ഡെലിവറി ബോയ് ഡയറി – 4 35അടിപൊളി 

ആ message കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ കുറച്ചുനേരം reply ചെയ്യാതെ screen നോക്കി നിന്നു.

“അപ്പോഴേ പോയിരുന്നോ?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“അതെ, നീ എന്നെ സുഗിപ്പിച്ചു കൊന്നിലെന്നെ ഉള്ളു ”

“ഹഹ, നീ എന്നെ കുറേ tease ചെയ്തതല്ലെ, അത്രേ വേഗം ഞാൻ നിന്നെ വിടുമോ? ”

“എന്തിനാ വിട്ടേ പിന്നെ?”

ആ വരി വായിച്ചപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ച് വീണ്ടും കുതിച്ചു

“അമ്മ bell അടിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ പോലും stop ചെയ്യുമായിരുന്നില്ല…”

“സത്യമോ?”

“മ്മ്…”

“നീ എന്റെ അടുത്ത് വന്നപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു… നീയും full moodil ആണെന്ന്.”

“നീ tease ചെയ്തതല്ലേ മുഴുവൻ 😭”

“അതിന്റെ രസം വേറെ തന്നെയായിരുന്നു…”

ഞങ്ങൾ പിന്നെയും സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

ചിരിയും teasing ഉം serious talks ഉും എല്ലാം കൂടിക്കലർന്ന രാത്രി.

അവൾ blanket മൂടി bedil കിടന്ന് chat ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ഞാൻ roomile light off ചെയ്ത് phone പിടിച്ച് കിടന്നും.

ഇടക്ക് അവൾ voice note പോലും അയച്ചു.

ചെറിയ ചിരിയോടെ സംസാരിക്കുന്ന അവളുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ മനസ്സ് വീണ്ടും അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയ പോലെ തോന്നി.

“നിനക്കറിയാമോ… ഇപ്പോഴും എന്റെ heartbeat normal ആയിട്ടില്ല,” അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞിരുന്നു.

“എന്റെയും…”

സമയം പോകുന്നത് ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞില്ല.

ഒരു സമയത്ത് സമയം നോക്കിയപ്പോൾ നേരെ നാല് മണി.

“പടച്ചോനെ… 4 മണിയായോ?” ഞാൻ അയച്ചു.

“മ്മ് 😂”

“എനിക്ക് രാവിലെ work ഉണ്ട്… ഇനി ഉറങ്ങണം.”

“പാവം delivery boy 😭”

“അതെ madam…”

“ശരി… good night സാഹിൽ.”

“Good night മരിയ.”

“സ്വപ്നത്തിൽ വരണേ 😌”

ആ അവസാന message കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ അറിയാതെ ചിരിച്ചു.

ഫോൺ sideil വെച്ചിട്ടും… ആ രാത്രിയിലെ ഓരോ നിമിഷവും വീണ്ടും വീണ്ടും എന്റെ മനസ്സിൽ തിരിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

അടുത്ത ദിവസം പതിവുപോലെ ഞാൻ ജോലിക്ക് കയറി. പക്ഷേ ഇന്നലെ നടന്ന കാര്യങ്ങൾക്കു ശേഷം എനിക്ക് workil വേറൊരു ഉന്മേഷമായിരുന്നു.

ഇങ്ങനെയൊക്കെ ജീവിതത്തിൽ നടക്കുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല. ഈ പണി തന്നെ ജീവിത കാലം മുഴുവൻ ചെയ്താലോന്ന് ആലോചിച്ചു ഞാൻ.

Delivery പോകുമ്പോഴും… bike ഓടിക്കുമ്പോഴും… മനസ്സിൽ മുഴുവൻ ഇന്നലത്തെ കാര്യങ്ങളായിരുന്നു.

അന്ന് ഉച്ചയോടെ അനുവിന്റെ order വന്നു.

Notification കണ്ടതും ഞാൻ ഉടനെ accept ചെയ്തു.

Order എടുത്ത് വേഗം അവളുടെ വീട്ടിലേക്കു പോയി.

പക്ഷേ door തുറന്ന അനു ഞാൻ daily കാണുന്ന ആ അനു ആയിരുന്നില്ല.

അവൾ പേരിന് ചെറിയൊരു ചിരി മാത്രം ചിരിച്ചു.

“Thanks…”

അത് പറഞ്ഞ് വേഗം food വാങ്ങി അകത്തേക്ക് പോയി.

ഞാൻ കുറച്ചുനേരം അവിടെ നിന്നു.

എന്തോ ചെറിയൊരു disappointment തോന്നി.

“മിനിഞ്ഞാന്ന് രാത്രി ഇത്ര close ആയി chat ചെയ്ത ആളല്ലേ…” ഞാൻ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു.

അന്നേ ദിവസം മരിയക്കും ഒരു function ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് അവളിൽ നിന്നും message ഒന്നും വന്നില്ല.

രാത്രി work കഴിഞ്ഞ് roomil bore അടിച്ച് phone നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് അനുവിന്റെ message വന്നത്.

“Hlo”

“ഹാ”

“എന്ത് ചെയ്യുവാ?”

“ചുമ്മാ ഇരിക്കുന്നു.”

“എന്താ… ദേഷ്യം പോലെ?”

“എനിക്ക് എന്തിനാ ദേഷ്യം?”

“ഇങ്ങനെ അല്ലല്ലോ നീ എന്നോട് മിനിഞ്ഞാന്ന് സംസാരിച്ചത് 😌”

“ആ… അങ്ങനെയൊക്കെ മതി എന്ന് തോന്നി. ഇന്ന് നേരെ ചിരിച്ചത് പോലും ഇല്ല.”

“അതിനാണോ മോന്റെ പ്രശ്നം 😭”

“പിന്നെ അല്ലെ …”

“ഇന്ന് ചെറിയ issue ആയി അനിലേട്ടനുമായി.”

അനിൽ അനുവിന്റെ ഹുസ്ബന്റിന്റെ പേര് ആണ്

“Ohh… sorry. ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല.”

“നീ എന്തിനാ sorry പറയുന്നത് 😒… ആയാൾ ഇപ്പോ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെയാ. ചെറിയ കാര്യത്തിനും ദേഷ്യം കയറും.”

“പണിപോയതിന്റെ tension കാണും… സാരമില്ല പോട്ടെ .”

“പണി പോയതിന് എന്റെ മേൽ കയറിയിട്ട് എന്ത് കാര്യം 😭 ഞാൻ ആണോ corona ഉണ്ടാക്കിയത്?”

“Ennitt ippo husband evide?”

“Friendinte വീട്ടിലേക്കു പോയി. ഇന്ന് കള്ളും കുടിച്ച് നാല് കാലിലായിരിക്കും വരവ് 😒”