“തലവേദനയാണോ? അതോ വേറെ വല്ലതും ആണോ?” അമ്മയുടെ സ്വരം അല്പം കടുപ്പമുള്ളതായിരുന്നു.
ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞു.
അമ്മയ്ക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായോ? ഞാൻ പെട്ടെന്ന് അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റി.
“ഒന്നുമില്ല അമ്മേ, വെറുതെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു കിടന്നതാ.
പനി ഒന്നുമില്ല,” ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ ശ്രമിച്ചു.
അമ്മ അല്പനേരം കൂടി എന്നെ സംശയത്തോടെ നോക്കി നിന്നു.
പിന്നെ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“എന്തായാലും ശരി, മുഖമൊക്കെ കഴുകി താഴോട്ട് വാ.
ജീജ ആന്റി നിന്നെ കാത്ത് നിൽക്ക ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ, എല്ലാവർക്കും ഒന്നിച്ച് കഴിക്കാം.
വേഗം വാടാ,” എന്നും പറഞ്ഞ് അമ്മ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.
അമ്മ നടന്നു നീങ്ങുമ്പോൾ ആ പാദസരങ്ങൾ ടൈൽസിൽ ഉരസി ഉണ്ടാകുന്ന ആ ‘ഘർഷണം’ ഞാൻ വീണ്ടും ആർത്തിയോടെ നോക്കി നിന്നു.
അമ്മ താഴേക്ക് പോകുന്നത് വരെ ഞാൻ ആ പാദങ്ങളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു.
ഞാൻ പതുക്കെ ശ്വാസം വിട്ടു.
ഭാഗ്യം, അമ്മ കൂടുതൽ ചോദ്യങ്ങളിലേക്ക് കടന്നില്ല.
ഞാൻ വേഗം മുഖം കഴുകി താഴേക്ക് പോകാൻ തയ്യാറായി.
അമ്മ താഴെ ഹാളിലെത്തിയപ്പോൾ ജീജ ആന്റിയുമായി വീണ്ടും സംസാരം തുടങ്ങിയിരുന്നു.
ഇനി താഴെ ആ രണ്ട് ജോടി പാദങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ ഇരുന്നു വേണം എനിക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ.
അമ്മ താഴേക്ക് പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.
കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ മുഖത്തെ വല്ലാതെയുള്ള ആ മാറ്റം എനിക്കും മനസ്സിലായി.
പതുക്കെ താഴേക്ക് ചെന്നു.
ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ അമ്മയും ജീജ ആന്റിയും ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അമ്മ ഭക്ഷണം വിളമ്പുന്ന തിരക്കിലാണ്.
ഞാൻ ചെന്ന് കസേര വലിച്ചിട്ടു ഇരുന്നതും, നേരെ എതിരെ ഇരുന്നിരുന്ന ജീജ ആന്റി എന്നെ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കി.
ആന്റിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത കൗതുകം തെളിഞ്ഞു നിന്നു.
“എന്താ കിച്ചുക്കുട്ടാ.
.
.
ഒരു ഉന്മേഷക്കുറവ് പോലെ? കവിളൊക്കെ ചുവന്നിരിക്കുന്നല്ലോ,” ആന്റി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
“ഏയ്.
.
.
അതൊന്നുമില്ല ആന്റി, വെറുതെ ഒന്ന് കിടന്നതാ,” ഞാൻ താഴേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.
പക്ഷേ എന്റെ കണ്ണുകൾ എത്തിയത് മേശയ്ക്ക് താഴെയായിരുന്നു.
അമ്മ അവിടെ നിൽക്കുന്നത് കൊണ്ട് അമ്മയുടെ പാദങ്ങൾ എനിക്ക് കാണാം.
തൊട്ടടുത്ത് തന്നെ കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്ന ആന്റിയുടെ കാലുകളും.
ആന്റി തന്റെ ഒരു കാൽ മറ്റേ കാലിന് മുകളിൽ കേറ്റി വെച്ച് ആട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ആന്റിയുടെ ആ വെള്ളി പാദസരം ഓരോ തവണ അനങ്ങുമ്പോഴും ടൈൽസിൽ അതിന്റെ നിഴൽ വീഴുന്നു.
നൈറ്റിയുടെ വിടവിലൂടെ ആ വെള്ളി മിഞ്ചികൾ വല്ലാതെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“നീ എന്താ ഈ താഴേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നത്? അവിടെ വല്ല പാമ്പും ഉണ്ടോ?” ആന്റി അടക്കിപ്പിടിച്ച ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
അമ്മ അപ്പോഴേക്കും ചോറുമായി അങ്ങോട്ട് വന്നു.
“അതാ ഞാനും ചോദിച്ചത് ജീജേ.
.
.
ഇവൻ മുറിയിൽ എന്തോ ചെയ്യുവായിരുന്നു.
ഞാൻ ചെന്നപ്പോൾ വാതിൽ തുറക്കാൻ പോലും താമസിച്ചു.
ചോദിച്ചപ്പോൾ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്നു.
”
അമ്മയുടെ ആ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ ആന്റിയുടെ മുഖത്തെ ചിരി കൂടുതൽ ഗാഢമായി.
ആന്റി തന്റെ പാദസരമിട്ട കാൽ പതുക്കെ എന്റെ കസേരയുടെ അടുത്തേക്ക് നീക്കി വെച്ചു.
വെള്ളിപ്പാദസരം എന്റെ കാലിന് തൊട്ടടുത്തെത്തി.
ആ വെള്ളി മിഞ്ചികൾ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് തൊട്ടു മുന്നിൽ!
“അവൻ വല്ല സ്വപ്നലോകത്തും ആയിരിക്കും സീനേ.
.
.
കിച്ചുക്കുട്ടൻ ഇപ്പോൾ വളർന്നില്ലേ,” ആന്റി ആ വിളിയിൽ ഒരു പ്രത്യേക ഊന്നൽ നൽകി.
ആന്റിയുടെ ആ നോട്ടവും, കാലുകൾ എന്റെ അടുത്തേക്ക് നീക്കി വെച്ച രീതിയും കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ആകെ പതർച്ച തോന്നി.
ആന്റിക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലായോ? ആന്റിയുടെ പാദങ്ങളിലെ ആ വെള്ളി മിഞ്ചികൾ എന്റെ കാലിൽ ഒന്ന് മുട്ടി എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
ഒരു മിന്നൽ പിണർ പോലെ ആ തണുപ്പ് എന്റെ ഉള്ളിലൂടെ കടന്നുപോയി.
മേശയ്ക്ക് മുകളിൽ എല്ലാവരും സാധാരണ പോലെ സംസാരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും മേശയ്ക്ക് താഴെ മറ്റൊരു ലോകമായിരുന്നു.