അംബികയുടെ സ്തനങ്ങളും ഉറച്ചതും ഉയർന്നതുമായിരുന്നു. അവയുടെ മൃദുത്വവും ചെറിയ മുലക്കണ്ണുകളും പ്രകാശിച്ചു. അവളുടെ മൃദുവായ തുടകളും നഗ്നയോനിയും ചൂടുകൊണ്ട് നനഞ്ഞ് തുടിച്ചു.
നാരായണന്റെ ശക്തമായ ശരീരം തരിച്ചു. തടിച്ച ലിംഗം ഉയർന്നു നിന്നു. അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ചൂടോടെ തുടിച്ചു. സ്തനങ്ങൾ തമ്മിൽ അമർന്നു. യോനികൾ നനഞ്ഞു. ലിംഗം തുടിച്ചു.
അംബിക ലളിതയോട് ചേർന്ന് ഇരുന്നു. അവളുടെ യൗവനമുള്ള സ്തനങ്ങൾ ലളിതയുടെ വലിയ സ്തനങ്ങളോട് അമർന്നു.
അംബികയുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ ലളിതയുടെ മുലക്കണ്ണുകളോട് തൊട്ടു.
സുമിത്ര ശ്രീദേവിയോട് ചേർന്നു. അവളുടെ വലിയ സ്തനങ്ങൾ ശ്രീദേവിയുടെ ഉറച്ച സ്തനങ്ങളോട് അമർന്നു. നാരായണന്റെ ലിംഗം അവരുടെ നടുക്ക് ഉയർന്നു നിന്നു.
ലളിത ആദ്യം മന്ത്രം ജപിച്ചു: “ഓം ഹ്രീം ഗന്ധർവ്വായ നമഃ… ഗന്ധർവ്വദോഷം നശ്യ തു നശ്യതു… രക്ഷാ കുരു കുരു സ്വാഹാ…”
അവളുടെ വലിയ സ്തനങ്ങൾ ജപത്തോടൊപ്പം ആടി. സുമിത്ര തുടർന്നു: “ഓം ഹ്രീം ഗന്ധർവ്വായ നമഃ… അവനിയുടെ യോനിയെ സംരക്ഷിക്കണമേ… ദോഷനിവാരണം കുരു കുരു സ്വാഹാ…”
സുമിത്രയുടെ വലിയ സ്തനങ്ങൾ ലളിതയുടെ സ്തനങ്ങളോട് അമർന്നു. അവരുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ തൊട്ടു. ശ്രീദേവി മന്ത്രം ജപിച്ചു:
“ഓം ഹ്രീം ഗന്ധർവ്വായ നമഃ… ഗന്ധർവ്വശാപം നീങ്ങട്ടെ… യോനി രക്ഷാ കുരു കുരു സ്വാഹാ…”
അവളുടെ യൗവനമുള്ള സ്തനങ്ങൾ സുമിത്രയുടെ പുറത്ത് അമർന്നു. അംബിക മന്ത്രം ജപിച്ചു: “ഓം ഹ്രീം ഗന്ധർവ്വായ നമഃ… ഗന്ധർവ്വദോഷം നശ്യതു… സ്തനരക്ഷാ കുരു കുരു സ്വാഹാ…”
അംബികയുടെ യൗവനമുള്ള സ്തനങ്ങൾ ലളിതയുടെ സ്തനങ്ങളോട് അമർന്നു. നാരായണൻ ശക്തമായി ജപിച്ചു:
“ഓം ഹ്രീം ഗന്ധർവ്വായ നമഃ… ഗന്ധർവ്വദോഷം ദഹ്യതു ദഹ്യതു… രക്ഷാവിധാനം കുരു കുരു സ്വാഹാ…”
അവന്റെ തടിച്ച ലിംഗം ജപത്തോടൊപ്പം തുടിച്ചു. അവർ മന്ത്രം ആവർത്തിച്ച് ജപിച്ചു. ശബ്ദം യന്ത്രത്തിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു. അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ചൂടോടെ വിറച്ചു.
ലളിതയുടെ യോനി നനഞ്ഞൊഴുകി. സുമിത്രയുടെ വലിയ സ്തനങ്ങൾ ലളിതയുടെ സ്തനങ്ങളോട് അമർന്നു തുടിച്ചു. ശ്രീദേവിയുടെ മൃദുവായ തുടകൾ വിറച്ചു. അംബികയുടെ നഗ്നമായ യോനി ചൂടോടെ നനഞ്ഞു. നാരായണന്റെ ലിംഗം ഉയർന്നു നിന്നു.
ലളിതയുടെ കൈ സുമിത്രയുടെ സ്തനത്തിൽ
തൊട്ടു. അവളുടെ വിരലുകൾ മുലക്കണ്ണിൽ ചുറ്റി. സുമിത്രയുടെ വിരൽ ലളിതയുടെ യോനിയോട് അടുത്തു. ശ്രീദേവി നാരായണന്റെ ലിംഗത്തിന് അടുത്ത് കൈ വെച്ചു.
അംബിക ലളിതയുടെ സ്തനത്തിൽ തൊട്ടു. അവളുടെ വിരൽ ലളിതയുടെ മുലക്കണ്ണിൽ ചുറ്റി. അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ആടി. മന്ത്രം ഉയർന്നു.
“ഓം ഹ്രീം ഗന്ധർവ്വായ നമഃ… ഗന്ധർവ്വശാപം നശ്യതു നശ്യതു… അവനിയുടെ യോനി സുരക്ഷിതമാകട്ടെ… സ്വാഹാ…”
“ഓം ഹ്രീം ഗന്ധർവ്വായ നമഃ… സ്തനരക്ഷാ കുരു കുരു… യോനി രക്ഷാ കുരു കുരു… സ്വാഹാ…”
മന്ത്രം ആവർത്തിച്ച് ജപിച്ചു. അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ചൂടോടെ ഒരുമിച്ച് ചേർന്നു. സ്തനങ്ങൾ അമർന്നു. യോനികൾ നനഞ്ഞു. ലിംഗം തുടിച്ചു. യന്ത്രം തിളങ്ങി. ഗന്ധർവ്വദോഷത്തിന്റെ നിഴൽ മങ്ങി.
മുറിയിൽ നിന്ന് അവനിയുടെ ആവേശമുള്ള ആനന്ദനാദം കേട്ടു. വാസുദേവൻ അവളുടെ യോനിയിലേക്ക് ലിംഗം തൊട്ടു. അവനി ആവേശത്തോടെ നെടുവീർപ്പു വിട്ടു. പുറത്തുനിന്ന് മന്ത്രങ്ങളും ശരീരങ്ങളുടെ ചൂടും ഒരുമിച്ച് ഉയർന്നു
മുറിയിൽ വാസുദേവനും അവനിയും ലൈംഗികബന്ധത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അവന്റെ പത്ത് ഇഞ്ച് ലിംഗം അവനിയുടെ യോനിയിലേക്ക് ആഴത്തിൽ ഇറങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു. അവനി ആവേശത്തോടെ നെടുവീർപ്പിട്ടു.
“വാസുദേവാ… ആഴത്തിൽ… എന്നെ നിറയ്ക്കൂ… ഞാൻ നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു…” അവൾ മോഹനശബ്ദത്തോടെ പറഞ്ഞു.
വാസുദേവൻ അവളുടെ വലിയ സ്തനങ്ങൾ തഴുകി. മുലക്കണ്ണുകൾ കഠിനമായി. അവൻ അവയെ വായിലാക്കി മെല്ലെ ഊറ്റി. പിന്നെ സാവധാനം അവളിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“ഒന്ന് നിൽക്ക്… അല്പം വേദനയുണ്ട്,” അവനി പറഞ്ഞു.
“മെല്ലെ ചെയ്യാം,” വാസുദേവൻ മന്ത്രിച്ചു. “നീ പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ നിർത്തും.”