“ഇത് ഇനിയും ഉയർന്നിരിക്കുന്നു.”
വാസുദേവൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു.
“വെള്ളത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ അങ്ങനെ തന്നെ. ഇപ്പോൾ വിട്.”
ശ്രീദേവിയും അംബികയും പരസ്പരം ചേർന്ന് ചുംബിച്ചു. വെള്ളം അവരുടെ സ്തനങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ഒഴുകി.
“രുചി മാറിയോ?” അംബിക ചോദിച്ചു.
ശ്രീദേവി തലയാട്ടി.
“മാറി. ഇപ്പോൾ വെള്ളത്തിന്റെ രുചിയാണ്.”
നാരായണൻ ലളിതയുടെ പുറം തഴുകി.
“മുടി നന്നായി കഴുക്. ഇന്ന് യാത്രയുണ്ട്.”
ലളിത തല പിന്നിലേക്ക് ചായ്ച്ചു.
“നീയും കഴുക്. ഒറ്റയ്ക്ക് നിൽക്കണ്ട.”
അവർ ഒരുമിച്ച് കുളിച്ചു. സ്തനങ്ങൾ വെള്ളത്തിൽ ആടി. യോനികൾ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി. ലിംഗങ്ങൾ തിളങ്ങി. ആരും ബഹളം ഉണ്ടാക്കിയില്ല. കൈകൾ പരസ്പരം തഴുകി. വെള്ളം രാത്രിയുടെ അവശിഷ്ടം കഴുകിക്കളഞ്ഞു.
കുളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്ന അവർ തോർത്തുകൊണ്ട് ശരീരം ഉണക്കി. സ്തനങ്ങൾ, യോനികൾ, ലിംഗങ്ങൾ എല്ലാം മൃദുവായി തുടച്ചു.
സുമിത്ര അവനിയുടെ പുറം തുടച്ചു.
“കൈ ഉയർത്ത്. അവിടെ നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു.”
അവനി കൈ ഉയർത്തി.
“മതിയോ?”
“മതി.”
പിന്നീട് അവർ ചെറിയ തോർത്ത് ഇടുപ്പിന് ചുറ്റും കെട്ടി. മുലകൾ തുറന്നുതന്നെ നിന്നു. നാഭി തുറന്നു. തുടകൾ തോർത്തിന്റെ അരികിൽ നിന്ന് കാണാമായിരുന്നു.
ലളിത പറഞ്ഞു,
“ഇനി അകത്ത് കയറി ഭക്ഷണം കഴിക്കാം. പിന്നെ ഗന്ധർവക്കാട്ട് മനയിലേക്ക് പോകാം.”
നാരായണൻ തലയാട്ടി.
“അതെ. ഇനി വൈകരുത്.”
ഏഴ് പേരും തോർത്ത് മാത്രം ഇട്ട് ഇല്ലത്തിലേക്ക് നടന്നു. രാവിലെ വെളിച്ചം അവരുടെ നനഞ്ഞ ശരീരങ്ങളിൽ വീണു. യാത്ര അടുത്തിരുന്നു.
സ്ത്രീകൾ മുകളിൽ ഒന്നും ധരിക്കാതെ, പുരുഷന്മാർ മുണ്ട് മാത്രം ധരിച്ച് ഭക്ഷണമേശയിലേക്ക് വന്നു. മുലകൾ തുറന്നിരുന്നു. നടക്കുമ്പോൾ ആടി.
അവർ ഒരുമിച്ച് പ്രാതൽ കഴിച്ചു. ചൂടുള്ള അപ്പം, പാൽ, ഫലങ്ങൾ, ഏലം ചേർത്ത ചായ.
സുമിത്ര അപ്പം വെച്ചു.
“കൂടുതൽ എടുക്ക്. യാത്ര നീളും.”
ലളിത ചായ കുടിച്ചു.
“ഇന്ന് വൈകരുത്. മനയിൽ എത്തണം.”
അവനി വാസുദേവനോട് ചോദിച്ചു,
“എത്ര
നേരം പിടിക്കും?”
“ഉച്ചയ്ക്ക് മുമ്പ് എത്താം. റോഡ് നന്നായിട്ടുണ്ട്.”
ശ്രീദേവി അപ്പം പിടിച്ച് പറഞ്ഞു,
“ഞാൻ സാരി ഇടണോ? ചൂട് കൂടുതലാണ്.”
സുമിത്ര തലയാട്ടി.
“ഇടണം. പുറത്ത് ഇങ്ങനെ പോകില്ല.”
അംബിക ചിരിച്ചു.
“ഇട്ടിട്ട് കാറിൽ കയറിയാൽ മതി. അകത്ത് വീണ്ടും മാറ്റാം.”
നാരായണൻ മുണ്ട് ശരിയാക്കി.
“ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് ഉടൻ തയ്യാറാകൂ.”
പ്രാതൽ കഴിഞ്ഞ് അവർ ഗന്ധർവക്കാട്ട് മനയിലേക്ക് പോകാൻ തയ്യാറായി. സ്ത്രീകൾ സാരിയും ബ്ലൗസും ധരിച്ചു. പുരുഷന്മാർ ഷർട്ടും മുണ്ടും ധരിച്ചു. ശരീരങ്ങൾ ഇപ്പോഴും രാത്രിയിലെ ആവേശത്തിന്റെ ചൂടോടെ തുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
രാവിലെ അവർ യാത്ര തിരിച്ചു. സുമിത്രയും ലളിതയും അവനിയും സാരിയും ബ്ലൗസും ധരിച്ച് തയ്യാറായി. ശ്രീദേവിയും അംബികയും പിന്നാലെ വന്നു.
സുമിത്രയുടെ സാരി വലിയ ഭാരമുള്ള സ്തനങ്ങളെ മൃദുവായി മറച്ചെങ്കിലും ആഴമുള്ള സ്തനവിടവ് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. സ്തനങ്ങൾ സാരിയോട് ചേർന്ന് ആടിയുലഞ്ഞു.
ലളിതയുടെ സാരി വീതിയുള്ള ഇടുപ്പുകളെയും മൃദുവായ തുടകളെയും മറച്ചെങ്കിലും ശരീരരേഖകൾ വ്യക്തമായിരുന്നു. വലിയ സ്തനങ്ങൾ, വീതിയുള്ള ഇടുപ്പ്, മൃദുവായ നാഭി. സാരിയുടെ മടക്കുകൾ യോനിയുടെ അരികോട് ചേർന്ന് ആടി.
അവനിയുടെ സാരി യൗവനമുള്ള ശരീരത്തോട് ചേർന്ന് ആടി. വലിയ സ്തനങ്ങൾ തുണിക്കടിയിൽ ഉയർന്നും താഴ്ന്നും ചലിച്ചു. മുലക്കണ്ണുകൾ കഠിനമായി തുറന്നുകാണാമായിരുന്നു. സാരിയുടെ മടക്കുകൾ മൃദുവായ യോനിയുടെ അരികോട് ചേർന്ന് തുടിച്ചു.
ലളിത വാതിൽക്കൽ നിന്നു.
“കയറൂ. ഇനി പോകാം.”
സുമിത്ര അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു.
“പോകാം. ഇന്ന് തീരണം.”
അവർ കാറിലേക്ക് നടന്നു. സാരികൾ ആടി. മുലകൾ തുണിക്കുള്ളിൽ ചലിച്ചു. ഗന്ധർവക്കാട്ട് മന അവരെ കാത്തിരുന്നു.
അംബികയും ശ്രീദേവിയും ഒരേ
പോലത്തെടോപ്പും ജീൻസും ധരിച്ചു വന്നു .
അംബികയുടെ ഇറുകിയ മേൽവസ്ത്രം ഉറച്ച, യൗവനമുള്ള സ്തനങ്ങളെ പൂർണമായി മറച്ചില്ല. മുലക്കണ്ണുകൾ തുണിക്കടിയിൽ വ്യക്തമായി തുടിച്ചു. പാന്റ് മൃദുവായ തുടകളെ മറച്ചെങ്കിലും യൗവനമുള്ള ശരീരം — വീതിയുള്ള ഇടുപ്പുകൾ, മൃദുവായ യോനിയുടെ രേഖ — ആകർഷകമായിരുന്നു.