ജയരാജ് കൈനീട്ടി
പീതാംബരന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. ഒരു വാക്ക് കൊടുക്കുന്നത് പോലെ പറഞ്ഞു.
ജയരാജ്: “ആ ഒരു കാര്യത്തിൽ ഈ ജയരാജിനെ സാറിന് വിശ്വസിക്കാം. വാക്കു മാറില്ല. അതിപ്പോൾ ഇന്നല്ല സാർ എപ്പോൾ എന്റെ ഭാര്യയെ കളിച്ചാലും അങ്ങനെതന്നെ. എന്റെ ഭാര്യയെ സാറ് കളിക്കുമ്പോൾ സാർ പറയുന്നിടത്ത് ആയിരിക്കും എന്റെ സ്ഥാനം.”
അഖിൽ അച്ഛന്റെ ഈ ഒരു പുതിയ മുഖം എങ്ങനെ ഉൾക്കൊള്ളണം എന്ന ചിന്തയിലാണ്. വീട്ടിലും നാട്ടിലും കർക്കശക്കാരനായ അച്ഛൻ. പൊതുവേ പരോപകാരിയും മാന്യനുമായ പോലീസുകാരൻ. എസ് ഐ ജയരാജ്. ആ പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ ആളുകൾക്ക് നല്ല ബഹുമാനവും ആദരവും ഒക്കെയാണ്. പിന്നെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും കുടുംബത്തിൽ അച്ഛന് ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനം തന്നെയുണ്ട്. ഒരു കാരണവരുടെ സ്ഥാനം. രണ്ടു കുടുംബത്തിലും എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടായാൽ അവർ അച്ഛനെ സമീപിക്കും. അച്ഛന്റെ അഭിപ്രായം കേൾക്കും. വെറുതെ കേൾക്കൽ മാത്രമല്ല മിക്കവാറും അച്ഛന്റെ അഭിപ്രായം തന്നെയായിരിക്കും നടപ്പിലാക്കുന്നത്. അത്രയ്ക്കുണ്ട് അച്ഛന്റെ സ്ഥാനം ഇരു വീട്ടുകാർക്കും ഇടയിൽ. പിന്നെ നാട്ടിൽ എന്തെങ്കിലും പൊതുപരിപാടി ഉണ്ടെങ്കിൽ അച്ഛൻ അതിൽ മുഖ്യാതിഥിയായി വരാൻ അതിന്റെ പ്രവർത്തകർ ആവോളം ശ്രമിക്കും. ഇതൊക്കെ കൊണ്ട് തന്നെ അഖിൽ പഠിക്കുന്ന സ്കൂളിൽ അഖിലിന് ഒരു താരപുത്ര പരിവേഷമാണ്. അത്രയും താര പരിവേഷമുള്ള അച്ഛന്റെ പുതിയ മുഖം ആളുകൾക്ക് മുമ്പിൽ പരിചയപ്പെടുത്താൻ കൊള്ളാത്ത ഒരു മുഖമാണ്.
അഖിൽ മറ്റൊരു രീതിയിൽ ചിന്തിച്ചു. അച്ഛനും അമ്മയും ഈ രീതിയിലൊക്കെ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് വർഷങ്ങളായി എന്നല്ലേ അച്ഛൻ പറഞ്ഞത്. അപ്പോൾ എന്തായാലും കുറെ ആളുകളും ആയിട്ട് അമ്മയ്ക്ക് ബന്ധം വന്നിട്ടുണ്ടാകും. എന്നിട്ടും
അവർ അച്ഛന് ബഹുമാനം കൊടുക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഇത് അവരുടെ മാത്രം കാര്യമായി എടുത്താൽ പോരെ. ഇവിടെ പീതാംബരൻ സാർ ഇന്നലെ അമ്മയെ കളിച്ചു. ഇപ്പോൾ വീണ്ടും കളിച്ചു. എന്നിട്ടും സാറിന്റെ സംസാരത്തിൽ ആദ്യം അച്ഛനോട് എങ്ങനെയാണ് പെരുമാറിയത് അതേപോലെ തന്നെയാണ് ഇപ്പോഴും. അതായത് ബഹുമാനം ഒന്നും എവിടെയും പോയിട്ടില്ല. അപ്പോൾ മുതിർന്നവർക്കിടയിൽ ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങളൊക്കെ സാധാരണ സംഭവങ്ങൾ ആയിരിക്കും. അവൻ അകത്തെ അവരുടെ സംഭാഷണങ്ങളൊക്കെ ശ്രദ്ധിച്ചു.
പീതാംബരൻ: “എനിക്ക് നിങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും നന്നായിട്ട് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു… ജയരാജ് സാറിനെ നല്ലൊരു സുഹൃത്തായിട്ടും പിന്നെ സാറിന്റെ ഭാര്യയെ എന്റെ കുണ്ണക്കഴപ്പ് തീർക്കാൻ പറ്റിയ നല്ലൊരു ചരക്കായിട്ടും. ചരക്ക് എന്നൊക്കെ പറയുന്നതിൽ വിഷമം ഒന്നും തോന്നരുത് കേട്ടോ”
ജയരാജ്: “വിഷമമോ…? ദേ അത് എനിക്കും എന്റെ ഭാര്യക്കും വളരെ ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യങ്ങളാണ്…”
പീതാംബരൻ: “പിന്നെ അടിച്ചടിച്ച് പാല് വരാറാകുന്ന സമയത്ത് ഒരല്പം തെറിവിളി ഒക്കെ എന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേൾക്കും. അതും വലിയ കാര്യമായിട്ടൊന്നും എടുക്കരുത് കേട്ടോ… ”
ജയരാജ്: “ഏയ് അതൊന്നുമില്ല… അതൊക്കെ ഓരോരുത്തരുടെ രീതികൾ അല്ലേ. പിന്നെ ഒരു കണക്കിന് അത് നന്നായി. സാർ അങ്ങനെ ചെയ്തത് കാരണം സാറിന് പാല് വരാറായെന്ന് പുറത്തുനിന്ന എനിക്കും മനസ്സിലായി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സാറിന്റെ കുണ്ണപ്പാൽ എന്റെ ഭാര്യയുടെ പൂറ്റിലേക്ക് തെറിക്കുന്നത് എല്ലാം ഞാൻ വളരെ വ്യക്തമായി കണ്ടു. പിന്നെ സാറിന് കളിക്കുന്ന സമയത്ത് എന്തും വിളിക്കാം. എന്റെ ഭാര്യയെ കളിക്കാൻ ഒക്കെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട സ്ഥിതിക്ക് ഇനി എന്തായാലും ഇവിടെ കുറെ നാൾ ഉണ്ടായിരിക്കുമല്ലോ അല്ലേ… അതോ ആദ്യം പറഞ്ഞതുപോലെ ഉടനെ പോകുമോ?”
പീതാംബരൻ:
“അക്കാര്യത്തിൽ ഒന്നും തീർപ്പ് പറയാൻ ആയിട്ടില്ല. കാര്യം ശരിയാണ് എനിക്ക് സാറിന്റെ ഭാര്യയെ ഊക്കാൻ ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണ്. പിന്നെ സാറ് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും സാറിന്റെ ഭാര്യയെ എനിക്ക് കളിക്കാൻ തരുമെന്ന് അറിയാം. പക്ഷേ ഞാൻ വിസയ്ക്ക് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. അത് ശരിയായാൽ പോകേണ്ടിവരും. നല്ല ജോലിയാണ്… നേരത്തെ ചെയ്തിരുന്നതാണ്. പക്ഷേ സാറ് അക്കാര്യത്തിൽ പേടിക്കേണ്ട. എന്തൊക്കെയായാലും വിസ റെഡിയാകാൻ ഒരു നാലഞ്ച് മാസമെങ്കിലും എടുക്കും.”
