ഇടവപ്പാതിയിലെ വിരുന്നുകാരൻ – 1 42അടിപൊളി  

ഗ്യാസ് സ്റ്റൗവിൻ്റെ നീലജ്വാലയിലേക്ക് നോക്കി നിർവികാരയായി നിന്ന മീരയുടെ പിന്നിൽ, ഒരു നിഴൽ പോലെ അവൻ വന്നു നിന്നു.

 

 

 

അവൾ എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ, ശ്വാസം പോലും വിടാൻ മറന്ന് അവിടെത്തന്നെ തറഞ്ഞുനിന്നു.

 

 

 

​അവൻ പിന്നിലൂടെ അവളെ തൻ്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു.

 

 

മീരയുടെ സാരിയുടെ നേർത്ത നൂലുകൾക്കിടയിലൂടെ അവൻ്റെ കൈകൾ അവളുടെ ആലില വയറിന് മുകളിലൂടെ സാവധാനം ചലിക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

 

വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം തൻ്റെ ശരീരത്തിലെ ഏറ്റവും ലോലമായ ഭാഗങ്ങളിൽ ഒരു പുരുഷൻ്റെ വിരലുകൾ പതിയുന്നത് മീരയെ അമ്പരപ്പിച്ചു.

 

 

അവന്റെ ഒരു കൈ സാരിക്കിടയിലൂടെ മീരയുടെ വയറിന് മുകളിലൂടെ സാവധാനം ചലിച്ചു.

 

 

അവന്റെ ചൂണ്ടുവിരൽ അവളുടെ പൊക്കിൾച്ചുഴിയിൽ അമർന്നപ്പോൾ മീരയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി.

 

 

അതിനൊപ്പം തന്നെ അയാൾ മറുകൈ കൊണ്ട് അവളുടെ വലതുഭാഗത്തെ മാമ്പഴം പോലുള്ള വലിയ മുലയെ മുറുക്കെ പിടിച്ചു. പണ്ട് സന്ദീപ് മാത്രം ചെയ്തിരുന്ന അതേ രീതി! അതേ കരുത്ത്!

 

“ആഹ്ഹ..”

 

ഒപ്പം ​അവൻ മീരയുടെ പിൻകഴുത്തിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു. ആ ചുംബനത്തിന്റെ ചൂടിൽ മീരയുടെ കണ്ണുകൾ താനേ അടഞ്ഞുപോയി.

 

“ആഹ്… സന്ദീപ്…!!”

 

 

 

അവൻ മീരയുടെ പിൻകഴുത്തിലെ ആ ചെറിയ മുടിയിഴകൾ വകഞ്ഞുമാറ്റി അവിടെ അമർത്തി ചുംബിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു…

 

ആ ചുംബനത്തിൻ്റെ ചൂടിൽ മീരയുടെ കണ്ണുകൾ താനേ അടഞ്ഞുപോയി. അവളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം വേഗത്തിലായി, ഹൃദയം ഒരു യന്ത്രം പോലെ പടപടാ ഇടിച്ചു.

 

ആഹ്.. മീരാ… നിൻ്റെ ഈ മണം.. ഈ ശരീരം.. ഇതിന് ഒരു മാറ്റവും വന്നിട്ടില്ല മീരേ…”

 

അവൻ അവളുടെ കാതോരം ചേർന്ന് ആർദ്രമായി മന്ത്രിച്ചു. അവൻ്റെ ആ തണുത്ത നിശ്വാസം മീരയുടെ ചെവിയിൽ തട്ടിയപ്പോൾ അവൾ ഒരു തരം സുഖകരമായ വേദനയോടെ പിടഞ്ഞുപോയി.

 

 

 

 

സന്ദീപിൻ്റെ അതേ ഗന്ധം പോലെ, അതേ ശൈലി, അതേ വാക്കുകൾ!

 

പണ്ട് മഴയുള്ള രാത്രികളിൽ സന്ദീപ് തന്നെ ചേർത്തുപിടിക്കുമ്പോൾ അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്ന അതേ സുരക്ഷിതത്വം മീര ഒരു നിമിഷം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

 

അവളുടെ ശരീരം അവന് കീഴ്പ്പെടാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

 

വർഷങ്ങളുടെ അവളുടെ വൈധവ്യം ആ സ്പർശനത്തിൽ ഉരുകിത്തീരുകയായിരുന്നു.

 

 

​പക്ഷേ, പെട്ടെന്ന് തൻ്റെ ഉള്ളിലെ ‘ടീച്ചർ’ ഉണർന്നു.

 

സാമ്പത്തികമായും സാമൂഹികമായും താൻ നിൽക്കുന്ന നിലയും, മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന യുവാവിൻ്റെ പ്രായവും ഓർമ്മ വന്നതും മീര ഒരു ഞെട്ടലോടെ അവനെ തള്ളിമാറ്റി.

 

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയവും, ലജ്ജയും, ഒപ്പം അടക്കിനിർത്താൻ കഴിയാത്ത പ്രണയവും നിറഞ്ഞു. അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് ചുമരിൽ ചാരി നിന്നു.

 

 

 

“നിർത്തൂ! എന്താ നിങ്ങളീ കാണിക്കുന്നേ?”

 

അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

 

 

​അവൻ അകന്നു മാറി നിന്ന് അവളെ നോക്കി ആ കുസൃതി ചിരി ചിരിച്ചു.

 

ആ ചിരിയിൽ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ തിരിച്ചു കിട്ടിയതിന്റെ ഒരായിരം സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നു.

 

“പേടിക്കണ്ട മീരേ, ഞാൻ നിൻ്റെ സന്ദീപ് തന്നെയാണ്. നിൻ്റെ ശരീരം അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. വാക്കുകൾ കൊണ്ട് നിനക്ക് എന്നെ തള്ളിപ്പറയാം, പക്ഷേ നിൻ്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് പറയുന്നത് മറ്റൊന്നാണ്.”

 

 

 

​അവൻ അവിടെ നിന്നും നീങ്ങിയപ്പോൾ മീര തളർന്ന് അടുക്കളയോട് ചേർന്ന ഡിനിംഗ് ടേബിളിൽ ഇരുന്നു പോയി.

 

തൻ്റെ ശരീരം ഇനിയും വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടെന്നും, താൻ അറിയാതെ തന്നെ സന്ദീപിൻ്റെ ആ സ്പർശനത്തെ കൊതിച്ചു പോയെന്നും അവൾ ഞെട്ടലോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

 

ആ യുവാവ് പതുക്കെ അടുക്കളയിലെ കൗണ്ടർ ടോപ്പിൽ ചാരിനിന്നു. മീരയുടെ കിതപ്പ് ഇനിയും അടങ്ങിയിട്ടില്ല. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയവും അവിശ്വസനീയതയും കലർന്ന ഒരുതരം നിസ്സഹായതയായിരുന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *