ചുളിവുകൾ മാറിയ ആ ചൂടുള്ള ടീ-ഷർട്ട് ഞാൻ തലയിലൂടെ വലിച്ചിട്ടു. ബ്രായുടെ മുകളിലൂടെ അത് ഒതുങ്ങി കിടന്നു. ഇളം ചൂടുള്ള ആ തുണി എന്റെ നഗ്നമായ വയറിലും നെഞ്ചിലും തട്ടിയപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു സുഖം തോന്നി. ഞാൻ ജീൻസിന്റെ സിബ്ബ് ഒന്നുകൂടി ഉറപ്പിച്ചു. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി മുടി ഒന്നുകൂടി ഒതുക്കി. ബാഗും ബുക്കുകളുമെടുത്ത് ഞാൻ താഴേക്ക് നടന്നു.
ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ ഉമ്മ വെച്ചിരുന്ന പ്രഭാതഭക്ഷണം ഞാൻ വേഗത്തിൽ കഴിച്ചു തീർത്തു. ഫൈസിയുടെ മുറിയുടെ വാതിൽ അടഞ്ഞുകിടക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ അവനെ ശല്യം ചെയ്യാൻ പോയില്ല. എന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോൾ കോളേജും, ദീപകും സംഘവും, പിന്നെ ഫിസിക്സ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റിലെ ഹരി സാറുമായിരുന്നു.
“ഫൈസി… ഞാൻ ഇറങ്ങുവാണേ…” ഞാൻ വാതിൽക്കൽ നിന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. അകത്തുനിന്നും ഒരു മൂളൽ മാത്രം കേട്ടു. അവൻ ഒരുപക്ഷേ ട്രാക്ക് പാന്റ്സിനുള്ളിലെ അവന്റെ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിക്കാം എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു.
ഞാൻ വീടിന്റെ പടിയിറങ്ങി കോളേജിലേക്കുള്ള ബസ് പിടിക്കാൻ നടന്നു. പുതിയൊരു ദിവസമാണ് മുന്നിൽ. എന്റെ ശരീരത്തിനും സൗന്ദര്യത്തിനും മേൽ പുരുഷന്മാർക്കുള്ള ആസക്തി ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു. ഇന്നത്തെ ദിവസം എനിക്ക് എന്തൊക്കെ അനുഭവങ്ങളാണ് കാത്തുവെച്ചിരിക്കുന്നത് എന്നറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷയോടെ ഞാൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു. കാലുകൾക്കിടയിൽ ജീൻസിന്റെ ഇറുക്കം എന്റെ യോനിയിൽ ഉരസുമ്പോഴെല്ലാം, എന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ഗൂഢമായ ചിരി വിരിഞ്ഞു.
ആ ദിവസത്തെ കോളേജ് ജീവിതം വളരെ സാധാരണമായിരുന്നു. രാവിലെ ഫൈസിയുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് കാണിച്ച ആ കുസൃതിയുടെ ഒരു ആവേശം എന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നു കത്തിയിരുന്നുവെങ്കിലും, ക്ലാസ്സിലിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ വളരെ ഡീസന്റ് ആയ ഒരു കുട്ടിയായി മാറി. ദീപകും ഗോവിന്ദും പ്രവീണും ഇടവേളകളിൽ വന്ന് ചില തമാശകൾ പറഞ്ഞതൊഴിച്ചാൽ വലിയ സംഭവങ്ങളൊന്നും ആ ദിവസം ഉണ്ടായില്ല.
പക്ഷേ എന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ ഫിസിക്സ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റിലായിരുന്നു. ഹരി സാർ. ഇന്നലെ എന്റെ നഗ്നത മുഴുവൻ ഫോണിലൂടെ കണ്ട എന്റെ പ്രൊഫസർ. സാറിന്റെ ക്ലാസ്സ് ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷമായിരുന്നു. ക്ലാസ്സിൽ കയറിയപ്പോൾ സാർ എന്നെ പ്രത്യേകിച്ച് നോക്കുകയോ സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല. വളരെ ഗൗരവത്തോടെ പാഠങ്ങൾ എടുത്തു. എങ്കിലും സാറിന്റെ നോട്ടം ഇടയ്ക്കിടെ എന്റെ ഡെസ്കിലേക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് ഞാൻ ഇട്ടിരുന്ന ആ വെള്ള ടീ-ഷർട്ടിൽ മുറുകി നിൽക്കുന്ന എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പാളി വീഴുന്നത് ഞാൻ കൃത്യമായി ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ നാടൻ പെൺകുട്ടി എവിടെയോ പോയി മറഞ്ഞിരുന്നു, പകരം ആ പുരുഷന്റെ നോട്ടം ആസ്വദിക്കുന്ന ഒരു പുതിയ ആയിഷ എന്നിൽ ജനിച്ചിരുന്നു.
വൈകുന്നേരം ക്ലാസ്സുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞു. കുട്ടികൾ ഓരോരുത്തരായി ബാഗും എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് പോയിത്തുടങ്ങി. ദീപകും കൂട്ടരും എന്നെ കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ബാഗ് എടുത്തു പുറത്തിറങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ഹരി സാർ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നത്. “ആയിഷാ… നീ പോകുന്നതിന് മുൻപ് എന്റെ ക്യാബിനിൽ വന്ന് എന്നെ ഒന്ന് കണ്ടിട്ട് പോണം,” വളരെ പതുക്കെ, മറ്റാരും കേൾക്കാത്ത ശബ്ദത്തിൽ സാർ പറഞ്ഞു. സാറിന്റെ മുഖത്ത് വലിയ ഗൗരവമായിരുന്നു.
“എന്താ ആയിഷാ? സാർ എന്തിനാ വിളിച്ചത്?” പ്രവീൺ ചോദിച്ചു. “അത്… ഇന്നലെ ഫോൺ യൂസ് ചെയ്തതിന് ഞാൻ ഒരു അസൈൻമെന്റ് എഴുതി കൊടുക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. അത് ചോദിക്കാനാകും. നിങ്ങൾ പൊയ്ക്കോ, ഞാൻ വന്നോളാം,” ഞാൻ ഒരു കള്ളം പറഞ്ഞ് അവരെ പറഞ്ഞയച്ചു.
സമയം നാലര കഴിഞ്ഞു. കോളേജ് മെല്ലെ ശാന്തമാകാൻ തുടങ്ങി. കുട്ടികളും മറ്റ് അധ്യാപകരും മിക്കവാറും പേർ പോയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഫിസിക്സ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റിന്റെ ഇടനാഴിയിൽ നല്ല നിശബ്ദത. എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് മാത്രം എനിക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു. ഞാൻ സാറിന്റെ ക്യാബിന് മുന്നിലെത്തി. വളരെ വലിയൊരു ക്യാബിനാണത്. ഗ്ലാസ് ഡോറുകൾക്ക് ഉള്ളിലായി വലിയ ബ്ലൈൻഡുകൾ (blinds) ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പുറത്തുനിന്ന് നോക്കിയാൽ ഉള്ളിൽ നടക്കുന്നത് ഒന്നും കാണാൻ കഴിയില്ല. പൂർണ്ണമായും പ്രൈവറ്റ് ആയ ഒരു സ്ഥലം.