കുളി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ എന്നെ ടബ്ബിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. വലിയൊരു ടവ്വൽ കൊണ്ട് ഹരി സാർ തന്നെ എന്റെ ശരീരം തുടച്ചു തന്നു. എന്റെ മുടിയിലെ വെള്ളം തോർത്തി.
“ഇനി നീ ആ അലമാരയിൽ നിന്ന് ആ ഇളം മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള നൈറ്റി മാത്രം എടുത്തങ്ങ് ഇട്ടോ. ഉള്ളിൽ ബ്രായോ പാന്റിയോ ഒന്നും വേണ്ട,” ഹരി സാർ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
ഞാൻ വീണ്ടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലകുലുക്കി സമ്മതിച്ചു. അവർ താഴേക്ക് പോയതിന് ശേഷം ഞാൻ മുറിയിൽ വന്ന് ആ മഞ്ഞ നൈറ്റി എടുത്തു ധരിച്ചു. വളരെ നേർത്ത കോട്ടൺ തുണിയായതുകൊണ്ട് എന്റെ വലിയ മുലക്കണ്ണുകൾ പുറത്തേക്ക് ഉന്തിനിൽക്കുന്നത് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. ഉള്ളിൽ ഒന്നും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് നടക്കുമ്പോൾ തുടകൾക്കിടയിൽ വല്ലാത്തൊരു ശൂന്യത അനുഭവപ്പെട്ടു. ഞാൻ പതുക്കെ താഴേക്ക് ചെന്നു.
അവർ രണ്ടുപേരും ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “വാ ആയിഷാ… അടുക്കളയിൽ ദോശയും ചമ്മന്തിയും ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. നീ അതൊക്കെ എടുത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് വിളമ്പി താ,” സതീഷ് സാർ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ അടുക്കളയിൽ പോയി പാത്രങ്ങളുമായി വന്നു. ഒരു വേലക്കാരിയെപ്പോലെ ഞാൻ അവർക്ക് മുന്നിൽ ഭക്ഷണം വിളമ്പി. വിളമ്പാൻ കുനിയുമ്പോൾ എന്റെ നൈറ്റിയുടെ വലിയ കഴുത്തിലൂടെ എന്റെ മുലകളുടെ നല്ലൊരു ഭാഗം അവർക്ക് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. ഞാൻ കുനിയുമ്പോഴൊക്കെ അവരുടെ കണ്ണുകൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്കാണ് പോയത്. അവർ അത് ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
“നിനക്കും കഴിക്കാം, ഇരിക്ക്,” ഹരി സാർ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ അവർക്ക് എതിരെയുള്ള കസേരയിൽ ഇരുന്നു. ദോശ വായിലേക്ക് വെക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ വരാനിരിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ ദിവസം മുഴുവൻ ഈ വലിയ വീട്ടിൽ ഞാൻ ഇവരുടെ കൂടെയാണ്. ഈ രാവിലത്തെ സംഭവങ്ങൾ ഒരു തുടക്കം മാത്രമാണെന്നും, ഇനിയുള്ള മണിക്കൂറുകളിൽ ഇവർ എന്നെക്കൊണ്ട് എന്തൊക്കെ ചെയ്യിക്കുമെന്നും ഓർത്ത് എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവർ എന്ത് ആവശ്യപ്പെട്ടാലും, എന്ത് ക്രൂരത കാണിച്ചാലും അതിനെയെല്ലാം ഒരു ചെറുത്തുനിൽപ്പുമില്ലാതെ തലകുലുക്കി സമ്മതിക്കാനേ എനിക്ക് കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. ആ ചിന്ത എന്നെ കൂടുതൽ തളർത്തി.
ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ വല്ലാത്തൊരു മൗനം നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. എന്റെ മനസ്സിലെ ഭയം ഓരോ നിമിഷവും വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇളം മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള ആ നേർത്ത കോട്ടൺ നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ എന്റെ ശരീരം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഉള്ളിൽ ബ്രായോ പാന്റിയോ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു അരക്ഷിതാവസ്ഥ തോന്നി. നൈറ്റിയുടെ വലിയ കഴുത്തിലൂടെ എന്റെ മുലകളുടെ മുകൾഭാഗവും മുലക്കണ്ണുകളുടെ തടിപ്പും പുറത്തേക്ക് കാണാമായിരുന്നു. ഞാൻ തലകുനിച്ച് ദോശ കഷണങ്ങളാക്കി വായിലേക്ക് വെച്ചു. ഹരി സാറും സതീഷ് സാറും എന്നെത്തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടാണ് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് എന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.
“എന്താ ആയിഷാ… നീ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്? ഈ ഭക്ഷണം നിനക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലേ?” ഹരി സാർ പെട്ടെന്ന് നിശബ്ദത ഭഞ്ജിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
ഞാൻ തലയുയർത്താതെ തന്നെ വെറുതെ ഒന്ന് തലകുലുക്കി, ഇഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.
“ഇവൾക്കെന്ത് ഇഷ്ടപ്പെടാൻ? ഇന്നലെ തൊട്ട് നമ്മൾ പറയുന്നതിന് വെറുതെ തലകുലുക്കാൻ മാത്രം അറിയാവുന്ന ഒരു റോബോട്ട് ആയി ഇവൾ മാറിയില്ലേ ഹരി,” സതീഷ് സാർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “കോളേജിൽ ദീപകിന്റെയും ഗോവിന്ദിന്റെയുമൊക്കെ കൂടെ നടക്കുമ്പോൾ എന്ത് അഹങ്കാരമായിരുന്നു ഇവൾക്ക്. എല്ലാവരെയും പുച്ഛമായിരുന്നു. ആ അഹങ്കാരിയായ ആയിഷയെ ഈ റബ്ബർ തോട്ടത്തിലെ വീട്ടിൽ വെച്ച് ഒരു വെറും വേശ്യയെപ്പോലെ നമ്മൾ മാറ്റിയെടുത്തു. അല്ലേടി?”
ആ വാക്കുകൾ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തറച്ചു. എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്നു. ഞാൻ സങ്കടം കടിച്ചമർത്തിക്കൊണ്ട് വീണ്ടും തലകുലുക്കി. ഞാൻ എന്ത് പറഞ്ഞാലും അവർ എന്നെ വീണ്ടും ഉപദ്രവിക്കുമെന്നോർത്ത് ഞാൻ നിശബ്ദയായി ഇരുന്നു.
Continue