ഞാൻ: കുറെ ബിസിനസ് ഉണ്ടെടാ. എല്ലാം മടുത്തു. ഇപ്പോ പൊട്ടിപ്പോയ ബിസിനസ് എടുത്തിട്ട് ലാഭത്തിൽ ആക്കി മറിച്ചു വിക്കുവാണ് പണി.
പ്രണവ്: ലാഭത്തിൽ ഓടുന്ന ബിസിനസ് കൊണ്ടുനടക്കാൻ ഒരു ത്രില്ലില്ല അല്ലേ?
ഞാൻ: സത്യം. പഠിച്ച പാഠങ്ങളൊക്കെ എവിടെയെങ്കിലും ഉപയോഗിക്കേണ്ടേ?
പ്രണവ്: ഓരോരുത്തരുടെ കുത്തി കഴപ്പ്. ബാക്കിയുള്ളവൻ ഇവിടെ നിലയില്ലാ കയത്തിൽ മുങ്ങി താഴുവാ, പിടിച്ചു കയറാൻ ഒരു മര കഷ്ണം പോലുമില്ല.
ഞാൻ: എന്തിനാടാ മരക്കഷണം ആക്കുന്നത്? നിനക്ക് ഞാനൊരു ലക്ഷ്വറി യാഹ്റ്റ് തന്നെ കൊണ്ട് തരാം. ഞാനതാ പറഞ്ഞ് വന്നത്, നിക്ക്. നീ എനിക്കൊരു രണ്ടു മിനിറ്റ് താ. ഞാൻ ഒന്ന് തോർത്തി ഇറങ്ങട്ട്, പറയാം.
പ്രണവ്: അതൊന്നും വേണ്ട ബ്റോ, നിങ്ങടെ സ്നേഹവും സപ്പോർട്ടും തന്നെ ധാരാളം.
അതു പറഞ്ഞപ്പോഴാ ഓർത്തത്. അവൾക്ക്. ലാവണ്യക്ക്, അതൊക്കെ വലിയ ഇഷ്ടമാ യാറ്റും, ബോട്ടും ഒക്കെ.
ഞാൻ: എനിക്ക് തോന്നി.
പ്രണവ്: ബ്റോ, നിങ്ങൾ സമാധാനമായിട്ട് തോർത്തി ഇറങ്ങിക്കോ. ഞാൻ താഴെ പോയി ഒരു ചായ ഇട്ടിട്ട് വരാം. ഫോണും വിളിച്ചോണ്ട് അങ്ങോട്ട് പോകാൻ പറ്റത്തില്ല, അവടെ അമ്മയുണ്ട് താഴെ.
ഞാൻ: ഒകെ ഡാ. നീ വന്നിട്ട് വിളിച്ചാ മതി.
പ്രണവ്: ഓക്കേ.
അവൻ ഫോൺ വെച്ചു. ഞാൻ ഷവറിൽ നിന്ന് തോർത്തിയിറങ്ങി ഫോണെടുത്തതും ഒരു പത്തിരുപത് മെസ്സേജ്. ഞാനത് തുറന്ന് നോക്കി. പ്രണവ് അയച്ചതാണ്, ലാവണ്യയുടെ കുറെ ഫോട്ടോസ്.
ഞാൻ അത് ഓരോന്ന് എടുത്ത് നോക്കിക്കൊണ്ട് ഒരു ചായ ഇടാൻ പോയി. അവൾ വളരെ സിമ്പിൾ ഡ്രസ്സിൽ പോലും അതി സുന്ദരിയാണ്.
മിലിയുടെ ഫോട്ടോസും കുറേ അവന്റെ കയ്യിൽ കാണും. കുറച്ച് അയക്കാൻ പറയണം എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിൽ കരുതി.
ഞാൻ ചായയിട്ട് അതുമായി ബാൽക്കണിയിൽ ഇറങ്ങി സൂര്യാസ്തമയം നോക്കി നിന്നു. ഒരു പത്ത് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ വിളിച്ചു.
ഞാൻ: ചായ കിട്ടിയോ?
പ്രണവ്: ചായയൊക്കെ ഇഷ്ടം പോലെ ഇല്ലേ.
ഞാൻ: സ്വാഭാവികം.
പ്രണവ്: ഇനി മിലിയുടെ കുറച്ച് ചായ!
ഞാൻ: നിനക്ക് എന്താ അറിയേണ്ടത് ചോദിച്ചോ. പിന്നെ ഇപ്പോഴേ പറഞ്ഞേക്കാം അവൾടെ അത്ര ഹോട്ട് ചായ ഒന്നും അല്ല. മൊത്തം സെന്റിയാ.
പ്രണവ്: സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് അവളെ പറ്റി വലിയ പിടുത്തം ഇല്ല അളിയാ. അവളുടെ സ്വഭാവം അറിയാമല്ലോ? പറയുന്നതിൽ ഏതാ സത്യം, ഏതാ കള്ളം എന്ന് പറയാൻ പറ്റത്തില്ല.
ഞാൻ: അത് അവള് വളർന്നു വന്ന സാഹചര്യം അറിയുമ്പോ നിനക്ക് മനസ്സിലാവും, കുറെയുണ്ട് ഞാൻ പറയാം. അതിനു മുന്നേ കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ നിന്നെ പറഞ്ഞ് ഏൽപ്പിക്കാൻ ഉണ്ട്.
പ്രണവ്: എന്താ? പറഞ്ഞോ.
ഞാൻ: ഒരു അഞ്ചാറു മാസം മുൻപ് എന്റെ ഒരു പരിചയക്കാരൻ ഒരു റിസോർട്ടിനെ പറ്റി പറഞ്ഞാരുന്നു. അവര് പൊട്ടി പാളീസായി ഇരിക്കുവാ, അത് വിൽക്കാനാ, ആളെ നോക്കുന്നുണ്ട് എന്നൊക്കെ. എനിക്ക് നാട്ടിൽ ഇൻവെസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ താല്പര്യമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ അതങ്ങ് വിട്ടു.
പ്രണവ്: ഒകെ!
ഞാൻ: അതിന്റെ ലൊക്കേഷൻ എന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ട് ഞാൻ നിനക്ക് അയക്കാം. നീ പോയിട്ട് അവിടുത്തെ സെറ്റപ്പ് ഒക്കെ ഒന്ന് നോക്ക്, അവര് അത് കൊടുത്തോ, സ്ഥലം എങ്ങനുണ്ട് എന്നൊക്കെ.
പ്രണവ്: അതിനെന്താ നോക്കാം ബ്റോ, ഒരു കുഴപ്പോമില്ല.
ഞാൻ: പക്ഷേ ഈ റിസോർട്ടിന്റെ കാര്യം, നീ ഇപ്പോ ആരോടും പറയരുത്.
മിലിയോടും നിന്റെ വൈഫിനോടും കാഷ്വാലായി ഒന്ന് സൂചിപ്പിക്കണം, നീ വേറെ ബിസിനസ് കൂടി തുടങ്ങാൻ പ്ലാൻ ഉണ്ടെന്ന്.
പ്രണവ്: ബ്റോ ഒരു റിസോർട്ട് എടുക്കാൻ ഉള്ള ക്യാഷ് ഒന്നും എന്റെ കയ്യിൽ ഇല്ല.
ഞാൻ: എടാ ക്യാഷ് ഒക്കെ ഞാൻ ഇട്ടോളാം. നീ ഞാൻ പറയുന്നത് പോലെ എല്ലാം ഒന്ന് ഡീൽ ചെയ്താൽ മതി, അത് പറ്റുമോ നിനക്ക്?
പ്രണവ്: ബ്റോ, അത് വേണോ?
ഞാൻ: എന്താ നിനക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാ?
പ്രണവ്: അതല്ല ബ്റോ. എനിക്ക് നിങ്ങടെ അടുത്ത് നിന്ന് സഹായം മേടിക്കാൻ ഒരു മടി. ഞാൻ സാഹചര്യം മുതലെടുക്കുന്ന പോലെ ഒരു തോന്നൽ.
ഞാൻ: മോനെ പ്രണവേ… ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ. എന്റെ അനുവാദമോ അറിവോ ഇല്ലാതെ ഒരുത്തനും എന്നെ മുതലെടുക്കത്തില്ല.
പക്ഷെ നീ എന്നെ ഒരു അന്യനായിട്ടാ കാണുന്നെ എന്ന് അറിയുമ്പോ നല്ല വിഷമം ഉണ്ട്.