ചീനച്ചട്ടിയിലെ വറവ് കൊഴുക്കട്ടയുടെ പാത്രത്തിലേക്ക് കമിഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് അവർ അമർത്തിച്ചിരിച്ചു….!
പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത നേരത്ത് ആ പരാമർശം കേട്ടപ്പോ ഞാൻ ചെറുതായൊന്നു ചമ്മി….!
“ഒന്ന് പോ മേമേ..!”!!
ഞാൻ വേഗം അവരുടെ പിന്നിലേക്ക് മാറി…!
“അതേതാ ആ പടം..എനിക്കൊന്നു കാണണമല്ലോ…”!!
അവർ വിടാൻ ഭാവമില്ല….!
“മേമ ഒന്ന് ചുമ്മാ ഇരുന്നെ…! കാലത്തെ തന്നെ..!!””
“അങ്ങനല്ലല്ലോ….അത് കണ്ടാലല്ലേ എനിക്ക് അതേപോലെ അങ്ങാടിലും
ബത്തേരിലുമൊക്കെ പോകാൻ പറ്റു..!”
വശ്യമായൊരു ചിരിയോടെ അവർ എനിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു…..!
നല്ല അസ്സൽ പരിഹാസത്തിൻ്റെ മണമടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒപ്പം ആ കണ്ണുകളെ അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ട അവസ്ഥയും വന്നതോടെ ഞാൻ ശരിക്കും നാറി….!
“പറഞ്ഞപോലെ പനിയുടെ അവസ്ഥയെന്താ..? ഞാനത് വിട്ടുപോയി..!”!!
മുഖത്തൊരു വേവലാതി പൂശിക്കൊണ്ട് ഞാനാ നെറ്റിയിലേക്ക് കൈ നീട്ടി. വിഷയം മാറ്റാൻ അതിലും നല്ലൊരു വഴി വേറെയുണ്ടായിരുന്നില്ല….!
“ഓഹ്….അതൊക്കെ മാറി..! ഇനി ധൈര്യമായി പൊക്കിളൊക്കെ കാണിച്ചു നടക്കാം..!”!!
അവർ ചിരി കടിച്ചമർത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു….!
ഏറ്റില്ല എന്ന് മനസ്സിലായതോടെ ഞാൻ സാഷ്ടാംഗം വീണു…..!
“എൻ്റെ പൊന്ന് മേരേ..എന്നെയിങ്ങനെ പച്ചയ്ക്ക് നാറ്റിക്കരുത്. പ്ലീസ്… ഏതോ ഒരു മോശം സമയത്ത് അറിയാതെ വാക്ക് വഴുതിപ്പോയതാ..”!!!
കൈകൾ കൂപ്പിക്കൊണ്ട് ഞാൻ അവർക്ക് നേരെ വളഞ്ഞു നിന്നു…..!
“ഉം..ശരി ശരി….തൽക്കാലം ക്ഷമിച്ചു..”!!
മനപ്പൂർവ്വം ദയ കാണിക്കുന്നതുപോലൊരു ഭാവത്തോടെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവർ തിരിഞ്ഞു….!
“…എന്തൊക്കെ ആഗ്രഹങ്ങളാ ഓരോരുത്തർക്ക്..!”!!
അടക്കിപ്പിടിച്ച വാക്കുകൾക്കൊപ്പം പതിഞ്ഞൊരു ചിരിയുമുയർന്നു….!
അത് പറയാൻ തോന്നിയ സമയത്തെ ശപിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ മൂക്ക് ചുളിച്ചു പിടിച്ച് ചമ്മലകറ്റി….!
“ടീവിയിൽ പടം വല്ലതും ഉണ്ടോ ആവോ…നോക്കട്ടെ..!”!!
അവിടുന്ന് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ആർത്തിയോടെ ഞാൻ ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു….!
മേമ പെട്ടെന്ന് എനിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു. ഉഡായിപ്പാണെന്ന് മനസ്സിലായത് പോലെ ചുണ്ടുകൾ കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് ചിരിയൊതുക്കിക്കൊണ്ട് അവർ തലയാട്ടി….!
ഞാൻ ശരവേഗത്തിൽ എസ്കേപ്പായി….!
ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ നേരവും അവർ അതേ വിഷയത്തിൽ തന്നെ കടിച്ചു തൂങ്ങി ഇരിപ്പായിരുന്നു. ഗൂഡമായൊരു ചിരിയോടെ പലപ്പോഴും ആ കണ്ണുകൾ എന്നിലേക്ക് പാളി വീണു…..!
മനപ്പൂർവ്വം എന്നെ ചമ്മിക്കാനുള്ള പ്രകടനമാണ് അതെന്ന് മനസ്സിലായിട്ട് പോലും പലപ്പോഴും എനിക്കാ കണ്ണുകളെ നേരിടാനായില്ല…..!
വല്ലാത്തൊരു കാന്തശക്തിയായിരുന്നു അതിന്…..!
“അമ്മേ…അമ്മേടെ ആ കറുത്ത കരയുള്ള വേഷ്ടി എവിടാ വച്ചിരിക്കുന്നെ..?”!!
നോട്ടം എന്നിൽ തന്നെ തറച്ചു വച്ചുകൊണ്ട് ഇടയ്ക്കൊരു വട്ടം അവർ അമ്മമ്മയോടായി ചോദിച്ചു….!
വിളർച്ച മറയ്ക്കാൻ പാടുപെട്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇരുന്നുരുകി…..!
“അതാ അലമാരയിൽ നീ തന്നല്ലേ വച്ചത്…എന്തിനാ.?”!!
ഇവിടെ നടക്കുന്ന പാവക്കൂത്തൊന്നുമറിയാതെ അമ്മമ്മ നിഷ്കളങ്കമായി ചോദിച്ചു…..!
‘”പെരുന്നാളല്ലേ. പൊക്കിൾ കാണിച്ചു നടക്കാനാ…”!!!
കൊത്തിവലിക്കുന്നൊരു നോട്ടം എനിക്ക് നേരെ എയ്തുകൊണ്ട് എനിക്ക് മാത്രം കേൾക്കാവുന്നത്ര പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിലായിരുന്നു ആ മറുപടി…..!
ആ ഒരു നടപടി എന്നിൽ ശരിക്കും കൗതുകമുണർത്തുന്നതായിരുന്നു. അപ്പൊ എന്നെ നാറ്റിക്കാനുള്ള ശ്രമമല്ല.! ഞാൻ മാത്രം കേൾക്കണമെന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെയാണ് ഇതെല്ലാം. ഒരുപക്ഷേ ഇത്തരം ചൂടൻ സംസാരങ്ങൾ അവർക്കും സുഖം പകരുന്നുണ്ടാവാം…..!
“എന്താ!!?”
അമ്മമ്മ കേട്ടില്ലെന്ന മട്ടിൽ ചെവി കൂർപ്പിച്ചു….!
“അതൊന്നൂല്ല അമ്മ..വെറുതെ ചോദിച്ചതാ…!”
മേമയുടെ ശബ്ദമുയർന്നു….!
ഞാൻ ധൈര്യപൂർവ്വം ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ഇപ്പോഴും അവിടെ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പരിഹാസമുണ്ടെങ്കിലും ഞാനത് ഞാൻ ഗൗനിച്ചതേയില്ല…..!
“എന്താ മെല്ലെ ആക്കിയത്..? പാവം അമ്മമ്മ കേട്ടു കാണില്ല.!!!