
“ഞാൻ നിന്നെ എല്ലായ്പ്പോഴും നല്ല ഭാര്യ, നല്ല അമ്മ, നല്ല മകൾ എന്നൊക്കെയാണ് കണ്ടിരുന്നത്. പക്ഷേ നിനക്കും നിന്റെതായ ഭയങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളും ഉണ്ടെന്ന കാര്യം ഞാൻ പലപ്പോഴും മറന്നു.”
അഞ്ജലി അവന്റെ തോളിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു.
“ഡോക്ടർ അവസാനം ഒരു കാര്യം കൂടി പറഞ്ഞു,”
രാജേഷ് അവളുടെ മുടിയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“‘മാറ്റം ഒരുദിവസം കൊണ്ട് സംഭവിക്കില്ല. പക്ഷേ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം കേൾക്കാൻ തയ്യാറാണെങ്കിൽ, വിശ്വസിക്കാൻ തയ്യാറാണെങ്കിൽ, അവരുടെ ബന്ധം മുമ്പത്തേക്കാൾ ശക്തമാകും.’”