ശ്രീദേവിയുടെ ഇറുകിയ മേൽവസ്ത്രം യൗവനമുള്ള സ്തനങ്ങളെ ഉയർത്തി കാണിച്ചു. പാന്റ് മൃദുവായ തുടകളെ മറച്ചെങ്കിലും യോനിയുടെ അരിക് വ്യക്തമായിരുന്നു.
വാസുദേവനും നാരായണനും മേൽക്കുപ്പായവും മുണ്ടും ധരിച്ചു. നാരായണന്റെ മേൽക്കുപ്പായം ശക്തമായ നെഞ്ചിനെയും വയറിനെയും ചേർന്ന് നിന്നു. മുണ്ടിന്റെ അരികിൽ ലിംഗത്തിന്റെ രേഖ വ്യക്തമായിരുന്നു.
വാസുദേവന്റെ മുണ്ട് ശക്തമായ തുടകളെയും ലിംഗത്തെയും മറച്ചെങ്കിലും യൗവനമുള്ള ശരീരം ആകർഷകമായിരുന്നു.
സുമിത്ര അംബികയെ നോക്കി.
“ഇത്ര ഇറുകിയ വസ്ത്രം ഇട്ടോ? പുറത്ത് കാണും.”
അംബിക തോൾ കുലുക്കി.
“കാറിലല്ലേ. അവിടെ എത്തിയാൽ മാറ്റാം.”
ലളിത ശ്രീദേവിയോട് പറഞ്ഞു,
“മേൽവസ്ത്രം മാറ്റിക്ക്. മുലക്കണ്ണ് തെളിയുന്നു.”
ശ്രീദേവി നോക്കി.
“മാറ്റിയാൽ ഇനിയും തെളിയും. ഇതേ ഇടാം.”
നാരായണൻ വാതിൽ തുറന്നു.
“കയറൂ. സംസാരം വഴിയിൽ മതി.”
വാസുദേവൻ അവനിയുടെ സാരി ഒരു നിമിഷം നോക്കി.
“നിൽക്കാൻ പറ്റുമോ ഈ ചൂടിൽ?”
അവനി തലയാട്ടി.
“പറ്റും. ഇട്ടിട്ട് പോകാം.”
ഏഴ് പേരും കാറിലേക്ക് നടന്നു. സാരികൾ ആടി. ഇറുകിയ വസ്ത്രങ്ങൾ ശരീരത്തോട് ചേർന്നു. മുണ്ടുകളുടെ അരികിൽ ലിംഗങ്ങളുടെ രേഖ കാണാമായിരുന്നു. ഗന്ധർവക്കാട്ട് മനയിലേക്കുള്ള യാത്ര തുടങ്ങി.
രാത്രിയുടെ ചൂട് ഇപ്പോഴും ശരീരങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അവർ വസ്ത്രം ഇട്ടിരുന്നു. പുറത്തേക്ക് പോകുകയായിരുന്നു.
.
നാരായണൻ, സുമിത്ര, ലളിത എന്നിവർ ഒരു
കാറിൽ കയറി. വാസുദേവൻ, അവനി, അംബിക , ശ്രീദേവി,എന്നിവർ മറ്റൊരു കാറിൽ കയറി. യാത്ര ആരംഭിച്ചു.
കാറുകൾ പച്ചപ്പുള്ള മലനിരകളിലൂടെ ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങി. മഴ കഴിഞ്ഞ പ്രകൃതി ഒരു ജീവനുള്ള ചിത്രം പോലെ മുന്നിൽ നിന്നു — ഇടതൂർന്ന പച്ച മലഞ്ചെരിവുകൾ, മഞ്ഞ് മൂടിയ കൊടുമുടികൾ, കാറ്റിൽ ആടുന്ന തെങ്ങുകളുടെ നിരകൾ, നനഞ്ഞ മണ്ണിന്റെയും കാട്ടുപൂക്കളുടെയും മണം.
പുറത്തെ ഭംഗി അതിരുകവിഞ്ഞ് മനോഹരമായിരുന്നു. പക്ഷേ കാറുകൾക്കുള്ളിൽ അന്തരീക്ഷം കനത്തിരുന്നു. ഗന്ധർവന്റെ അദൃശ്യ സാന്നിധ്യം ഒരു തണുത്ത കൈപോലെ അവരുടെ മനസ്സുകളിൽ പടർന്നിരുന്നു.
ആരും ഉച്ചത്തിൽ സംസാരിച്ചില്ല. ശ്വാസം പോലും അല്പം ഭാരമായി തോന്നി.
പെട്ടെന്ന്…
ഒരു ഭയാനകമായ ശബ്ദം!
ഭൂമി വിറച്ചതുപോലെ ഒരു വലിയ മരം റോഡിന്റെ നടുവിൽ ഇടിമുഴക്കത്തോടെ വീണു. കനത്ത തടിയും വലിയ ശാഖകളും റോഡ് പൂർണമായി അടച്ചു.
ഇലകളും പൊടിയും മുകളിലേക്ക് പൊങ്ങി. കാറുകൾ പെട്ടെന്ന് നിന്നു. ടയറുകൾ ഉരസിയ ശബ്ദം., “ഇത് സാധാരണമല്ല…”
ലളിതയുടെ മുഖം കഠിനമായി. അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു, ശബ്ദം ഗൗരവം നിറഞ്ഞതായിരുന്നു:
“ഗന്ധർവന്റെ ആദ്യ തടസ്സം… അവൻ നമ്മെ വെല്ലുവിളിക്കുകയാണ്.”
ആ നിമിഷം അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ഒരു വിചിത്രമായ ചൂട് പടർന്നു. അവളുടെ വലിയ, ഭാരമുള്ള സ്തനങ്ങൾ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ ശ്വാസത്തോടൊപ്പം ശക്തമായി ഉയർന്നു താഴ്ന്നു.
ക്ലീവേജ് ആഴത്തിൽ തുറന്നു. അവളുടെ തുടകൾക്കിടയിൽ ഒരു ചൂടുള്ള നനവ് തുടിച്ചുതുടങ്ങി. അവൾ അത് അമർത്താൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ശരീരം അനുസരിച്ചില്ല.
നാരായണൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. അവന്റെ മുഖം ഏകാഗ്രതയിൽ മാറി. ശബ്ദം ഗംഭീരമായി ഉയർന്നു:
“ഓം ഹ്രീം ഗന്ധർവ്വായ നമഃ… ദോഷം നശ്യതു
നശ്യതു… മാർഗം തുറക്കട്ടെ… സ്വാഹാ…”
ലളിതയും ഉടൻ ചേർന്നു. അവളുടെ ശബ്ദം വിറയലോടെയാണെങ്കിലും ശക്തമായിരുന്നു:
“ഓം ഹ്രീം ഗന്ധർവ്വായ നമഃ… ഗന്ധർവ ദോഷം നീങ്ങട്ടെ… മാർഗം വ്യക്തമാകട്ടെ… സ്വാഹാ…”
മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കുമ്പോൾ ലളിതയുടെ വലിയ സ്തനങ്ങൾ ശക്തമായി ആടിയുലഞ്ഞു. ബ്ലൗസിന്റെ ബട്ടണുകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് ക്ലീവേജ് കൂടുതൽ തുറന്നുകാണാമായിരുന്നു. സുമിത്രയുടെ ഭാരമുള്ള സ്തനങ്ങളും ലളിതയോട് ചേർന്ന് ആടി.
അവനിയുടെ സ്തനങ്ങൾ ശ്വാസംമുട്ടലുണ്ടാക്കുംവിധം ഉയർന്നും താഴ്ന്നും ചലിച്ചു. ശ്രീദേവിയും അംബികയും ഭയത്തോടെ പരസ്പരം കൈകൾ മുറുകെ പിടിച്ചു. അവരുടെ വിരലുകൾ വിറച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.