ഗോപാലേട്ടൻ മടിച്ചു മടിച്ചു പറഞ്ഞു.
“തന്നോട് വല്ലതും ചോദിച്ചോ? ഇറങ്ങി പോടോ…”
അരവിന്ദ് ആദ്യമായി അയാൾക്ക് നേരെയും ചീറി.
അച്ഛനുമായുള്ള comparison ആയിരുന്നു അയാളെ വല്ലാതെ ചൊടിപ്പിച്ചത്. ഇവിടെ ജോയിൻ ചെയ്ത അന്ന് തുടങ്ങി കേൾക്കുന്നതാണ് ‘വിശ്വൻ സാർ ആണെങ്കിൽ അങ്ങനെ ചെയ്തേനെ ഇങ്ങനെ ചെയ്തേനെ ‘ എന്നുള്ള വർത്തമാനം.
അതു കേൾക്കുമ്പോൾ ഏറ്റവും ദേഷ്യം തോന്നുന്നത് അച്ഛനോട് തന്നെയാണ്. എന്തിനാണ് യാതൊരു എക്സ്പീരിയൻസും ഇല്ലാത്ത തന്നെ പിടിച്ച് ഇങ്ങനെയൊരു പൊസിഷനിൽ ഇരുത്തിയത്?
അതുകൊണ്ടാണ് സ്റ്റാഫിന്റെ സൈഡിൽ നിന്നു പോലും തനിക്കിത്ര hate.
ഇതെല്ലാം ആലോചിച്ചിരിക്കുന്നതിനിടയിലായിരുന്നു മൗര്യയുടെ വരവ്.
അല്പം സങ്കോചത്തോടെയാണെങ്കിലും അവൾ
മുന്നിലെ കസേരയിൽ ഇരുന്നു. വീട്ടിൽ തേനും പാലും ഒഴുക്കുമെങ്കിലും കോളേജിൽ വന്നാൽ അവൾ ഒരു distance ഇട്ടേ നിൽക്കൂ.
“മ്മ്?”
“അല്ല, സസ്പെൻഷൻ കിട്ടിയതിൽ കുറച്ചു പേര് എന്റെ ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികളാ… അവര് കുഴപ്പമൊന്നും ഉണ്ടാക്കിക്കാണില്ല. എനിക്കുറപ്പാ… അവരുടെ സസ്പെൻഷൻ പിൻവലിക്കുമോ? ലാസ്റ്റ് sem അല്ലേ… എക്സാമിന് കുറച്ചു ദിവസം അല്ലേയുള്ളു?”
അവളുടെ ശബ്ദം വിറച്ചിരുന്നു. അരവിന്ദന്റെ മറുപടി എന്താകും എന്ന് അവൾക്കൊരു പിടിയുമില്ലായിരുന്നു.
“ആ ബോധം ടീച്ചർക്ക് മാത്രം പോര. അവന്മാർക്കും വേണം. മുദ്രാവാക്യം വിളിക്കാൻ വെല്ല്യ ആവേശം ആയിരുന്നല്ലോ…”
അരവിന്ദ് കലുഷതയോടെ പറഞ്ഞു.
“അയ്യോ… അവര് അങ്ങനൊന്നും ചെയ്യില്ല…”
മൗര്യ നിഷ്കളങ്കമായി തലവെട്ടിച്ചു.
“പിന്നെ ഞാനെന്താ കണ്ണുപൊട്ടൻ ആണോ???? ഞാൻ കണ്ടോണ്ടു നിക്കുവല്ലാരുന്നോ?? എനിക്കെതിരെ മുദ്രാവാക്യം വിളിച്ച ഒരു തെണ്ടിയെയും ഞാൻ വെറുതെ വിടില്ല.”
അവന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നപ്പോഴേക്കും മൗര്യ തിടുക്കപ്പെട്ടെണീറ്റു പോകാൻ നിന്നു. അരവിന്ദ് അവളെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കിയിരിക്കുകയാണ്.
അവളെ നോക്കി ദഹിപ്പിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് അവൻ മറ്റൊരു കാഴ്ച കണ്ടത്. പെട്ടന്നെണീറ്റപ്പോൾ ടേബിളിന്റെ അറ്റത്തു കുടുങ്ങി മാറി കിടക്കുന്ന അവളുടെ സാരീ…. അതിനടിയിൽ നിലാവിന്റെ കഷ്ണം പോലെ കാണുന്ന അവളുടെ ആലില വയർ.
അവന്റെ ദൃഷ്ടി പോകുന്ന ദിശ മനസ്സിലാക്കിയ മൗര്യ പെട്ടന്ന് തന്നെ സാരീ നേരെയിട്ടു. എന്നിട്ടും അരവിന്ദ് അവളുടെ വയറിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് താനിപ്പോൾ കടന്നു പോകുന്ന pressure മറന്നു പോയി അരവിന്ദ്. അതിന് പകരം അവന്റെ മനസ്സിൽ അവളോടുള്ള ആസക്തി മാത്രം നിറഞ്ഞു.
ആ പച്ച കളർ കോട്ടൺ സാരിയിൽ അവൾ അതിസുന്ദരി ആയിരുന്നു. സാരി വലിച്ചഴിച്ച്
അവളെ മതിവരുവോളം പണ്ണി അവളുടെ ആ തുടുത്ത വയറിൽ കുണ്ണപ്പാലൊഴിക്കാൻ അവന്റെ കൈതരിച്ചു.
“വാതിലടച്ചിട്ട് വാ..”
അവൻ കയ്യിലിരുന്ന പേന മുഷ്ടിയിൽ മുറുക്കിക്കൊണ്ട് അവളോട് മുരണ്ടു.
“ഇപ്പോ വേണ്ട… എല്ലാരും ഇല്ലേ?”
മൗര്യ തലകുനിച്ചു നിന്ന് പറഞ്ഞു. അവളുടെ ശബ്ദം വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“വാതിൽ അടച്ചിട്ട് വാ.”
അരവിന്ദ് ഒന്നുകൂടെ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞതോടെ മൗര്യ ആശങ്കയോടെ ചെന്നു കതകടച്ചു. കതകടക്കുന്നതിനു മുന്നേ പുറത്തൊന്നും ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്താനും അവൾ മറന്നില്ല.
കതകടച്ചു തിരിഞ്ഞത് നേരെ അരവിന്ദിന്റെ നെഞ്ചിലേക്കായിരുന്നു. അവളുടെ തൊട്ടു പിറകിൽ വന്നു നിൽക്കുകയായിരുന്നു അവൻ.
അവൻ പിറകിൽ കൈകെട്ടി നിന്ന് അവളെ തലകുനിച്ചു നോക്കി…. അവന്റെ പകുതി വലിപ്പമേയുള്ളു മൗര്യക്ക്. ഒന്ന് തള്ളിമാറ്റി ഓടാൻ പോലും പറ്റില്ല.
“ഇപ്പോ വേണ്ട. പിന്നെ ചെയ്യാം… എനിക്കെന്തോ പേടി തോന്നുന്നു…പ്ലീസ്..”
അവൾ അവന്റെ വയറിൽ കൈ വെച്ചു തടഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അരവിന്ദ് അതിന് തെല്ലും വില കൊടുക്കാതെ അവളെ പൊക്കിയെടുത്തു ടേബിളിൽ ഇരുത്തി.
ഇപ്പോൾ അവളുടെ മുഖം അവന്റെ മുഖത്തിന് അഭിമുഖമായി വരുന്നുണ്ട്.
“നിന്റെ സാരിയിലെ പിൻ എവടെ പോയെടി?? അല്ലെങ്കി എല്ലാം പുതച്ച് മൂടി നടക്കുവല്ലേ? ഇന്നെന്താ??? പിള്ളേരുടെ സസ്പെൻഷൻ ഒഴിവാക്കാൻ എന്നെ മയക്കാൻ വന്നതാണോടി കൊച്ചു പൂറി? “