ഫോണിൽ പൊലയാട്ട് തുടർന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അടുത്തിരുന്നു മൗര്യയും കേൾക്കുന്നുണ്ട്. എതോ പാർട്ടി നേതാവാണെന്ന് തോന്നുന്നു.
അരവിന്ദിന്റെ മുഷ്ടി ചുരുട്ടുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് പേടിയായി.
“നമുക്ക് പോലീസിൽ കംപ്ലയിന്റ് കൊടുക്കാം അരവിന്ദേട്ടാ… എന്തൊക്ക്യാ ഇവര് പറയുന്നേ… ”
മൗര്യ അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു.
“ആരെ കെട്ടിക്കാൻ?? പോലീസ് സ്റ്റേഷനോക്കെ ഇവന്മാർക്ക് അമ്മായിവീട് പോലെയാ… കണ്ട തായോളികളൊന്നും ഈ കോളേജിൽ പഠിക്കണ്ട എന്നങ്ങു തീരുമാനിച്ചാ പോരെ?? ”
മൗര്യ നിശബ്ദയായി കേട്ടിരുന്നു.
“ഹോ…. നിനക്ക് മക്കൾപാസം ആണല്ലോ… ഇവന്മാരെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യാൻ ആണല്ലോ നീ വന്നത്…”
“അല്ല… ഞാൻ അരവിന്ദേട്ടന്റെ കൂടെയാ 🥺🥺🥺”
മൗര്യയുടെ സ്വരം വിറച്ചു.
” പിന്നെ അവന്മാരുടെ സസ്പെൻഷൻ പിൻവലിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ലേടി കൂത്തിച്ചി മോളെ നീയെന്നെ കാണാൻ വന്നത്…? അല്ലാണ്ട് എന്റെ സുഖവിവരം തെരക്കാൻ അല്ലല്ലോ? ”
അരവിന്ദ് അവളുടെ മുടിക്ക് കുത്തിപ്പിടിച്ചു.
മൗര്യയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ആദ്യമായാണ് ഇങ്ങനെയൊരു തെറി താൻ കേൾക്കുന്നത്. മൈരേ, പൂറി എന്നൊക്കെ അരവിന്ദേട്ടൻ വിളിക്കുമെങ്കിലും അതെല്ലാം മൂഡ് കയറുമ്പോൾ മാത്രമാണ്. ദേഷ്യത്തിൽ തെറി വിളിക്കുന്നത് പോലല്ലല്ലോ അത്.
അത്
മാത്രമോ.. ഇങ്ങനെയൊരവസ്ഥയിൽ താനും കൂടെ നിൽക്കുന്നില്ല എന്നാണ് മൂപ്പര് വിചാരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
” അവരെ സസ്പെൻഡ് ചെയ്താൽ എല്ലാർക്കും നിങ്ങളോടുള്ള ദേഷ്യം കൂടും. അതുകൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ വേണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞത്… എല്ലാരും ഇങ്ങനെ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ പാകത്തിനൊന്നും ഏട്ടൻ ചെയ്തിട്ടില്ല എന്ന് എനിക്കറിയാം.. അതാണ്..”
“മിണ്ടരുത് നീ… നിനക്കെന്നോട് സ്നേഹമില്ല…”
അതു കൂടി ആയപ്പോൾ മൗര്യക്ക് സങ്കടം സഹിക്കാനായില്ല. നേരത്തേ കയറിവന്ന മൂഡെല്ലാം അതു പോലെ തിരിച്ചിറങ്ങിപ്പോയി.
“ഞാൻ പോവാ…”
അവൾ കണ്ണ് തുടച്ചുകൊണ്ട് സോഫയിൽ നിന്നെണീറ്റു. ടേബിളിലും തറയിലുമായി കിടക്കുന്ന തന്റെ ഡ്രസ്സ് എടുത്തിടാൻ തുടങ്ങി.
അരവിന്ദ് ഒരൊറ്റ കുതിപ്പിന് അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ പിടിച്ച് അവളെ ചേർത്തു നിർത്തി.
“നിക്കെടി…തുടങ്ങിയത് നിർത്തിയിട്ടേ നീയിന്ന് ഇവടന്ന് പോണുള്ളൂ… കേട്ടോടി…”
മൗര്യ പേടിയോടെ അവനെ നോക്കി.
അവൻ അവളെ സോഫയിലേക്ക് തള്ളി ഇരുത്തിയ ശേഷം ബെൽറ്റ് അഴിച്ചു. അവളെ തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പാന്റും ഇന്നറും താഴ്ത്തി അവന്റെ ആയുധം പുറത്തേക്കിട്ടു.
ആ കറുത്ത് തടിച്ച സാധനം തന്നെ കണ്ടതും ഒന്നു കൂടി വലുതായത് പോലെ തോന്നി മൗര്യക്ക്…
ഇപ്പോൾ ആ സാധനം തന്റെ പൂറിലേക്ക് കുത്തി കയറും എന്നോർത്തപ്പോൾ അവൾക്കൊരു വിറയുണ്ടായി.
അരവിന്ദ് ചുറ്റും തലതിരിച്ച് എന്തോ തിരയുകയായിരുന്നു. കാര്യം തന്നെ തല്ലി കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യത്തിൽ നിൽക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ആണെങ്കിലും ആ നിൽപ്പിന്റെ സൗന്ദര്യം അവൾക്കാസ്വദിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
പകുതി ബട്ടനുകൾ അഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വെള്ള ഷർട്ടിലും കറുത്ത പാന്റിലും നിൽക്കുന്ന ആ മനുഷ്യൻ ഗന്ധർവൻ ആണെന്ന് തോന്നി അവൾക്ക്.
സിപ് അഴിഞ്ഞു പുറത്ത് കിടക്കുന്ന ആ ഭീമൻ കുണ്ണ കണ്ടാൽ ഇവിടത്തെ ഏതു
ടീച്ചറും ഒന്നു നോക്കും. അതോർത്തപ്പോൾ മൗര്യക്ക് തെല്ലസൂയയും തോന്നി.
അങ്ങനാരേലും നോക്കിയാൽ അവരെ ഞാൻ തട്ടും 😒😒…
മുടിയില്ലാത്ത ആ തലയിൽ കിനിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ പോലും മൗര്യയെ ആകർഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മനസ്സിന്റെ ഒരു കോണിൽ ഇത് കോളേജ് ആണെന്ന ബോധവും അരവിന്ദേട്ടന്റെ ദേഷ്യവും ഓർത്തുള്ള പേടി ഉള്ളപ്പോഴും മറുവശത്ത് ഇങ്ങേരോടുള്ള കഴപ്പും ഈ ബലിഷ്ഠമായ ശരീരത്തിന് കീഴിൽ ഞെരുങ്ങിയമരാനുള്ള ആഗ്രഹവും വല്ലാതെ കൂടുകയാണ്.
ഈ സമയം കൊണ്ട് അരവിന്ദ് തിരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന സാധനം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. അലമാരയുടെ അടുത്തു കിടന്ന ആ കയ്യില്ലാത്ത കസേര വലിച്ചു കൊണ്ട് വന്ന് അവൻ അവളുടെ മുന്നിലിരുന്നു.
പാന്റ് പാതി അഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അവന്റെ അരയിൽ ആ കറുത്ത കുണ്ണ പൊങ്ങി നിൽക്കുന്നുണ്ട്.