.
മന്ത്രങ്ങളുടെ ആവർത്തനം കാറിനുള്ളിൽ ഒരു അദൃശ്യ തരംഗം സൃഷ്ടിച്ചു. വായു തന്നെ കനത്തു. പെട്ടെന്ന് ഒരു അദൃശ്യ ശക്തി പുറത്തേക്ക് പൊട്ടിയൊഴുകി.
വലിയ മരം ഭൂമിയിൽ നിന്ന് പതുക്കെ ഉയർന്നതുപോലെ ഒരു വശത്തേക്ക് നീങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ശാഖകൾ പൊട്ടിയ ശബ്ദം. ഇലകൾ വിറച്ചു. റോഡ് സാവധാനം വ്യക്തമായി.
നിശ്ശബ്ദത.
“ഗന്ധർവൻ നമ്മെ പരീക്ഷിക്കുന്നു,” നാരായണൻ കണ്ണുകൾ തുറന്ന് ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു. “ഇത് ആദ്യത്തെ പരീക്ഷ മാത്രം. പക്ഷേ നമ്മുടെ ശക്തി അവനെക്കാൾ വലുതാണ്. നാം പിന്മാറില്ല.”
കാറുകൾ വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. എന്നാൽ അകത്തെ അന്തരീക്ഷം മാറിയിരുന്നു. അപായം കഴിഞ്ഞു, പക്ഷേ ഒരു പുതിയ ചൂട് അവശേഷിച്ചു — ഭയത്തിന്റെയും, ആവേശത്തിന്റെയും, അടിപതറാത്ത ആകർഷണത്തിന്റെയും ചൂട്.
അവനിയുടെ കൈ സാവധാനം വാസുദേവന്റെ തുടയിൽ വച്ചു. വിരലുകൾ തുണിക്ക് മുകളിലൂടെ മൃദുവായി അമർത്തി. ലളിതയുടെ കൈ സുമിത്രയുടെ തുടയിലേക്ക് നീങ്ങി, പതുക്കെ തഴുകി.
അടുത്ത കാറിൽ ശ്രീദേവിയും അംബികയും അടുത്തേക്ക് ചേർന്നു. അവരുടെ തോളുകൾ തമ്മിൽ തൊട്ടു,
ശ്വാസം കൂടിച്ചേർന്നു. യാത്രയുടെ ചൂടും, അവശേഷിക്കുന്ന ഭയവും, ഗന്ധർവന്റെ വിചിത്രമായ സാന്നിധ്യവും ഒരുമിച്ച് കലർന്ന് അവരുടെ ശരീരങ്ങളെ കൂടുതൽ ചൂടാക്കി. പരസ്പരം കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു.
കാറുകൾ മഞ്ഞ് മൂടിയ പച്ച മലനിരകളിലൂടെ മുന്നോട്ട് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു. റോഡ് വ്യക്തമായിരുന്നു… പക്ഷേ അവർക്കറിയാമായിരുന്നു — ഇത് അവസാന തടസ്സമല്ല.
കാറുകൾ പച്ചപ്പുള്ള മലനിരകളിലൂടെ നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ചുറ്റും മഴയ്ക്ക് ശേഷമുള്ള ഈർപ്പമുള്ള പച്ചപ്പും, മഞ്ഞുമൂടിയ മലകളും, തെങ്ങുകളും നിറഞ്ഞ ഭംഗിയായ ദൃശ്യങ്ങൾ. പക്ഷേ പെട്ടെന്ന് ഒരു കനത്ത മൂടൽമഞ്ഞ് റോഡ് മുഴുവൻ മൂടി.
ദൃശ്യം പൂർണമായി മങ്ങി. ചുറ്റും ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞു. ഹെഡ്ലൈറ്റുകളുടെ വെളിച്ചം പോലും മഞ്ഞിന്റെ കനത്ത മൂടലിനെ തുളച്ചുകയറിയില്ല. കാറുകൾ മുന്നോട്ട് പോകാൻ പറ്റാത്ത വിധം ദൃശ്യം പൂർണമായി മറഞ്ഞു.
വാസുദേവന്റെ കാറിൽ അവനി ഭയത്തോടെ അവനോട് ചേർന്ന് ഇരുന്നു.. ബ്ലൗസിന്റെ നേർത്ത തുണിക്കടിയിൽ അവളുടെ കഠിനമായ നിപ്പിളുകൾ വ്യക്തമായി തുടിച്ചു. ഭയവും ആവേശവും കലർന്ന ചൂട് അവളുടെ ശരീരത്തിലൂടെ പടർന്നു.
അവനിയുടെ മൃദുവായ യോനി സാരിയുടെ മടക്കുകൾക്കടിയിൽ ചൂടോടെ നനഞ്ഞു. അവൾ ഭയത്തോടെ വാസുദേവന്റെ തുടയിൽ കൈ വച്ചു, അവന്റെ മുണ്ടിനടിയിലെ ചൂട് അവളുടെ വിരലുകൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.
അവനിയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി, സ്തനങ്ങൾ ഉയർന്നു താഴ്ന്നു.
അംബിക അവനിയുടെ മറുവശത്ത് ഇരുന്നു. അവളുടെ ടൈറ്റ് ടോപ്പ് അവളുടെ ഉറച്ച സ്തനങ്ങളെ പൂർണമായി മറച്ചില്ല. നിപ്പിളുകൾ ടോപ്പിന്റെ നേർത്ത തുണിക്കടിയിൽ വ്യക്തമായി തുറന്ന് കാണാമായിരുന്നു.
അവളുടെ ജീൻസ് അവളുടെ മൃദുവായ തുടകളെ മറച്ചെങ്കിലും യോനിയുടെ ചൂട് അവളെ ചൂടുപിടിപ്പിച്ചു. അംബിക അവനിയുടെ കൈ പിടിച്ച് തന്റെ തുടയോട് അമർത്തി.
അവളുടെ യോനി ജീൻസിനുള്ളിൽ നനഞ്ഞ് തുടിച്ചു. അംബികയുടെ ശ്വാസവും വേഗത്തിലായി.
“ഭയപ്പെടേണ്ട,” വാസുദേവൻ മൃദുവായി പറഞ്ഞു. അവന്റെ കൈ അവനിയുടെ ഇടുപ്പിൽ തൊട്ട് മൃദുവായി തഴുകി. അവന്റെ ലിംഗം മുണ്ടിന്റെ അരികിൽ ഭയത്തോടൊപ്പം ആവേശത്തോടെ തുടിച്ചു.
അവനിയുടെ കൈ അവന്റെ തുടയിലൂടെ മുകളിലേക്ക് സാവധാനം കയറി, മുണ്ടിന്റെ അരികിൽ തൊട്ടു. അവനിയുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ ലിംഗത്തിന്റെ ചൂട് അനുഭവിച്ചു.
മറ്റൊരു കാറിൽ ലളിതയുടെ വലിയ സ്തനങ്ങൾ ശ്വാസത്തോടൊപ്പം ഉയർന്നു താഴ്ന്നു. അവളുടെ ബ്ലൗസിന്റെ ക്ലീവേജ് ചൂടോടെ തിളങ്ങി. സുമിത്രയുടെ സ്തനങ്ങൾ ലളിതയോട് ചേർന്ന് ആടി.
ശ്രീദേവിയും അംബികയും ഭയത്തോടെ പരസ്പരം കൈകൾ പിടിച്ചിരുന്നു. അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ചൂടോടെ വിറച്ചു.
നാരായണൻ ശക്തമായി മന്ത്രം ജപിച്ചു: “ഓം ഹ്രീം ഗന്ധർവ്വായ നമഃ… മഞ്ഞ് നീങ്ങട്ടെ… മാർഗം വ്യക്തമാകട്ടെ… ഗന്ധർവ ദോഷം നശ്യതു നശ്യതു… സ്വാഹാ…”