അവൻ ആ വിഷയത്തിലിടപെട്ടത് രാധികയുടെ നിർബന്ധം കൊണ്ടാണെന്നും അറിയാം.. ഗോപിയേയും, രമ്യയേയും ഒരുമിപ്പിക്കാൻ രാധികക്കാണ് കൂടുതൽ നിർബന്ധം.. അവൻ പറഞ്ഞതൊന്നും കേൾക്കാൻ താൻ തയ്യാറായിട്ടില്ല..
പക്ഷേ, ഇന്നെന്തൊക്കെയാണവൻ പറഞ്ഞത്..?.
എന്താണ് ചെയ്തത്…?.
ശെ… ഇത്ര വൃത്തികെട്ടവനായിരുന്നോ അവൻ… ?.
എന്തൊരു പിടിയാ അവൻ പിടിച്ചത്..
ഇപ്പഴും അവന്റെ കൈ അവിടെയുള്ളത് പോലെ..
ഏറ്റവും വൃത്തികെട്ട വാക്കുകളൊക്കെയാണ് അവൻ പറഞ്ഞത്.. അവിടെ നല്ല കനത്തിൽ ഉന്തി നിൽക്കുകയാണെന്ന്..തന്റെ മോളുടേതും നല്ല വീർത്തതാണെന്ന്… ശെ… പച്ചക്ക് അതിന്റെ പേരും അവൻ പറഞ്ഞു.. പോകുമ്പോൾ ഒരു വൃത്തികെട്ട ചിരിയും ഒരു പറച്ചിലും..അമ്മക്ക് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ അവനെ വിളിക്കാൻ.. അവന്റെ പെർഫോമൻസ് അറിയണേൽ മോളോട് ചോദിക്കാൻ..
സത്യഭാമ കിതപ്പോടെ സെറ്റിയിൽ വന്നിരുന്നു.. അവൻ പറഞ്ഞ വേറൊരു കാര്യമോർത്ത് അവൾക്ക് പേടി തോന്നി..തന്റെ മോൻ ഒരു കഴിവ് കെട്ടവനാണെന്ന് രമ്യ പറഞ്ഞത്രെ.. രണ്ട് മാസം കൂടെക്കിടന്നിട്ടും അവളുടെ ഉള്ളിലേക്കവൻ കയറ്റിയിട്ടില്ല പോലും.. തുടകൾ കൂട്ടി വെച്ച് അതിലൂടെ കയറ്റിയിറക്കുകയാണെന്ന്..
അത്തരക്കാരനാണോ തന്റെ മോൻ..?.
ആ ഒരൊറ്റക്കാരണം കൊണ്ടാത്രേ അവൾ പോയത്.. അങ്ങിനെയായാൽ എങ്ങിനെ അവനെക്കൊണ്ട് വേറൊരു പെണ്ണിനെ കെട്ടിക്കും… ?..
അവളും പിണങ്ങിപ്പോവില്ലേ..?.
ഒരെത്തുംപിടിയും കിട്ടാതെ സത്യഭാമ കണ്ണടച്ച് സെറ്റിയിലേക്ക് ചാരി..
വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം തന്റെ രഹസ്യ ഭാഗത്ത് ഒരു പുരുഷ സ്പർശം അവളെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കിയിരുന്നു..
✍️… രാത്രി കിടക്കുമ്പോൾ രമ്യയുടെ കോളാണ് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ആദ്യം വിളിച്ചത് ചിത്രയാണ്..
“നീ, രമ്യയോട് സംസാരിച്ചോ ശ്രീനീ… ?”..
“ഉം, സംസാരിച്ചു… അവളുടെ പ്രശ്നങ്ങളൊക്കെ അവൾ പറയുകയും ചെയ്തു…”..
“അങ്ങോട്ട് തിരിച്ച് പോകാം എന്നവൾ സമ്മതിച്ചോ… ?”..
“പൂർണമായി സമ്മതിച്ചിട്ടൊന്നുമില്ല…
എന്നാലും ഒന്നൂടെ സംസാരിച്ചാ ശരിയാകും എന്നാ എന്റെ പ്രതീക്ഷ…”..
“ഉം… പെണ്ണങ്ങിനേലും ഒന്ന് പോയിക്കിട്ടിയാ മതി… നാട്ടുകാരോടും ബന്ധുക്കളോടും സമാധാനം പറഞ്ഞ് മടുത്തു ശ്രീനീ…”..
“സാരമില്ലമ്മേ… എല്ലാം ശരിയാകും… “.
“ശ്രീനി ഉള്ളതാ എനിക്കൊരു സമാധാനം…”..
“ ഞാനെല്ലാറ്റിനും കൂടെയുണ്ടാവും അമ്മേ…”..
“എല്ലാറ്റിനും… ?”..
നനഞ്ഞളിഞ്ഞ പൂറ്റിൽ തഴുകിക്കൊണ്ടാണ് ചിത്രയത് ചോദിച്ചത്..
“ഉം… എല്ലാറ്റിനും ഞാനുണ്ടാവും..
അമ്മക്കെന്ത് സഹായം വേണേലും എന്നോട് പറയാം…”..
ചിത്രയെന്ന കടിമൂത്ത ജഴ്സിപ്പശുവിന് എന്താണ് വേണ്ടതെന്ന് ശ്രീനിക്ക് നേരത്തേ മനസിലായതാണ്..
“എന്നാ… എനിക്കൊരു… സഹായം വേണം… “..
പൂറ്റിലേക്ക് രണ്ട് വിരലുകൾ കയറ്റിക്കൊണ്ട് ചിത്ര പറഞ്ഞു..
“രമ്യേടെ അഛന് എപ്പഴും തിരക്കാ അല്ലേ അമ്മേ… ?”..
ഇനിയിത് നീട്ടിക്കൊണ്ട് പോവണ്ടാന്നോർത്ത് ശ്രീനി ചോദിച്ചു.. കാര്യങ്ങൾ താനങ്ങോട്ട് പറയാതെ ശ്രീനി മനസിലാക്കിയ സന്തോഷത്തിൽ ചിത്ര പൂറ്റിൽ വിരലിട്ടടിച്ചു..
“അപ്പോ എനിക്കെന്ത് സഹായാ വേണ്ടതെന്ന് നിനക്കറിയാം…”..
“ഉം… അതമ്മയെ കണ്ടാ
അറിഞ്ഞൂടെ… ?”..
“അതെങ്ങിനെയാ ശ്രീനീ… ?”..
“ അഛന് അമ്മയെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ നേരമില്ലെന്ന് എനിക്കെന്നേ മനസിലായതാണ്… ശരിക്കും പറഞ്ഞ അമ്മയെ ആദ്യം കണ്ടപ്പോ തന്നെ എനിക്കത് മനസിലായതാ…”..
“ എന്നാ പിന്നെ അറിഞ്ഞങ്ങ് സഹായിച്ചൂടായിരുന്നോ ശ്രീനീ… ?..
ഞാനാണെങ്കിൽ സഹായത്തിനൊരാളില്ലാതെ ഭ്രാന്തെടുത്ത് നടക്കുകയാ… “..
കടി സഹിക്കാനാവാതെ ചിത്ര പൂറ്റിലേക്ക് ആഞ്ഞടിച്ചു..
Valare mikacha kadhayanu,ithu continue cheythu pokuka…. Othiri kalangalkku sesham aanu feel ulla oru kadha vaayichathu.