ഡെലിവറി ബോയ് ഡയറി – 4 35അടിപൊളി 

പിന്നെ വീണ്ടും അനുവിനെ വിളിച്ചു.

പക്ഷേ അവൾ call cut ചെയ്ത് message അയച്ചു.

“മോൻ ഉറങ്ങുവാ… chat ചെയ്യാം 😌”

“ഹാ ok.”

“Fresh ആയി കിടന്നോ?”

“ഹാ… നീ അവിടെ കിടന്നോ ? മോൻ എങ്ങനെയുണ്ട് ഇപ്പോ?”

“ഞാനും കിടന്നു… മോൻ കുറവുണ്ട്, പക്ഷെ ഷീണം പോയിട്ടില്ല, ഒരു ദിവസം ആയതേ ഉള്ളു മരുന്ന് കൊടുത്തിട്. Time എടുക്കും എന്നാ doctor പറഞ്ഞത്.”

“ഹാ”

“അതൊക്കെ പോട്ടെ 😌”

“എന്താ?”

“നേരത്തെ ചോദിക്കാതെ എന്തോ ചെയ്തല്ലോ നീ 😭”

“ഞാനോ? എന്ത് ചെയ്തെന്നാ പറയുന്നേ 😌”

“ഒന്നും ചെയ്തില്ലേ ?”

“ഇല്ലല്ലോ … നീ സ്വപ്നം കണ്ടതായിരിക്കും 😭”

“ഡാ ഡാ കളിക്കല്ലേ 😭… നീ എന്ത് ധൈര്യത്തിലാ എനിക്ക് kiss തന്നത്?”

ആ message വായിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ചിരിച്ചു.

“ആ കവിള് അത്ര അടുത്ത് കിട്ടിയാൽ എങ്ങനെ kiss തരാതെ നിൽക്കും 😌”

“Sho… ഞാൻ ആകെ shock ആയി പോയി.”

“അതെ… hug ചെയ്തപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ control പോയി. പിന്നെ ആ കവിള് കണ്ടപ്പോൾ kiss ചെയ്യാതെ നിൽക്കാൻ പറ്റിയില്ല 😭”

അത് വായിച്ചിട്ട് അനു കുറച്ചുനേരം reply അയച്ചില്ല.

പിന്നെ slowly typing വന്നൂ

“Control ചെയ്യാൻ പറ്റിയില്ലെന്ന് എനിക് മനസിലായി ”

“എങ്ങനെ ”

“ഒരാൾ എന്റെ അടിവയറ്റിൽ കുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു”

അത് വായിച്ച നിമിഷം ഞാൻ ആകെ പെട്ടുപോയി.

അവൾക്ക് അത് ഇഷ്ടമായി എന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കലും കരുതിയിരുന്നില്ല.

എന്ത് reply കൊടുക്കണം എന്നറിയാതെ കുറച്ചുനേരം ഞാൻ phone നോക്കി ഇരുന്നു.

പിന്നെ രണ്ടും കല്പിച്ച് അയച്ചു.

“ഇത്രയും സൗന്ദര്യമുള്ള ഒരാളെ kettipidichaal പിന്നെ control പോവില്ലേ 😌”

“Chumma nee enne pokkalle 😭… എന്നാലും നിനക്ക് ഇത്ര control ല്ലേ ഉള്ളു?”

അവൾ കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്നതുപോലെ message അയച്ചു.

“അത് പിന്നെ… നിന്റെ smell കിട്ടിയാൽ തന്നെ എന്റെ control പോകുംedi 😭”

“Sho 😭”

“സത്യമായിട്ടും… നിനക്ക് ഒരു മത്ത് പിടിപ്പിക്കുന്ന smell ആണ്.”

ആ message വായിച്ചപ്പോൾ അനുവിന്റെ മുഖം അറിയാതെ ചുവന്നു.

Hospital roomil ഒറ്റയ്ക്ക് കിടന്നിട്ടും… സാഹിൽ തന്റെ അടുത്ത് തന്നെ ഉണ്ടെന്നൊരു feel അവൾക്ക് തോന്നി.

അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ മോൻ എഴുന്നേറ്റു കരയാൻ തുടങ്ങി.

“ഡാ മോൻ എഴുന്നേറ്റു… ഞാൻ ഇപ്പോ വരാം 😭” എന്ന് അയച്ചു അവൾ പോയി.

അവൾ കുറച്ചുനേരം കുഞ്ഞിന്റെ അടുത്തിരുന്നു തട്ടി കൊടുത്തു.

Fever കാരണം കഴിഞ്ഞ രണ്ട് ദിവസമായി അവൾക്കും ശരിയായി ഉറക്കം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

കണ്ണുകൾ ഒക്കെ tired ആയിരുന്നു.

കുറച്ചുനേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുഞ്ഞ് വീണ്ടും ഉറങ്ങി.

അതിന് മുമ്പ് അനു അനിലിനെ വിളിച്ചിരുന്നു.

“നാളെ രാവിലെ ഒന്ന് hospitalil വരാമോ? Breakfast വാങ്ങിക്കാനും doctor വന്നാൽ സംസാരിക്കാനും ഒറ്റക്ക് പറ്റുന്നില്ല…”

പക്ഷേ call എടുത്ത അനിലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോഴേ അനുവിന് മനസ്സിലായി… അവൻ full fit ആയിരുന്നു.

Backgroundil ഫ്രണ്ട്സിന്റെ ബഹളവും പാട്ടും ഒക്കെ കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“നാളെ രാവിലെയോ… നോക്കട്ടെ…” എന്ന് കുഴഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞതും അനുവിന് ഉറപ്പായി, അവൻ രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കില്ലെന്ന്.

അവൾ നിരാശയോടെ call cut ചെയ്തു.

കുറച്ചുനേരം phone നോക്കി ഇരുന്ന ശേഷം… അവൾ വീണ്ടും എനിക്ക് message അയച്ചു.

“നിനക്ക് രാവിലെ duty എപ്പോഴാ?”

“10 മണിക്ക് തുടങ്ങും 😌”

“അപ്പോ നിനക്ക് breakfast ഡ്യൂട്ടി ഇല്ലേ?”

“ഇല്ല… morning വലിയ order വരില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് app തുറക്കാറില്ല. എന്താ?”

അവൾ കുറച്ചുനേരം typing ചെയ്തു.

“അതെ… നാളെ രാവിലെ breakfast വാങ്ങിക്കാൻ canteenil പോകണം 😔”

“മ്മ്…”

“ഞാൻ പോയ സമയത്ത് doctor വന്നാലോ എന്നൊരു പേടി…”

അവൾ പിന്നെ ഒരു ചെറിയ pause എടുത്ത് അയച്ചു.

“നീ ഒന്ന് വരാമോ?”

ആ message കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ മനസ്സിൽ ലഡ്ഡു പൊട്ടി. ഞാൻ reply അയച്ചു.

“ഞാൻ വരാം 😌”

അത് വായിച്ചപ്പോൾ അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം തോന്നി.

“Thanks da…”

പിന്നെ കുറച്ചുനേരം അവർ ചെറിയ കാര്യങ്ങളൊക്കെ സംസാരിച്ചു.