“ അവരുടെ കാര്യമൊക്കെ ദൈവ നിശ്ചയം പോലെ നടന്നോളും… അത് വരെ ശ്രീനി ഇങ്ങോട്ട് വരാതിരിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട… “..
കാലുകളകത്തി പൂറ് പിളർത്തി വെച്ച് ചിത്ര പറഞ്ഞു..
“ ഇത് ദൈവ നിശ്ചയമൊന്നും അല്ലമ്മേ…
ഇത് രാധികയുടെ അമ്മയുടെ പിടിവാശിയാ… എത്ര സംസാരിച്ചിട്ടും ആ സ്ത്രീയൊന്ന് അടുക്കണ്ടേ… എന്നാലും കുറച്ച് സമയമെടുത്താലും ഞാനിത് ശരിയാക്കും…“..
ശ്രീനിയുടെ ആത്മാർത്ഥതയിൽ ചിത്രക്ക് സന്തോഷം തോന്നി..
“ നീയിനി അധികം സംസാരിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട ശ്രീനീ… സത്യഭാമക്കീ ബന്ധം താൽപര്യമില്ല…
അതുമല്ല, ഇവിടെ രമ്യക്കും ഇത് മുന്നോട്ട് പോവണം എന്നില്ല…”..
“അതെന്താ അമ്മേ രമ്യക്കിപ്പോ ഒരു മനം മാറ്റം… ?.. ഇത് വരെ അവൾക്ക് പ്രശ്നമൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നല്ലോ….?”..
“ അവൾക്കാദ്യമേ അവനെ ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നെടാ… കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോ തന്നെ അതെന്നോട് പറഞ്ഞതാ…. ഒരാഴ്ച കൊണ്ടൊന്നും ആണിനെ മനസിലാക്കാൻ പറ്റില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാനവളെ സമാധാനിപ്പിച്ച് നിർത്തിയതാ…”..
“എന്താ അമ്മേ ഗോപിക്കൊരു
കുറവ്… ?..
സൗന്ദര്യമില്ലേ,ആരോഗ്യമില്ലേ, നല്ല ജോലിയില്ലേ… ?”..
“ഉം… നീ പറഞ്ഞതെല്ലാം ഗോപിക്കുണ്ട്..
എന്നാലും അവന്റൊപ്പം ജീവിക്കേണ്ടത് അവളല്ലേ… അവൾക്ക് താൽപര്യമില്ലെന്ന് പറയുമ്പോ…”..
“ അതിനൊരു കാരണം വേണ്ടേ അമ്മേ…?”..
“കാരണമുണ്ടെന്നാ അവള് പറയുന്നത്…”..
മലർന്ന് കിടന്ന് കാലകത്തിയപ്പോ ചിത്രയുടെ കുറ്റിരോമം നിറഞ്ഞ പൂറ് നന്നായി പിളർന്നിരുന്നു..നനഞ്ഞ പിളർപ്പിൽ അവൾ പതിയെ വിരല് കൊണ്ട് തഴുകി.
ഒരാണിനോട് ഫോണിൽ സംസാരിച്ച് പൂറ്റിൽ തഴുകുന്നത് ചിത്രക്കിത് ആദ്യത്തെ അനുഭവമാണ്..അതിലവൾക്ക് വല്ലാത്ത സുഖം തോന്നി..
“ആ കാരണമറിഞ്ഞാ അതൂടെ നമുക്ക് പരിഹരിക്കാം… അമ്മക്കറിയുന്നതാണെങ്കിൽ എന്നോട് പറയാം… “..
ശ്രീനി പറഞ്ഞത് ഒരു നിമിഷം ചിത്രയൊന്ന് ചിന്തിച്ചു..
എന്ത് പറയും… ?..
“ അത്… അവൾക്കവൻ
പോര ശ്രീനീ… “..
അത് പറഞ്ഞ് തീർന്നപ്പോഴേക്കും ചിത്രയുടെ രണ്ട് വിരലുകൾ പൂറ്റിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു..
“ പോരാന്ന് പറഞ്ഞാ… ?”..
“ അത് തന്നെ… അവനൊരു തണുപ്പനാ…”..
പൂറ്റിലേക്ക് പതിയെ വിരൽ കയറ്റിയിറക്കി ചിത്ര പറഞ്ഞു..
“ എന്ന് രമ്യ, അമ്മയോട്
പറഞ്ഞോ… ?”..
“എന്ന് തീർത്ത് പറഞ്ഞില്ല… എന്നാലും ചില സൂചനകളൊക്കെ എനിക്ക് കിട്ടി…”..
ശ്രീനിയോട് സംസാരിച്ച് വിരലിടുമ്പോ കിട്ടുന്ന ഭ്രാന്തമായ സുഖത്തിൽ ചീറിപ്പൊളിക്കാൻ തോന്നുന്നുണ്ട് ചിത്രക്ക്…
“ഇല്ലമ്മേ… അതൊക്കെ അവളുടെ തോന്നലായിരിക്കും… വലിയ പ്രതീക്ഷയോടെ ചെന്നിട്ട് അവളുദ്ദേശിച്ച മാതിരി ആയിരിക്കില്ല… രണ്ട് മാസമല്ലേ അവൾ കൂടെത്താമസിച്ചുള്ളൂ… അതൊക്കെ ശരിയായിക്കോളും…”..
ശ്രീനി വളരെ പക്വമായാണ് സംസാരിച്ചത്.. എന്നാൽ ചിത്രക്കത് പോരായിരുന്നു.. രമ്യയുടെ വിഷയം തന്നെ സംസാരിക്കാൻ അവളിഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.. മറ്റെന്തൊക്കെയോ ആണവൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്..
“എന്നാ ശ്രീനി തന്നെ അവളോട് സംസാരിക്ക്… നീയെന്ത് പറഞ്ഞാലും അവൾ കേൾക്കും…”..
പതഞ്ഞ് വരുന്ന മദജലത്തിലൂടെ ചിത്ര വിരലൂരിയടിക്കുകയാണ്..
“ഓക്കെ… ഞാൻ സംസാരിച്ചോളാം… നാളെത്തന്നെ ഞാൻ വരാം…”..
അത് കേട്ട് ചിത്രക്ക് സന്തോഷമായി.. അവനെയൊന്ന് കാണാൻ കൊതിയായി.. പക്ഷേ, നാളെ… ?..
“ അയ്യോ ശ്രീനീ… നാളെ വേണ്ടെടാ… നാളെ ഞാനിവിടെ ഉണ്ടാവില്ല… “..
നിരാശയോടെ ചിത്ര പറഞ്ഞു…
“അമ്മ എവിടെപ്പോകുന്നു… ?”..
“എന്റാങ്ങളയുടെ മകന്റെ കല്യാണ നിശ്ചയമാ നാളെ… അതിന് പോകണം…”..

Valare mikacha kadhayanu,ithu continue cheythu pokuka…. Othiri kalangalkku sesham aanu feel ulla oru kadha vaayichathu.