പ്രണവ്: അവൾടെ മമ്മി ഒന്നു പറയത്തില്ലേ?
ഞാൻ: അവരും കണക്കാ, പുന്നാര മോനെ മാത്രം മതി.
അവൾക്ക് എന്ത് ആഗ്രഹമായിരുന്നെന്ന് അറിയാമോ, ഇവിടെനിന്നും രക്ഷപെട്ട് പുറത്തുപോയി പഠിക്കാൻ.
അവൾക്ക് നാട്ടിൽ നല്ലൊരു കോളേജിൽ മെറിറ്റിൽ സീറ്റ് കിട്ടിയിട്ട് പോലും പഠിക്കാൻ വിടാത്ത തെണ്ടികളാ. എന്നിട്ട് അവിടെ അടുത്ത് ട്യൂഷൻ സെന്റർ പോലുള്ള
ഒരു കോളേജിൽ കൊണ്ട് ചേർത്തു. എന്റെ കഷ്ടകാലത്തിന്, അവളോടുള്ള പ്രേമം മൂത്ത് ഞാനും അവിടെ പോയി ചേർന്നു.
എന്റേടാ… ഇതുപോലൊരു തൊലിഞ്ഞ സ്ഥലം ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ കണ്ടിട്ടില്ല.
എനിക്ക് സമയമില്ലാത്തതുകൊണ്ടാ, അല്ലേൽ ഞാൻ വന്ന് അത് മേടിച്ചിട്ട്, ഒരു ബുൾഡൊസർ കൊണ്ട് പൊളിച്ച് കളഞ്ഞേനേം.
പ്രണവ്: അപ്പോ നിങ്ങൾ രണ്ടും എങ്ങനാ പ്രേമിച്ചു തുടങ്ങിയത്?
ഞാൻ: സ്കൂളിൽ വെച്ച്. എനിക്ക് അവളോട് പണ്ടുമുതലേ ഒരു അടുപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു. സ്കൂളിലെ മറ്റ് കാശുകാരി പെൺപിള്ളാരെ പോലെ എന്നോടവൾക്ക് പുച്ഛമല്ലായിരുന്നു, മിണ്ടാനോ ചിരിക്കാനോ ഒന്നും അവൾക്ക് ഒരു മടിയും ഇല്ല.
പഠിത്തത്തിൽ ഞാനും, അവളും അത്ര പോരാ.
ഒരു ദിവസം ഞങ്ങളെ രണ്ടിനെയും ക്ലാസ്സിൽ നിന്ന് പുറത്തിറക്കി നിർത്തി. ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ടോ ഇങ്ങോട്ടോ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, വെറുതെ പുറത്തു നോക്കി നിന്നു.
എനിക്കത് ഇന്നലെ നടന്നത് പോലെ ഓർമ്മയുണ്ട്. ഞാൻ എപ്പോഴോ അവളെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു, അവൾ എന്നെ നോക്കി ആദ്യം ചിരിച്ചു, പിന്നെ ആ ചിരി ഒരു വിഷമമായി മാറി അവൾടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞൊഴുകി, എന്റെ കണ്ണും നിറഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ രണ്ടും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നോക്കി നിന്നു. ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, പക്ഷേ
പറയാതെ തന്നെ എന്താണെന്ന് അറിയാവുന്നത്പോലെ. പിന്നീട് അങ്ങോട്ട് ഞങ്ങൾ സമയം കിട്ടുമ്പോൾ എല്ലാം സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ അവളുടെ വിഷമങ്ങളും ഞാൻ എന്റെ വിഷമങ്ങളും. അതായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ സംസാര വിഷയം. പിന്നെ അത് പ്രേമമായി, അവൾ പഠിക്കുന്ന കോളേജിൽ ഞാൻ പോയി ചേർന്നു ബാക്കിയൊക്കെ നിനക്കറിയാമല്ലോ
പ്രണവ്: അവൾ അവളുടെ വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
ഞാൻ: അവൾ അങ്ങനാടാ. അവൾടെ വിഷമങ്ങളൊന്നും ആരെയും അറിയിക്കുന്നത് ഇഷ്ടമല്ല. എന്ത് ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടെങ്കിലും തല ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് ജീവിക്കാൻ നോക്കും. പിന്നെ മറ്റുള്ളവരുടെ മുമ്പിൽ അവളുടെ വീട്ടുകാരെ മോശമായി കാണിക്കുന്നതും അവൾക്കിഷ്ടമല്ല. പക്ഷേ അത് പിന്നെ പൊങ്ങച്ചത്തിലേക്കും കള്ളങ്ങളിലേക്കും മാറിത്തുടങ്ങി. എല്ലാരുടേം മുൻപിൽ നന്നായി ജീവിച്ചു കാണിക്കണം എന്ന് അവർക്ക് വാശിയായിരുന്നു. അതിന് പറ്റാതെ വന്നപ്പോൾ ചെയ്യുന്നതായിരിക്കും. ഞാനെപ്പോഴും പറയുമാരുന്നു
അവളോട്, നമുക്ക് ഉള്ളതുപോലെ ജീവിച്ചാൽ പോരെ എന്തിനാ വല്ലവരെയും കാണിക്കാൻ ആഡംബരം എന്നൊക്കെ. ആര് കേൾക്കാൻ.
പ്രണവ്: അല്ല ബ്റോ, നിങ്ങൾ അവളെ കെട്ടാഞ്ഞതതെന്താ?
ഞാൻ: കെട്ടാൻ ഇരുന്നതാടാ, ആദ്യം അവളുടെ വീട്ടുകാർ സമ്മതിച്ചതുമാ.
പ്രണവ്: അവൾടെ വീട്ടിൽ സമ്മതിച്ചോ!
ഞാൻ: ആ, ഞാനും ഞെട്ടിപ്പോയി ആദ്യം കേട്ടപ്പോൾ. സ്വന്തം മോളെ, നല്ല ജോലി ഒന്നുമില്ലാത്ത, വലിയ കുടുംബ മഹിമ ഒന്നും പറയാനില്ലാത്ത ഒരുത്തന്റെ കൂടെ വിടാൻ അവർക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ എന്ന് ഓർത്ത്.
അവർക്ക് ആകെയുള്ള ഡിമാൻഡ് ഞാൻ മതം മാറണം എന്നായിരുന്നു, എനിക്കും അതിന് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.
പ്രണവ്: പിന്നെന്താ നടക്കാഞ്ഞേ?
ഞാൻ: അവരുടെ പള്ളിയിലെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു അത് വേണ്ടെന്ന്. അതുകൊണ്ട് അവർ നടക്കില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു.
പ്രണവ്: ശോ…
ഞാൻ: എന്ത് ശോ? അതുകൊണ്ട് നിനക്ക് കളിക്കാൻ ഒരു ചരക്കിനെ കിട്ടിയില്ലേ?
പ്രണവ്: നിങ്ങടെ കഥയൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ ഒരു വിഷമം ബ്റോ. ഞാൻ അവളുടെ സാഹചര്യം ഒക്കെ ഒരുപാട് ചൂഷണം ചെയ്തത് പോലെ.
ഞാൻ: സാരമില്ലെടാ, നീയല്ലേ വേറെ ആരേലും ആയിരുന്നേൽ, ഇതിലും കൂടുതൽ ചൂഷണം ചെയ്തേനെ.
അല്ല, നിങ്ങൾ എങ്ങനാ പരിചയപ്പെട്ടത്?