“കഴിവുള്ളതുകൊണ്ടല്ലേ മോളെ നീയൊക്കെ ഫോട്ടോഷൂട്ട് എന്നും പറഞ്ഞ് എന്റെ പിന്നാലെ വരുന്നത്. ഇങ്ങനെയുള്ള ഒളിസങ്കേതങ്ങൾ തേടിപ്പിടിക്കാൻ എനിക്കൊരു പ്രത്യേക താല്പര്യമാണ്.”
നിവി പുല്ലിൽ കിടന്ന് അല്പം വിശ്രമിക്കുമ്പോൾ അച്ചായൻ തന്റെ ക്യാമറ സെറ്റ് ചെയ്യുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. അവൾ രഹസ്യമായി അയാളെ നിരീക്ഷിച്ചു. മുപ്പത്തിയഞ്ചു വയസ്സുള്ള ഒരാളാണോ ഇതെന്നവൾ അത്ഭുതത്തോടെ ഓർത്തു.
അയാളുടെ ഷർട്ടിനുള്ളിലൂടെ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന ഉരുക്ക് പോലുള്ള നെഞ്ചും, ക്യാമറ തിരിക്കുമ്പോൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളിലെ മസിലുകളും അവളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ആകർഷണം ഉണ്ടാക്കി.
ചേച്ചി പറഞ്ഞ ‘സ്വർഗ്ഗം’ ഈ മസിലുകൾക്കിടയിലാണോ എന്നവൾ ചിന്തിച്ചു പോയി.
കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അച്ചായൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. “ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ മതിയോ? നമുക്ക് തുടങ്ങണ്ടേ?” അയാൾ ചോദിച്ചു.
നിവി പതുക്കെ കൈ നീട്ടി. അച്ചായൻ അവളുടെ ആ സോഫ്റ്റ് കൈകളിൽ പിടിച്ച് ഒരൊറ്റ വലിക്ക് അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.
അവിടെ നേരത്തെ തന്നെ അച്ചായൻ ഒരു ചെറിയ ടെന്റ് സെറ്റ് ചെയ്തിരുന്നു. ബാഗിൽ കരുതിയിരുന്ന ആ സാധനങ്ങൾ അയാൾ അതിവേഗം ഒരുക്കി.
“ഇന്നത്തെ ആദ്യത്തെ ഷോട്ട് ശ്രദ്ധിച്ചു കേട്ടോ,” അച്ചായൻ അവളുടെ അടുത്തു വന്ന് നിന്നു.
“ആ ടെന്റിനുള്ളിൽ നിന്ന് നീ ഉറക്കം എഴുന്നേറ്റ് വരണം. മുടി വാരി കെട്ടി, ഈ പ്രകൃതി ഭംഗിയിലേക്ക് അലസമായി ഇറങ്ങി നടക്കണം. ഒരു വന്യമായ ഭംഗി വേണം ആ നടത്തത്തിന്. ആദ്യത്തെ ഷോട്ട് ഇങ്ങനെയാണ്, ബാക്കി വഴിയെ പറയാം.”
നിവി ആവേശത്തോടെ തലയാട്ടി. അച്ചായന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ അവളിലെ മോഡൽ ഉണർന്നു. ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടനുകൾക്കിടയിലൂടെ കാണുന്ന തന്റെ പൊക്കിൾ ചുഴി ഒന്നുകൂടി ശരിയാക്കി കൊണ്ട് അവൾ ടെന്റിനുള്ളിലേക്ക് കയറി. ആദ്യത്തെ ഷൂട്ടിനായി അവൾ സ്വയം തയ്യാറെടുത്തു. പുറത്ത് ക്യാമറയുമായി നിൽക്കുന്ന അച്ചായന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇന്ന് തന്റെ ഏത് രൂപമായിരിക്കും പതിയാൻ പോകുന്നത് എന്നോർത്ത് അവൾക്ക് ഒരു ചെറിയ വിറയൽ തോന്നി.
ടെന്റിനുള്ളിൽ നിന്നും ഉറക്കം എഴുന്നേറ്റ് വരുന്ന ആ ആദ്യത്തെ സീൻ നിവി അതീവ ശ്രദ്ധയോടെ ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചു.
അച്ചായന്റെ ക്യാമറക്കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ താൻ മോശമാകരുത് എന്ന വാശി അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു. ആദ്യത്തെ രണ്ട് വട്ടം ചെയ്തപ്പോഴും അച്ചായന് പൂർണ്ണ തൃപ്തി വന്നില്ല.
“നിവീ, കുറച്ചുകൂടി നാച്ചുറൽ ആകണം… ആ മുടി കെട്ടുമ്പോൾ നിന്റെ കഴുത്തിലെ ആ വെളുപ്പ് ക്യാമറയിൽ തെളിയണം,”
അച്ചായൻ നിർദ്ദേശം നൽകി. മൂന്നാമത്തെ വട്ടം അവൾ ആ ടെന്റിന്റെ സിബ്ബ് തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക ആലസ്യവും ചുണ്ടിൽ ഒരു നേർത്ത ചിരിയുമുണ്ടായിരുന്നു. കൈകൾ ഉയർത്തി മുടി വാരി കെട്ടുമ്പോൾ അവളുടെ ഷർട്ട് അല്പം കൂടി മുകളിലേക്ക് കയറി ആ വെളുത്ത വയറും പൊക്കിൾ ചുഴിയും വെയിലിൽ തിളങ്ങി.
“ഓക്കേ… പെർഫെക്റ്റ്!” അച്ചായൻ സംതൃപ്തിയോടെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
അടുത്ത സീനിനായി അവർ ആ കുന്നിൻ ചെരുവിലെ മുന്തിരിവള്ളികൾ പടർന്നു കിടക്കുന്ന ഇടത്തേക്ക് നീങ്ങി. കാട്ടു മുന്തിരികൾ കുലകളായി മുകളിൽ തൂങ്ങി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“അടുത്ത ഷോട്ട് ഇതാണ്… നീ ആ മുന്തിരിക്കുലകൾ നോക്കി നടക്കണം. എന്നിട്ട് പെട്ടെന്ന് ചാടി അത് പറിക്കാൻ ശ്രമിക്കണം. ,”
അച്ചായൻ ക്യാമറ താഴ്ത്തി വെച്ച് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.
നിവി തന്റെ നീല ഷർട്ടിന്റെ കൈകൾ മുകളിലേക്ക് തെറുത്തു വെച്ചു. ആ മുന്തിരിക്കുലകൾക്ക് താഴെ നിന്ന് അവൾ മുകളിലേക്ക് ആഞ്ഞു ചാടി. ആദ്യത്തെ മൂന്ന് തവണയും അവളുടെ കൈകൾ മുന്തിരിയിൽ എത്തിയില്ല.