പീതാംബരൻ: “മോൻ പോയിട്ടില്ലല്ലോ അല്ലേ?”
ജയരാജ്: “അത് സാരമില്ല അവനിപ്പോൾ പൊയ്ക്കോളും” ജയരാജ്
മറുപടി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അഖിൽ നിൽക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. കഴിഞ്ഞ ദിവസത്തെക്കുറിച്ച് അച്ഛൻ അമ്മയോട് പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോഴാണ് അഖിൽ ആ ഒരു കാര്യം ഓർത്തത്. കഴിഞ്ഞദിവസം രാത്രി അച്ഛനും അമ്മയും കൂടെ ബൈക്കിൽ പുറത്തു പോകുന്നത് കണ്ടു. കുറെ കഴിഞ്ഞ് അച്ഛൻ മാത്രമാണ് തിരിച്ചുവന്നത്. അച്ഛനോട് സാധാരണ ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും അഖിൽ തിരക്കാറില്ല. രാവിലെ അച്ഛൻ എഴുന്നേറ്റ് ബൈക്കുമായി പുറത്തേക്ക് പോകുന്നതും കണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ രാവിലെയാണ് അച്ഛന്റെ കൂടെ തിരിച്ചുവന്നത്. കഴിഞ്ഞദിവസം രാത്രിയിൽ വീട്ടിൽ അമ്മയില്ലായിരുന്നു. അമ്മ മറ്റെവിടെയോ ആണ് ഉറങ്ങിയത്.
ഇടയ്ക്കൊക്കെ അച്ഛനും അമ്മയും ഇങ്ങനെ രാത്രിയിൽ പുറത്തേക്ക് പോകാറുണ്ട്. അങ്ങനെ പോകുമ്പോഴൊക്കെ അച്ഛൻ മാത്രമാണ് തിരിച്ചുവരാറുള്ളത്. ചിലപ്പോൾ രണ്ടുപേരും വരില്ല. അങ്ങനെ രണ്ടുപേരും വരാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ അഖിലിനോട് അമ്മ ചോദിക്കാറുണ്ട് ആരെയെങ്കിലും കൂട്ടുകിടക്കാൻ വിളിക്കണോ എന്ന്. അഖിൽ വേണ്ട എന്നും പറയും. ബന്ധുവീടുകളിലും മറ്റും പോകുന്നതാണ് എന്നാണ് അഖിൽ കരുതിയിരുന്നത്. ഇന്നലെ രാത്രി അപ്പോൾ അമ്മ ഇവിടെ ട്യൂഷൻ സെന്ററിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്തിന്? എന്തിനുവേണ്ടി ആയിരിക്കും അമ്മ ട്യൂഷൻ സെന്ററിൽ നിന്നത്? അതും ഒരു രാത്രി മുഴുവൻ. അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു നിന്നപ്പോഴേക്കും ജയരാജ് അഖിലിന്റെ അടുത്തെത്തി.
ജയരാജ്: “ബുക്ക് കിട്ടിയോടാ?”
അഖിൽ: “കഴിഞ്ഞമാസത്തെ കിട്ടിയില്ല”
ജയരാജ്: “എന്നാൽ ഞാൻ നോക്കാം”
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ജയരാജ് അലമാരയിൽ പരതാൻ തുടങ്ങി. അഖിൽ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. അമ്മ നേരത്തെ നിന്ന മുറിക്കകത്തേക്ക് കയറി പോകുന്നത് കണ്ടു. പിന്നാലെ പീതാംബരൻ സാറും അകത്തേക്ക് കയറി. അഖിലിന്റെ നെഞ്ച് പട പട എന്ന് ഇടിച്ചു. ഉടുതുണിയില്ലാതെ സ്വന്തം അമ്മയും അരക്കെട്ടിൽ
ഒരു മുണ്ട് മാത്രമായി പീതാംബരൻ സാറും ദേ ഇപ്പോൾ ഒരു മുറിക്കകത്ത് നിൽക്കുന്നു. അമ്മയുടെ ഭർത്താവായ അച്ഛൻ ഒരു ഭാവ വ്യത്യാസവും ഇല്ലാതെ തനിക്കൊപ്പം നിൽക്കുന്നു. അമ്മയും പീതാംബരൻ സാറും കയറിപ്പോയ മുറിക്കകത്ത് നിന്നും ചെറിയ ചിരിയും സംസാരവും ഒക്കെ കേട്ടു.
ഇനി അമ്മയും പീതാംബരൻ സാറും തമ്മിൽ വല്ല അവിഹിതബന്ധം വല്ലതുമുണ്ടോ?. ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നെ അതിന് അച്ഛന്റെ സമ്മതം ഉണ്ടോ? അമ്മയെപ്പോലൊരു സ്ത്രീ മറ്റൊരു ബന്ധത്തിൽ ചെന്ന് കയറുന്നത് അഖിലിന് ചിന്തിക്കാനേ കഴിയുന്നില്ല. അച്ഛനും അമ്മയും തമ്മിലുള്ള സ്നേഹബന്ധം അവന് നല്ലതുപോലെ അറിയാം. അതൊക്കെ ശരിയാണ് പക്ഷേ താൻ ഈ കാണുന്നതൊക്കെ എന്താണ്?. ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങളുണ്ട് അഖിലിന്റെ തലയ്ക്കകത്ത്
ജയരാജ്: “ഡാ ഇതാണ് ബുക്ക് ഇതുകൊണ്ട് നീ നേരെ വീട്ടിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ… കേട്ടോ ഇവിടെ നിൽക്കണ്ട പൊയ്ക്കോ…. ഞാനൊന്ന് ബാത്റൂമിൽ പോട്ടെ”
അഖിൽ: “ശരി അച്ഛാ” ജയരാജനോട് ഒന്നും ചോദിക്കാനുള്ള ധൈര്യം അഖിലിന് ഇല്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ജയരാജ് എന്ത് പറഞ്ഞാലും ശരി…. അതെ…. എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് അവൻ അനുസരിക്കുകയാണ് ചെയ്യുക. ബുക്കും ഫയലുമായി അവൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. സ്റ്റെയർകെയ്സിനടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അതിനടുത്തുള്ള മുറിയിലാണ് അമ്മയും പീതാംബരൻ സാറും ഉള്ളത്. കതക് തുറന്നു കിടക്കുകയാണ് പക്ഷേ കർട്ടൻ ഇട്ടിട്ടുണ്ട് അകത്ത് ലൈറ്റ് ഉണ്ട്.
മുറിക്കകത്ത് നിന്ന് ഇപ്പോൾ സംസാരം ഒന്നും കേൾക്കുന്നില്ല പകരം ചില എ പടങ്ങളിലെ പോലെ സീൽക്കാര ശബ്ദങ്ങളാണ് കേൾക്കുന്നത്. അകത്ത് എന്താണ് നടക്കുന്നതെന്ന് അറിയാഞ്ഞിട്ട് അഖിലിന് പൊറുതിമുട്ടി. പക്ഷേ അച്ഛൻ തന്നോട് പോകാനും പറഞ്ഞു. അവൻ അച്ഛൻ നിന്ന മുറിയിലേക്ക് നോക്കി. ആ മുറിയിൽ
അറ്റാച്ച്ഡ് ബാത്റൂം ഉണ്ട്. അച്ഛൻ ബാത്റൂമിനുള്ളിൽ ആണെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ അഖിൽ പതുക്കെ അമ്മയുടെയും പീതാംബരൻ സാറിന്റെയും മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ എത്തി. ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ കർട്ടൻ മാറ്റി അകത്തേക്ക് നോക്കി.
