ജയരാജും ഇന്ദുലേഖയും – 1 9അടിപൊളി  

അഖിൽ: “ആരെയാ അമ്മേ അച്ഛനെയോ?…”

ഇന്ദുലേഖ: “അച്ഛനെ അല്ല മോനെ…. പീതാംബരൻ സാറിനെ…”

അത് പറഞ്ഞ് ഇന്ദുലേഖ അകത്തേക്ക് തല വലിച്ചു. ഉടുതുണിയില്ലാതെ നിന്ന് സീമന്തരേഖയിലും നെറ്റിയിലും സിന്ദൂരം പൂശുകയാണ് അവൾ. അഖിൽ തന്നെ തുണിയില്ലാതെ കാണുന്നതിന്റെ നാണം ഒന്നും ഇന്ദുലേഖക്കില്ല. കാരണം ഇതുപോലെ ബെഡ്റൂമിൽ തുണിയില്ലാതെ നിൽക്കുമ്പോൾ ഒക്കെ അഖിൽ അവളെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.

എന്തിനാവും അമ്മ പീതാംബരൻ സാറിനോട് വരാൻ പറഞ്ഞത്. അമ്മ വസ്ത്രം ഒന്നും തന്നെ ധരിച്ചിട്ടില്ല. അച്ഛനോടല്ലേ അമ്മ വരാൻ പറയേണ്ടത്. അത് ഉറപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി താൻ എടുത്ത് ചോദിച്ചതുമാണ്. അമ്മ പീതാംബരൻ സാറിനോട് തന്നെയാണ് വരാൻ പറഞ്ഞതെന്ന് മറുപടി കിട്ടുകയും ചെയ്തു. പീതാംബരൻ സാർ ആകെ ഒരു മുണ്ട് മാത്രം ഉടുത്ത് നിൽക്കുകയാണ്. ജയരാജും പീതാംബരനും സംസാരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് അഖിൽ വീണ്ടും നടന്നു ചെന്നു.

അഖിൽ: “അച്ഛാ…. അമ്മ വിളിക്കുന്നു”

ജയരാജ്: “ആരെ? എന്നെയോ

അതോ പീതാംബരൻ സാറിനെയോ?”

അഖിൽ: “പീതാംബരൻ സാറിനെ….”

ജയരാജ്: “അപ്പൊ പിന്നെ അങ്ങനെ വന്നു പറയണ്ടേ… സാറ് ചെല്ല്… വെറുതെ നിന്ന് സമയം കളയണ്ട… കളി ഉള്ളതല്ലേ….”. അല്പം ഗൗരവത്തിലാണ് ജയരാജ് അത് പറഞ്ഞത്.

പീതാംബരൻ: “സാറിന് ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നും ഇല്ലല്ലോ അല്ലേ”

ജയരാജ്: ” എനിക്കിപ്പോൾ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടെങ്കിൽ സാർ പോകാതിരിക്കുമോ? ഇല്ലല്ലോ… സാർ ചോദിച്ച സ്ഥിതിക്ക് ഞാൻ പറയാം. ചെറിയൊരു ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ അത് സാരമില്ല… ”

ജയരാജ് പറഞ്ഞത് കേട്ട് പീതാംബരൻ ആഖിലിനെ നോക്കി. പീതാംബരന്റെ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായെന്ന വണ്ണം ജയരാജ് പീതാംബരനെ നോക്കി.

ജയരാജ്: “അവനിപ്പോൾ തന്നെ പൊയ്ക്കോളും”

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് ജയരാജ് അഖിലിനോടായി തിരിഞ്ഞു.

ജയരാജ്: “നീ ഫയലും ബുക്കും എടുത്തോണ്ട് വീട്ടിലോട്ട് ചെല്ല്”

അഖിൽ തലകുലുക്കിക്കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നടന്നു. അവൻ നേരെ ഓഫിസ് മുറിയിലേക്ക് കയറി ഇരുമ്പ് അലമാര തുറന്നു. മൊത്തത്തിൽ എന്താണ് ഇവിടെ സംഭവിക്കുന്നത്. അച്ഛന്റെ സംസാരം കേട്ടാൽ തോന്നും പീതാംബരൻ സാറും അമ്മയും ഭാര്യഭർത്താക്കന്മാരാണെന്ന്. എന്ത് കളിയെക്കുറിച്ചാണ് അവര് പറയുന്നത്? അതും അമ്മയും പീതാംബരൻ സാറും തമ്മിലുള്ള കളി എന്ന് വെച്ചാൽ എന്താണ്? ആ കളി ആയിരിക്കുമോ? അതിന് അച്ഛൻ സമ്മതിക്കുമോ? ഏയ് ഒരിക്കലുമില്ല. അതും അച്ഛനെപ്പോലെ ഒരാൾ സ്വന്തം ഭാര്യയെ വേറൊരാൾക്ക് കളിക്കാൻ കൊടുക്കുമോ? ഇല്ല ഒരിക്കലുമില്ല. അഖിലിന്റെ തലനിറയെ ചിന്തകളാണ്.

അപ്പോഴേക്കും ജയരാജും പീതാംബരനും അകത്തേക്ക് കയറി വന്നു. ഇന്ദുലേഖ വീണ്ടും കർട്ടൻ മാറ്റി പുറത്തേക്ക് തലയിട്ടു.

ഇന്ദുലേഖ: “എത്ര നേരമായി ഞാൻ ഇവിടെ കാത്തുനിൽക്കുന്നു. ഇതിനുമാത്രം നിങ്ങൾക്ക് എന്താ സംസാരിക്കാൻ ഉള്ളത്?” ജയരാജിനെയും

പീതാംബരനെയും കണ്ടപ്പോൾ ഇന്ദുലേഖ ചെറുതായി ദേഷ്യപ്പെട്ടു.

ജയരാജ്‌: “ഞങ്ങൾ വെറുതെ ഒരു കുശലം പറഞ്ഞതല്ലേ”

ഇന്ദുലേഖ: “പിന്നെ ഒരു കുശലാന്വേഷണം ഇന്നലെ കൂടി കണ്ട ആളിനോടാ ഇത്രയും സംസാരിക്കാൻ ഉള്ളത്?” ഇന്ദുലേഖ ചെറുതായി പരിഭവപ്പെട്ടു.

ജയരാജ്‌: “അയ്യോ… പിണങ്ങാതെ ഇന്നലെ സംസാരിക്കാൻ ഒന്നും പറ്റിയില്ലല്ലോ… ഇന്നലെ വന്നപ്പോൾ തന്നെ നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കൂടെ മുറിയിൽ കയറി കതകടച്ചു. പിന്നെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാനാ? ” ജയരാജ് തമാശയായി കൈതൊഴുതു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അതുകണ്ട് പീതാംബരൻ ചിരിച്ചു.

ഇന്ദുലേഖ: “പിന്നെ കതകടച്ചൊന്നുമില്ല… കതക് തുറന്ന് തന്നാ കിടന്നിരുന്നത്…” അങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇന്ദുലേഖ കർട്ടൻ പതിയെ നീക്കി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി നിന്നു.

അഖിൽ മുറിക്കകത്തു ഇതെല്ലാം കണ്ട് അന്തം വിട്ടുനിൽക്കുകയാണ്. തന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ആണ് ആ നിൽക്കുന്നത്. അമ്മ ഉടുതുണി ഇല്ലാതെ നിൽക്കുന്നു. അമ്മയുടെ കരിക്ക് പോലുള്ള വലിയ മുലകളും ആലില അണിവയറും പൊക്കിൾ ചുഴിയും പിന്നെ സ്ത്രൈണതയുടെ മൂർത്തിമത് ഭാവമായ ഇളം ചുവപ്പു നിറമുള്ള പൂറും… ഇതൊക്കെ ആർക്കുവേണമെങ്കിലും നന്നായി കാണാവുന്ന തരത്തിലാണ് ആ നിൽപ്പ്. അച്ഛന്റെ മുമ്പിൽ അമ്മയ്ക്ക് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും അങ്ങനെ നിൽക്കാം കാരണം അമ്മ അച്ഛന്റെ ഭാര്യയാണ്. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അതുപോലെ അല്ല. പീതാംബരൻ സാർ നിൽപ്പുണ്ട്. അമ്മ നൂൽ ബന്ധമില്ലാതെ നിൽക്കുന്നത് അച്ഛന്റെയും പീതാംബരൻ സാറിനെയും മുന്നിലാണ്. കൺമുന്നിലെ രംഗങ്ങൾ അഖിലിന് ഒരിക്കലും വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാത്തതായിരുന്നു. ഉടനെ പീതാംബരൻ സാർ അഖിൽ നിൽക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

Updated: November 22, 2026 — 2:42 pm

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *