ആയിഷയുടെ ആവേശവും കളിയും – 4 14അടിപൊളി  

“ഹരി എഴുന്നേറ്റില്ലേ?” സാർ ചായ കപ്പിലേക്ക് പകർത്തിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“ഇല്ല… ഉറങ്ങുവാണ്,” ഞാൻ പതുക്കെ മറുപടി പറഞ്ഞു.

“ശരി, ഞാൻ നിനക്കും കൂടി ചായ എടുക്കാം. രാവിലെ ഈ തണുപ്പത്ത് നല്ല ചൂട് കട്ടൻ ചായ കുടിക്കുന്നത് ഒരു പ്രത്യേക സുഖമാണ്. വാ, നമുക്ക് പുറത്ത് വരാന്തയിൽ പോയി ഇരിക്കാം,” എന്ന് പറഞ്ഞ് സാർ രണ്ട് കപ്പ് ചായയുമായി പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

ഞാൻ സാറിന്റെ പിന്നാലെ നടന്നു. മുൻവശത്തെ വാതിൽ തുറന്ന് സാർ വരാന്തയിലെ കസേരയിൽ പോയിരുന്നു. എനിക്കും ഇരിക്കാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. പുറത്ത് നല്ല കോടമഞ്ഞായിരുന്നു. റബ്ബർ മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ കോടമഞ്ഞ് ഒഴുകി നടക്കുന്നു. ഞാൻ മടിച്ച് മടിച്ച് സാറിന് എതിരെയുള്ള കസേരയിൽ ഇരുന്നു. സാർ എനിക്ക് നേരെ ചായക്കപ്പ് നീട്ടി. ഞാൻ അത് വാങ്ങി. എന്റെ കൈകൾ തണുത്തു വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“കുടിച്ചു നോക്ക്, നല്ല ചൂടുണ്ട്,” സാർ പറഞ്ഞു. ഞാൻ ആവി പറക്കുന്ന ആ ചായയിൽ നിന്നും ഒരു സിപ്പ് എടുത്തു. എന്റെ തൊണ്ടയിലൂടെ ആ ചൂട് ഇറങ്ങിപ്പോയപ്പോൾ ചെറിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി.

“എന്താ ആയിഷാ… നീ വല്ലാതെ ടെൻസ്ഡ് ആണല്ലോ? ഞങ്ങൾ നിന്നെ ഇന്നലെ ഉപദ്രവിക്കുകയൊന്നും ചെയ്തില്ലല്ലോ. പിന്നെന്താ നിനക്കൊരു പേടി?” സാർ വളരെ സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു.

ഞാൻ വീണ്ടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലകുലുക്കി.

“നീ ഈ വേഷത്തിൽ ശരിക്കും ഒരു അപ്സരസ്സിനെപ്പോലെ ഉണ്ട്. ആ പാവാട നിന്റെ ശരീരത്തിന് വല്ലാത്തൊരു ഭംഗി നൽകുന്നുണ്ട്. ഹരിക്ക് നല്ല സെലക്ഷൻ ആണ്,” സാർ എന്റെ മുലയിലേക്കും തുടകളിലേക്കും നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എന്റെ ബ്ലൗസിന്റെ വിടവിലൂടെ എന്റെ വെളുത്ത മുലകളുടെ പകുതിയും പുറത്തു കാണാമായിരുന്നു. ഞാൻ നാണത്തോടെ ഒരു കൈകൊണ്ട് നെഞ്ച് മറച്ചു പിടിച്ചു.

ചായ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സതീഷ് സാർ എഴുന്നേറ്റു. “വാ ആയിഷാ… നമുക്ക് പുറത്തുകൂടി ഒന്ന് നടക്കാം. ഈ കോടമഞ്ഞിൽ ഈ റബ്ബർ തോട്ടത്തിലൂടെ നടക്കാൻ നല്ല രസമായിരിക്കും.”

ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. “സാർ… ഈ വേഷത്തിലോ?” ഞാൻ ഭയത്തോടെ ചോദിച്ചു. സതീഷ് സാർ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. “ഹാഹാ… എന്ത് വേഷം? ഇതിലിപ്പോ എന്താ കുഴപ്പം? പിന്നെ, ഇവിടെ നിന്നെ കാണാൻ വേറെ ആരുമില്ല. ചുറ്റും മരങ്ങൾ മാത്രം. നീ വാ…” സാർ നിർബന്ധിച്ചു.

ഞാൻ വല്ലാതെ ഭയന്നു. ഈ പാവാടയും ബ്ലൗസും മാത്രം ഇട്ട് പുറത്തിറങ്ങാൻ എനിക്ക് വലിയ നാണം തോന്നി. പക്ഷേ എനിക്ക് അവരെ ധിക്കരിക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ. ഞാൻ മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ തലകുലുക്കി സമ്മതിച്ചു.

സതീഷ് സാർ മുൻപിലും ഞാൻ പിന്നിലുമായി ഞങ്ങൾ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. മഞ്ഞുവീണു കിടക്കുന്ന പുല്ലുകളിലൂടെ ഞാൻ നഗ്നപാദയായി നടന്നു. കാലുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പ് അരിച്ചുകയറി. എന്റെ പാവാട കാറ്റിൽ പറന്ന് എന്റെ തുടകളിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. സാർ ഇടയ്ക്കിടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി എന്നെത്തന്നെ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തോട്ടത്തിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നടക്കുംതോറും മഞ്ഞിന്റെ കട്ടി കൂടി വന്നു. വീട് പൂർണ്ണമായും കാഴ്ചയിൽ നിന്ന് മറഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് സതീഷ് സാർ നടത്തം നിർത്തി. ഞാൻ സാറിന്റെ തൊട്ടുപിന്നിലായി നിന്നു. സാർ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞ് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. ഒന്നും പറയാതെ സാർ എന്റെ രണ്ട് തോളിലും പിടിച്ച് എന്നെ സാറിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്ത് മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ വലിയ കൈകൾ എന്റെ പുറത്തുകൂടി വരിഞ്ഞുമുറുകി.

“സാർ… എന്താ ഇത്…” ഞാൻ ഭയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“ശ്ശ്… മിണ്ടരുത്,” എന്ന് പറഞ്ഞ് സാർ എന്റെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് സാറിന്റെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി. വളരെ കാമം നിറഞ്ഞ ഒരു ചുംബനമായിരുന്നു അത്. എന്റെ വായ ബലമായി തുറപ്പിച്ച് സാർ തന്റെ നാവ് എന്റെ വായക്കുള്ളിലേക്ക് തള്ളിക്കയറ്റി. “ഉമ്മാ… ഉമ്മ… മ്മ്മ്…” പരസ്പരം ചുണ്ടുകൾ ഉരയുന്നതിന്റെയും ഉമിനീർ കലരുന്നതിന്റെയും ശബ്ദം ആ നിശബ്ദതയിൽ മുഴങ്ങിക്കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. ഞാൻ ശ്വാസം കിട്ടാതെ പിടഞ്ഞു. സാറിന്റെ ഒരു കൈ എന്റെ കഴുത്തിന് പിന്നിലും മറ്റേ കൈ എന്റെ സാറ്റിൻ പാവാടയിലൂടെ എന്റെ കുണ്ടിയിലും അമർന്നു പിടിച്ചിരുന്നു.

1 Comment

Add a Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *