കുളി കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ മുറിയിലെത്തി ഡ്രസ്സ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ഇന്ന് കോളേജിൽ പോകണം. ഇന്നലത്തെ സംഭവങ്ങൾക്ക് ശേഷം എനിക്ക് ഒട്ടും ഗ്ലാമർ ആയ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കാൻ തോന്നിയില്ല. മാത്രമല്ല, ശരീരത്തിലെ പാടുകൾ ആരും കാണാനും പാടില്ല. ഞാൻ എന്റെ അലമാരയിൽ നിന്നും വളരെ ഡീസന്റ് ആയ ഒരു വസ്ത്രം തിരഞ്ഞെടുത്തു. കടും നീല നിറത്തിലുള്ള, കൈകൾ മുഴുവൻ മറയ്ക്കുന്ന ഒരു ചുരിദാർ. അതിന് ഇളം നീല നിറത്തിലുള്ള വലിയൊരു ഷാളും. ഈ വേഷത്തിൽ എന്നെ കണ്ടാൽ വളരെ അടക്കവും ഒതുക്കവുമുള്ള ഒരു സാധാരണ നാടൻ പെൺകുട്ടിയാണെന്നേ ആർക്കും തോന്നുമായിരുന്നുള്ളൂ. ഉള്ളിൽ ഞാൻ എനിക്ക് ഏറ്റവും കംഫർട്ടബിൾ ആയ ബ്രായും പാന്റിയും തന്നെ ധരിച്ചു. മുടി നന്നായി ചീകി ഒതുക്കിക്കെട്ടി. കണ്ണുകളിൽ അല്പം കൺമഷി മാത്രം എഴുതി. പെട്ടെന്നാണ് ഡ്രസ്സിങ് ടേബിളിലിരുന്ന ആ പെർഫ്യൂം ബോട്ടിൽ എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്. ഇന്നലത്തെ ആ വിയർപ്പിന്റെയും രക്തത്തിന്റെയും ഗന്ധം എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നും മായ്ക്കാൻ എനിക്കൊരു നല്ല സുഗന്ധം ആവശ്യമായിരുന്നു. ഞാൻ എന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ജാസ്മിൻ പെർഫ്യൂം എടുത്ത് കഴുത്തിലും കൈത്തണ്ടയിലും ഷാളിലും നന്നായി സ്പ്രേ ചെയ്തു. ആ മുറി മുഴുവൻ ആ നല്ല സുഗന്ധം നിറഞ്ഞു. എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഫ്രഷ്നെസ്സ് അനുഭവപ്പെട്ടു.
ഞാൻ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി വരുമ്പോൾ ഉമ്മ അടുക്കളയിൽ ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് ഉണ്ടാക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. വാപ്പ പത്രം വായിക്കുന്നു. ഫൈസി ടിവി കാണുന്നുണ്ട്. ഞാൻ വളരെ സാധാരണമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. “ഗുഡ് മോർണിംഗ് വാപ്പാ…” ഞാൻ പറഞ്ഞു. “ആഹ്… എഴുന്നേറ്റോ മോളേ. ഇന്നലെ രാത്രി നല്ല ക്ഷീണത്തിലായിരുന്നല്ലോ. ഇപ്പോ എങ്ങനെയുണ്ട്?” വാപ്പ പത്രത്തിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ ചോദിച്ചു. “ഇപ്പോ കുഴപ്പമില്ല വാപ്പാ, നല്ല ഉറക്കം കിട്ടി. തലവേദനയൊക്കെ മാറി,” ഞാൻ വളരെ സ്വാഭാവികമായി കള്ളം പറഞ്ഞു. ഞാൻ ഫൈസിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. “എന്താടാ രാവിലെ തന്നെ ടിവിയിലോട്ട് നോക്കിയിരിക്കുന്നത്?” ഞാൻ അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി. അവൻ എന്നെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി. ഇന്നത്തെ എന്റെ ഈ അടക്കമുള്ള വേഷം കണ്ട് അവന് ചെറിയൊരു അത്ഭുതം തോന്നിക്കാണും. “ഒന്നുമില്ല ഇത്താ… വെറുതെ,” അവൻ പറഞ്ഞു.
ഉമ്മ ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ ചൂടുള്ള പുട്ടും കടലക്കറിയും എടുത്തുവെച്ചു. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. കോളേജിലെ കാര്യങ്ങളും വീട്ടിലെ വിശേഷങ്ങളുമൊക്കെയായി വളരെ സാധാരണമായ സംസാരങ്ങൾ. എന്റെ ഉള്ളിൽ തിളച്ചുമറിയുന്ന അഗ്നിപർവ്വതം ആരും കാണുന്നില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത് എനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി. ഞാൻ വളരെ ശാന്തമായി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു തീർത്തു.
ബാഗുമെടുത്ത് ഞാൻ കോളേജിലേക്ക് ഇറങ്ങി. ബസ് സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് നടക്കുമ്പോഴും ബസ്സിലിരിക്കുമ്പോഴും എന്റെ മനസ്സ് ചിന്തകളിലായിരുന്നു. ഇന്നലെ ആ വലിയ വീട്ടിൽ വെച്ച് ഹരി സാറും സതീഷ് സാറും എന്നോട് ചെയ്ത ക്രൂരതകൾ… അവർ എന്റെ നഗ്നതയും എന്റെ നിലവിളികളും അവരുടെ ഫോണിൽ പകർത്തിയിരിക്കുന്നു. ആ വീഡിയോകൾ അവരുടെ കയ്യിലുള്ളിടത്തോളം കാലം എനിക്ക് അവരുടെ അടിമയായി ജീവിച്ചേ മതിയാകൂ. എനിക്ക് വേറെ വഴിയില്ല. ആരെങ്കിലും അതറിഞ്ഞാൽ എന്റെ വാപ്പയുടെയും ഉമ്മയുടെയും മാനം പോകും, എന്റെ പഠിത്തം നിൽക്കും, എന്റെ ജീവിതം നശിക്കും. ആ സത്യം ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എന്ത് തന്നെ വന്നാലും അവരെ അനുസരിക്കുക, അവർക്ക് വഴങ്ങിക്കൊടുക്കുക അല്ലാതെ എനിക്ക് വേറെ ചോയ്സ് ഇല്ല. ഞാൻ മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ ആ വിധി അംഗീകരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ അഹങ്കാരിയായ ആയിഷ മരിച്ചിരിക്കുന്നു. പകരം രണ്ട് പ്രൊഫസർമാരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് തലകുലുക്കുന്ന ഒരു പാവയായി ഞാൻ മാറി.
കോളേജിൽ എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ ദീപകും ഗോവിന്ദും പ്രവീണും എന്നെ കാത്തുനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ ദൂരെ നിന്ന് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അവരുടെ മുഖത്ത് കുസൃതിച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. ഞാൻ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. എന്റെ ഉള്ളിലെ സങ്കടങ്ങളും പേടിയും എല്ലാം ഞാൻ ആ ഷാളിനുള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചു. അവരോട് ഞാൻ എപ്പോഴും കാണിക്കുന്ന അതേ ആവേശത്തോടെയും ചിരിയോടെയും സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി.
Continue