“നിന്നെയങ്ങിനെ മടുക്കുമോ ആർക്കെങ്കിലും. വെറും കഴപ്പ് തീർക്കാൻ മാത്രമുള്ള മെഷീൻ ഒന്നും അല്ലല്ലോ നീ.”
അവൻ അവളെ വീണ്ടും കടിച്ചു.
“ചേട്ടാ.. എനിക്ക് ഭ്രാന്താവുന്നുണ്ട് ചേട്ടാ. ഒരു മിനിറ്റ് പോലും ചേട്ടന്റെ കളിയില്ലാതെ പറ്റുന്നില്ല. എപ്പോഴും ഒരു നൂലുപോലും ശരീരത്തിൽ ഇല്ലാതെ, ചേട്ടന്റെ ആ സിംഹശക്തിയിൽ കിടന്ന് ശ്വാസം മുട്ടി തളർന്നുവീണുപോകാൻ കൊതിയാ. ചേട്ടൻ എന്റെ എല്ലാമാണ്. എനിക്ക് എപ്പോഴും കളിച്ചു തരാവോ.?”
അവനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് മുതുകിൽ താടി ചേർത്തുവച്ചു വാഹിദിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.
“പിന്നെന്താ. ഇതുപോലൊരു മാലാഖയുടെ ശരീരം ആരെങ്കിലും വെറുതെ നിർത്തുമോ.?”
സംഗീതയുടെ മുലയിൽ പിടിച്ചു തടവിയിട്ട്, ഇടക്ക് ശക്തിയില്ലാതെ ഞെക്കിയിട്ട്, വാഹിദ് ശബ്ദം താഴ്ത്തി മന്ത്രിച്ചു. തന്റെ മുഖത്തേക്ക് മുഖമുയർത്തി നോക്കുന്ന നിഷ്കളങ്കമായ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചിട്ട് വാഹിദ് വായ വിടർത്തി സംഗീതയുടെ ചുണ്ടുകൾ പതുക്കെ നുണഞ്ഞു. അല്പം പോലും ശക്തി പ്രയോഗിക്കാതെ, ചുണ്ടുകൾക്കൊണ്ട് മൃദുവായി
തലോടിക്കൊണ്ട് അവൻ ആ ചുണ്ടുകൾ നനച്ചു നുണഞ്ഞു. പൂറിലേക്ക് തീപടരുന്നത് പോലെ തരിപ്പ് പതഞ്ഞു പൊങ്ങുകയും നനവ് പടരുകയും ചെയ്യുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. അവനൊന്നു നോക്കിയാൽ പോലും താൻ തളർന്ന് കുഴഞ്ഞു കാലുകൾ അകറ്റി പൂറ് മലർത്തിത്തുറന്നു വച്ച് കിടന്ന് പോകുമെന്ന് അവൾക്കറിയാം.
“ഇവിടെ നിന്ന് പോകേണ്ടി വരുന്നത് ഓർക്കുമ്പോ സങ്കടമായിട്ട് വയ്യ. കിച്ചണിൽ ഇരുന്നു ഞാൻ ഒത്തിരി കരഞ്ഞു. ചേട്ടന്റെ കൂടെ ഇവിടുത്തെ പണികളൊക്കെ ചെയ്തു ഇവിടെ നിന്നോട്ടെ.?”
വാഹിദിന്റെ വായിൽ നിന്ന് ചുണ്ടുകൾ മോചിപ്പിച്ചിട്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.
“പ്രാന്തി. ഓഫീസിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ഡിസൈനർ ഒരു പെണ്ണുപിടിയന്റെ വീട്ടുവേലക്കു നിൽക്കാൻ നടക്കുന്നു. തല്ലു കിട്ടാത്തത്തിന്റെ ഒരു കുറവുണ്ട്.”
അവൻ അവളെ സ്നേഹത്തോടെ ചീത്തപറഞ്ഞു. അവൾ ചുണ്ടുകൾ അവന്റെ വായിലേക്ക് തിരികെ കൊടുത്തു. അവൾക്ക് ഉടലിൽ കാട്ടുതീ പടർന്നുകയറി. അവന്റെ ഓരോ സ്പർശനവും, അവന്റെ ശബ്ദവും ഓർമ്മകളും, വാഹിദ് എന്ന പേരുപോലും അവൾക്കൊരു വിശുദ്ധമായ പുണ്യമായി മാറി. അവൻ അവളുടെ എല്ലാമെല്ലാമായി മാറി. അവൾ അവന് മാത്രം അവകാശമുള്ള അടിമയായി മാറുകയും സംഗീത ഹൃദയം നിറയെ നിർമ്മലമായ സ്നേഹത്തിന്റെ പുണ്യമായി മാറിപ്പോവുകയും ചെയ്തു. അവൾ ആദ്യമായി വീണ്ടുവിചാരമില്ലാതെ, മുന്നും പിന്നും നോക്കാതെ വിശ്വസിക്കാനും സ്നേഹിക്കാനും കഴിയുന്ന ഒരാണിനെ കണ്ടു. അവന്റെ കക്ഷത്തിലൂടെ കൈകടത്തി, ഉറച്ച മാംസപേശികളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അവനെ വലിച്ചുപിടിച്ചു ചേർന്നിരുന്നിട്ട് തന്റെ ചുടുകളിലും നാവിലും അവൻ കാണിച്ചുകൂട്ടുന്ന വിസ്മയങ്ങൾ തീരുന്നത് വരെ അടങ്ങിയൊതുങ്ങി ഇരുന്നു കൊടുത്തു.
“എന്റെ പുതുമ കഴിഞ്ഞു ല്ലേ. ഞാനൊരു ബാധ്യതയാവുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട്.”
അവൾ അവൻ ചുണ്ടുകൾ മോചിപ്പിച്ചു മുഖം പിൻവലിച്ചപ്പോൾ അവൾ പരിഭവം പറഞ്ഞു. അവൻ അവൾക്ക് വേദനിക്കാതെ, കവിളിൽ ചെറിയൊരു കടികടിച്ചു. എന്നിട്ട് ചോദ്യരൂപത്തിൽ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
“ചേട്ടാ.. കളിക്കുന്നില്ലേ.? എന്തേ ഒട്ടും കൊതി വരാത്തത്?”
അവൾ ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. അവന്റെ പുറത്തുകൂടി കൈകൾ ഓടിക്കുകയും തലോടുകയും ഇടക് ഞെക്കുകയും ചെയ്തു.
“ഈ നഗരത്തിൽ നിന്നെ ആണുങ്ങൾ എങ്ങിനെയായിരുന്നോ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്, അതുതന്നെയല്ലേ ഞാനും ചെയ്തോണ്ടിരിക്കുന്നത്. നിന്റെ ശരീരത്തെ ആസ്വദിക്കുകയല്ലാതെ മാറിയുടുക്കാൻ ഒരു ടവ്വൽ പോലും ഇല്ലല്ലോ എന്ന് പോലും ഞാൻ ഓർത്തില്ല.”
അവൻ ആത്മസംഘർഷവും കുറ്റബോധവും കലർന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ കഴിയാതെ അവൻ മുഖം കുനിച്ചു. അത് പക്ഷേ അവൾക്ക് താങ്ങാവുന്നതിനും അപ്പുറമാറുന്നു.