ഞാൻ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ഗ്ലാസ് ഡോറിൽ മെല്ലെ മുട്ടി. “കം ഇൻ,” ഉള്ളിൽ നിന്നും സാറിന്റെ ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദം കേട്ടു. ഞാൻ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി. പുറത്തെ ചൂടിൽ നിന്നും എസി ഇട്ട ആ വലിയ ക്യാബിനിലേക്കുള്ള തണുപ്പ് എന്റെ ദേഹത്തേക്ക് അടിച്ചപ്പോൾ എന്റെ ശരീരത്തിൽ ഒരു രോമാഞ്ചമുണ്ടായി. സാർ കസേരയിൽ ചാരിയിരുന്ന് എന്നെത്തന്നെ നോക്കുകയായിരുന്നു. ക്യാബിനിൽ മറ്റാരുമില്ല. ഞാൻ മെല്ലെ വാതിൽ അടച്ചു.
“എങ്ങനെയുണ്ട് ആയിഷാ? ക്ലാസ്സൊക്കെ കഴിഞ്ഞോ?” സാർ വളരെ സാധാരണമായി ചോദിച്ചു. “കഴിഞ്ഞു സാർ… കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു,” ഞാൻ തല കുനിച്ചു നിന്നു. എന്റെ ജീൻസിന്റെ ഇറുക്കവും, മെറൂൺ ബ്രായ്ക്ക് മുകളിലൂടെയുള്ള വെള്ള ടീ-ഷർട്ടും സാർ വീണ്ടും ഒന്നുകൂടി ഉഴിഞ്ഞു നോക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. “ഇന്നലെ ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഓർമ്മയുണ്ടല്ലോ അല്ലേ? നിന്റെ ഫോൺ ഇങ്ങോട്ട് എടുത്തേ,” സാർ കൈ നീട്ടി.
എന്റെ നെഞ്ച് ഒന്ന് പിടഞ്ഞു. സാർ ഇന്നലത്തെ ഫോട്ടോസ് ഞാൻ ഡിലീറ്റ് ചെയ്തോ എന്ന് നോക്കാനാണ് ഫോൺ ചോദിക്കുന്നത്. ഞാൻ ആ ഫോട്ടോസ് ഒന്നും ഡിലീറ്റ് ചെയ്തിരുന്നില്ല, പക്ഷേ അത് സാധാരണ ഗാലറിയിൽ നിന്നും മാറ്റി ഒരു സീക്രട്ട് ഫോൾഡറിലാക്കി വെച്ചിരുന്നു. ഞാൻ യാതൊരു പേടിയുമില്ലാതെ ഫോൺ അൺലോക്ക് ചെയ്ത് സാറിന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു.
സാർ ഫോൺ വാങ്ങി ഗാലറി തുറന്നു. സാർ ഉദ്ദേശിച്ച ഫോട്ടോകൾ അവിടെ കണ്ടില്ല. സാർ മെല്ലെ മുകളിലേക്കും താഴേക്കും സ്ക്രോൾ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. സാറിന്റെ മുഖത്തെ ഭാവം ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് എന്റെ ഓർമ്മയിലേക്ക് ഒരു കാര്യം ഓടിയെത്തിയത്. ദൈവമേ! കുറച്ചു മാസങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, കോളേജിൽ ചേരുന്ന സമയത്ത് എന്റെ മുറിയിൽ വെച്ച് ഞാൻ എടുത്ത കുറച്ച് ഫോട്ടോകൾ! അത് ഞാൻ ഡിലീറ്റ് ചെയ്തിരുന്നില്ല. മാത്രമല്ല, അത് ഹൈഡ് ചെയ്യാനും ഞാൻ മറന്നുപോയിരുന്നു. വളരെ പഴയ ഫോട്ടോകൾ ആയതുകൊണ്ട് ഗാലറിയുടെ ഏറ്റവും താഴെയായിരുന്നു അത് കിടന്നിരുന്നത്.
സാറിന്റെ കൈകൾ പെട്ടെന്ന് നിശ്ചലമായി. സാറിന്റെ ശ്വാസഗതി വേഗത്തിലാകുന്നത് എനിക്ക് കേൾക്കാം. എന്റെ പേടി സത്യമായിരിക്കുന്നു. സാർ ആ പഴയ ഫോട്ടോകൾ കണ്ടുപിടിച്ചു! “ഇതെന്താ ആയിഷാ… നീ ഇന്നലത്തെ ഫോട്ടോസ് ഒക്കെ മാറ്റിയല്ലോ എന്ന് കരുതി ഞാൻ സന്തോഷിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴല്ലേ ഇതിലും വലിയ സാധനങ്ങൾ ഞാൻ കാണുന്നത്,” സാർ ഫോൺ എന്റെ നേരെ തിരിച്ചു കാണിച്ചു.
എനിക്ക് ഭൂമി പിളർന്ന് താഴേക്ക് പോയാൽ മതിയെന്ന് തോന്നി. ഇന്നലത്തെ ഫോട്ടോകൾ വെറും സെൽഫികളോ, ബാത്ത്റൂമിലെ വീഡിയോകളോ ആയിരുന്നെങ്കിൽ, ഇത് പൂർണ്ണ നഗ്നയായി, യാതൊരു മറയുമില്ലാതെ പല പോസുകളിൽ എടുത്ത ഫോട്ടോകളാണ്. എന്റെ ബെഡിൽ കവച്ചു വെച്ച് കിടക്കുന്നതും, മുലകൾ രണ്ടും കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് ഞെരിക്കുന്നതും, കുണ്ടി ക്യാമറയ്ക്ക് നേരെ തിരിച്ചു വെച്ച് എടുത്തതുമായ പച്ചയായ നഗ്ന ഫോട്ടോകൾ. ഞാൻ പൂർണ്ണമായും വസ്ത്രം ഇല്ലാതെ നിൽക്കുന്ന ആ പഴയ ഫോട്ടോകൾ സാർ ഓരോന്നായി സൂം ചെയ്ത് കാണാൻ തുടങ്ങി.
ക്യാബിനിലെ തണുപ്പിലും ഞാൻ വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി. സാർ എന്നെ നോക്കിയില്ല, സാറിന്റെ കണ്ണുകൾ മുഴുവൻ എന്റെ ആ ഫോട്ടോകളിലെ വെളുത്ത ശരീരത്തിലായിരുന്നു. സാർ ഓരോ ഫോട്ടോയും ആസ്വദിച്ച് കാണുകയാണ്. ഒരു അധ്യാപകന്റെ മുഖം മാറി അവിടെ കാമം മൂത്ത ഒരു പുരുഷനെ ഞാൻ കണ്ടു.
കുറച്ചുനേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സാർ ഫോൺ മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. എന്നിട്ട് കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. എന്റെ തൊട്ടുമുന്നിലായി സാർ നിന്നു. “ഇതൊന്നും തീരെ അഡ്വൈസബിൾ ആയ കാര്യമല്ല കുട്ടീ. ഇത്തരം ഫോട്ടോകൾ എടുത്ത് ഫോണിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നത് എത്രത്തോളം അപകടമാണെന്ന് നിനക്കറിയാമോ? ആരെങ്കിലും ഇതൊന്ന് ഹാക്ക് ചെയ്താൽ നിന്റെ ജീവിതം തീർന്നു,” സാർ വളരെ ഉപദേശരൂപത്തിൽ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ തലകുലുക്കി. “സോറി സാർ… ഞാൻ അത് ഡിലീറ്റ് ചെയ്തോളാം.” സാർ എന്റെ താടിയിൽ പിടിച്ച് എന്റെ മുഖം മെല്ലെ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി. എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി സാർ പറഞ്ഞു, “പക്ഷേ… ഈ ഫോട്ടോകളിൽ നിന്നെ കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട് കേട്ടോ. നിന്റെ ശരീരം… അത് വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയാണ്. ഈ പ്രായത്തിലുള്ള ഏത് പെൺകുട്ടിക്കും അസൂയ തോന്നുന്ന ഒരു ഭംഗി നിനക്കുണ്ട്.” സാറിന്റെ വായിൽ നിന്നും ആ കോംപ്ലിമെന്റ് കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. എന്റെ കാലുകൾക്കിടയിൽ ജീൻസിനുള്ളിൽ ഒരു നനവ് പടരുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.